BOKY KAOMANTERA MOMBA NY EPISTILY HO AN'NY HEBREO

Ny votoatin'ity sy ny hevitra rehetra voasoratra ato dia nosoratan'ny OLOMBELONA ihany fa tsy nataon'ny AI na dia malaza sy efa mivoatra aza ny AI amin'izao. Ny antony dia mba ahatonga ny tenin'Andriamanitra ho fianarana hatrany, ary natao fanadihadiana lalina ihany koa. Koa antenainay fa hitondra zava-baovao sy fahalalana ho anao izay tia sy mandalina ny Soratra Masina izao Kaomantera izao.  Mazotoa mamaky sy mandalina.

(Aza adina ny manohana anay amin'ny alalan'ny FANOMEZANA ARA-BOLA NA TOROHEVITRA NA FANATSARANA mba hampandehanana ny fikarohana sy ny fikirakirana momba ny tranokala)

MISAOTRA ANAO

HEVITRA ATO ANATINY

Momba ny taratasy ho an’ny Hebreo

            1 Iza no nanoratra ity boky ity?

            2 Iza no namaky voalohany an’io boky io?

            3 Taiza no nandefasan’ny mpanoratra ilay boky?

            4 Oviana ny mpanoratra no nanoratra ilay boky?

            5 Nahoana ny mpanoratra no nanoratra an’ilay boky?

            6 Karazana boky inona no nosoratan’ny mpanoratra?

 

1- Iza no nanoratra ity boky ity?

Tsy milaza amintsika ny anarany ny mpanoratra an’io boky io. Tsy misy na inona na inona ao amin'ny boky hilazana hoe iza no nanoratra Azy. Nandritra ny taonjato maro ny fiangonana dia nihevitra fa ny apostoly Paoly no nanoratra azy. Ny anarany anefa no nanombohan’i Paoly ny taratasiny rehetra. Ny fomba nampiasan’ny mpanoratra teny grika dia tsy mitovy amin’ny fomba nampiasan’i Paoly azy ireo. Betsaka ny soso-kevitra, saingy tsy misy mahalala hoe iza no nanoratra ity boky ity. Ny hany fantatsika dia Timoty dia naman’ny mpanoratra sy ny mpamaky (13:23).

 

2- Iza no namaky voalohany an’io boky io?

Ny mpamaky voalohany angamba dia Kristianina Jiosy. Ny mpanoratra dia tsy nanoratra ho an'ny Jiosy rehetra. Nanoratra tany amin’ny antokon’olona iray fantany tsara izy, izay lasa Kristianina. Asehon’ilay boky fa tsy natanjaka tamin’ny finoany izy ireo. Tandindomin-doza ny olona nanoratana satria ny hiverina amin’ny fivavahany taloha no tena himasoany. Ny mpanoratra dia miady hevitra ao amin'ny Testamenta Taloha mba hitazonana azy ireo hatoky an'i Jesosy.

 

3- Taiza no nandefasan’ny mpanoratra ilay boky?

Efa hatramin’ny taloha ny fiangonana dia nino fa ny mpamaky dia nonina tao Jerosalema. Ny anaramboninahitra, ny taratasy ho an’ny Hebreo, dia afaka mampiseho fa izy ireo dia Jiosy teo amin’ny Israely izay niteny  hebreo. Maro ny  Jiosy tsy nonina tao  Israely no niteny  grika. Hevitra hafa koa dia ny hoe nipetraka tany Roma ny mpamaky. Raha ny marina dia kely dia kely ny porofo ao amin’ilay boky ka tsy maintsy milaza isika fa tsy fantatsika hoe taiza no nipetrahan’ireo mpamaky.hebreo. Maro ny    Israely no nitenygrika. Hevitra hafa koa dia ny hoe nipetraka tany Roma ny mpamaky. Raha ny marina dia kely dia kely ny porofo ao amin’ilay boky ka tsy maintsy milaza isika fa tsy fantatsika hoe taiza no nipetrahan’ireo mpamaky.

 

4- Oviana ny mpanoratra no nanoratra ilay boky?

Nahafantatra an’io taratasy io ny evekan’i Roma antsoina hoe  Clément ary nampiasa izany tamin’ny asa sorany. Nanoratra izy tamin’ny taona 96 tany ho any. Ny mpanoratra ny taratasy ho an’ny Hebreo dia nanoratra ny taratasiny talohan’izay. Avy amin’ny zavatra ao amin’ilay boky isika dia afaka miady hevitra fa ny  Jiosy dia mbola nanao ny  fombafomba tao amin’ny tempoly tao  Jerosalema. Fantatsika fa ny  Romana no nandrava ny  tempoly tamin’ny taona 70 taorian’i Kristy. Raha taty aorian’ny daty nanoratana, dia ho voamariky ny mpanoratra izany zava-nitranga izany. Mety ho talohan’ny taona 70 àry ny datin’ilay taratasy. (Tsy tao amin’ny tempoly mihitsy no nitrangan’ireo fombafomba resahiny, raha ny marina, fa ilay tranolay manokana nampiasaina talohan’ny nanorenan’ny Jiosy  ny tempoly.Clément ary nampiasa izany tamin’ny asa sorany. Nanoratra izy tamin’ny taona 96 tany ho any. Ny mpanoratra ny taratasy ho an’ny Hebreo dia nanoratra ny taratasiny talohan’izay. Avy amin’ny zavatra ao amin’ilay boky isika dia afaka miady hevitra fa ny    fombafomba tao amin’ny tempoly taoJerosalema. Fantatsika fa ny    tempoly tamin’ny taona 70 taorian’i Kristy. Raha taty aorian’ny daty nanoratana, dia ho voamariky ny mpanoratra izany zava-nitranga izany. Mety ho talohan’ny taona 70 àry ny datin’ilay taratasy. (Tsy tao amin’ny tempoly mihitsy no nitrangan’ireo fombafomba resahiny, raha ny marina, fa ilay tranolay manokana nampiasaina talohan’ny nanorenan’ny Jiosyny tempoly.

 

5- Nahoana ny mpanoratra no nanoratra an’ilay boky?

Tsy maintsy nanao safidy ireo Kristianina  Jiosy ireo satria tsy afaka nanohy ny  Jodaisma sy ho Kristianina izy. Tsy maintsy manapa-kevitra amin’izay lalana halehany izy ireo. Na ny fiverenana ho amin’ny maha-Jiosy azy izany na ny hirosoana amin’ny maha-Kristianina. Toa nivadika tamin’ny Kristianina izao ny fireneny. Tsy afaka nankany amin’ny tempoly izy ireo, satria tsy navelan’ny Jiosy. Miezaka mampiseho amin’ny mpamaky azy ny mpanoratra fa ny safidy tsara dia ny hanohy ny fitokiana an’i Jesosy. Tsara lavitra noho ny fombafomba rehetra tao amin’ny fivavahany taloha, izay nosoloan’i Jesosy, izany.Jiosy ireo satria tsy afaka nanohy ny 

 

6- Karazana boky inona no nosoratan’ny mpanoratra?

Tsy tahaka ny fomba fanoratra ao amin’ny boky ao amin’ny Testamenta Vaovao ny fanoratry ny mpanotra ny boky. Antsoina hoe soratra na taratasy izy io, saingy tsy toy ny taratasy mahazatra ny fanombohany. Mifarana toy ny taratasy mahazatra anefa izy io, nefa tsy omen’ny mpanoratra ny anarany. Fantatry ny mpanoratra ny mpamaky ary maniry ny hahita azy ireo indray izy( 13:19, 23 ). Mihevitra azy ireo tsara izy (6:9), nefa tokony ho afaka nampianatra azy ireo izy (5:12). Fantany daholo ny lasa sy ny zavatra ilainy.

Saika kabary na lesona ny fomba fanoratrany. Miahy ny namany izy ary te hanoro hevitra azy ireo amin’ny safidy tokony hataony.

 

ENDRIKY NY TARATASY HO AN’NY HEBREO

 1- Jesosy, Zanak’Andriamanitra, lehibe noho izy rehetra 1:1-2:18

Ny halehiben’ny Zanaka 1:1-3

Ambony noho ny anjely i Jesosy 1:4-14

Ambony noho ny  an’ny anjely ny hafatr’i Jesosy 2:1-4

Jesosy dia ambony noho ny anjely amin’ny maha-olombelona  2:5-18

 

2- Ilay  Apostoly ambony indrindra 3:1-4:13Apostoly ambony indrindra 3:1-4:13

I Jesoa dia ambony noho i Mosesy 3:1–6 

Fampitandremana mba hankatò 3:7-4:2

Fampitandremana mba tsy ho diso ny fitsaharan’Andriamanitra 4:3-13

 

3- Ny Mpisoronabe Indrindra 4:14-7:28

Ambony noho i Arona 4:14-5:14 i Jesosy

Ambonin’ny fampanantenana 6:1-20 i Jesosy

I Jesosy dia ambony noho i Melkizedeka 7:1-28

 

4- Jesosy no Mpanalalana tsara indrindra 8:1-10:39

Fifanarahana vaovao sy tsara kokoa 8:1-13

Fomba vaovao hiderana an’Andriamanitra 9:1-28

Sorona vaovao sy lalana mankany amin’ny fiainana 10:1-39

 

5- Ny fomba tsara kokoa 11:1–13:25

Ny lalan'ny fahatokiana sy ny fanantenana 11:1-40

Ny fomba fiaina tsara 12:1-29

Ny lalan’ny fitiavana sy ny fanaovana izay sitrapon’ Andriamanitra 13:1-25

 

FANAMARIHANA MBA HANAZAVANA NY TARATASY HO AN’NY HEBREO

1 Jesosy, Zanak’Andriamanitra, lehibe noho Izy rehetra 1:1-2:18

Ny fahalehibazan’ny Zanaka 1:1-3

Andininy 1 Amin’ny fanombohan’ny mpanoratra ny taratasiny, dia asehony fa tena misy Andriamanitra sady miasa. Matetika Andriamanitra no niresaka tamin’ny Hebreo fahiny. Niresaka tamin’izy ireo tamin’ny fomba samihafa Izy : Nomen’Andriamanitra nofy izy ireo, naniraka anjely hitondra ny teniny Andriamanitra ary nampiasa zava-nitranga hampianarana ny olony. Nomeny azy ireo ny lalàna izay nampianariny azy ireo tamin’ny alalan’ny mpaminany. Niteny tamin’ny karazana olona rehetra Izy. Ohatra, Andriamanitra niantso an’i Mosesy avy tao amin’ny roimemy nirehitra (Eksodosy 3). Elia  mpaminany, izay nandositra ny mpanjakavavy tezitra, dia nandre an’Andriamanitra tamin’ny feo malemy( 1 Mpanjaka 19:12 ). Nandre ny feon’Andriamanitra i Isaia rehefa nahita Azy nipetraka tambon’ny seza fiandrianany tany amin’ny avo manerinerina( Isaia 6:1-8 ). Tsy niteny mandrakariva Andriamanitra ary tsy nampiseho ny tena toetrany na oviana na oviana. Nifidy lehilahy sy vehivavy sasany Izy mba hampiseho amin’izy ireo ny momba Azy mba hampitany amintsika. Efa ela no niresahan’Andriamanitra tamin’ireo olona ireo ary ao amin’ny Testamenta Taloha no nanehoany izany. Ny boky farany ao amin’ny Testamenta Taloha dia efa 400 taona teo ho eo talohan’i Kristy.mpaminany, izay nandositra ny mpanjakavavy tezitra, dia nandre an’Andriamanitra tamin’ny feo malemy( 1 Mpanjaka 19:12 ). Nandre ny feon’Andriamanitra i Isaia rehefa nahita Azy nipetraka tambon’ny seza fiandrianany tany amin’ny avo manerinerina( Isaia 6:1-8 ). Tsy niteny mandrakariva Andriamanitra ary tsy nampiseho ny tena toetrany na oviana na oviana. Nifidy lehilahy sy vehivavy sasany Izy mba hampiseho amin’izy ireo ny momba Azy mba hampitany amintsika. Efa ela no niresahan’Andriamanitra tamin’ireo olona ireo ary ao amin’ny Testamenta Taloha no nanehoany izany. Ny boky farany ao amin’ny Testamenta Taloha dia efa 400 taona teo ho eo talohan’i Kristy.

Andininy 2 Ny andian-teny hoe 'amin'izao andro farany izao' dia midika matetika ny fotoan'i Mesia. Ampiasain’ny mpanoratra eto izany mba hampisehoana fa tonga i Mesia. Niandry an’io olona io foana ny Hebreo. Hitondra taona vaovao ho azy ireo Izy. Izy no ho Mpanjakany ary handresy ny fahavalony rehetra. Tsy azon’ny Hebreo ny tena toetran’i  Mesia. Izy no Zanak’Andriamanitra, Jesosy Kristy. Tonga ny fotoana hanaovan’i Jesosy ny asany teto an-tany. Nisy zavatra nolazain’ Andriamanitra momba ny tenany tamin’ny olona taloha. Izao anefa Izy no niteny tao amin’i Jesosy. Asehony amintsika izay tena toetran’ Andriamanitra. Jesosy Zanak’Andriamanitra dia tonga olombelona  mba hanehoana an’Andriamanitra amintsika. Mitovy amin’Andriamanitra ihany i Jesosy ka afaka mahafantatra an’Andriamanitra isika. Izay nasehon’Andriamanitra tamin’ny lasa no nanomana ny lalana ho an’i Jesosy sy izay holazainy sy hataony.Mesia. Izy no Zanak’Andriamanitra, Jesosy Kristy. Tonga ny fotoana hanaovan’i Jesosy ny asany teto an-tany. Nisy zavatra nolazain’ Andriamanitra momba ny tenany tamin’ny olona taloha. Izao anefa Izy no niteny tao amin’i Jesosy. Asehony amintsika izay tena toetran’ Andriamanitra. Jesosy Zanak’Andriamanitra dia tonga olombelona 

Ny mpanoratra dia manome zava-misy 7 hanehoana ny maha-lehibe an'i Jesosy, Zanak'Andriamanitra:

1. Notendren’Andriamanitra ho Mpandova na Tompon’ny zava-drehetra ny Zanany.

2. Andriamanitra no namorona ny zava-drehetra eny amin’ny habakabaka tamin’ny alalan’ny Zanany.

3. Ny Zanaka dia mamirapiratra amin’ny fahazavan’ Andriamanitra.

4. Asehon’ny Zanaka amintsika hoe manao ahoana Andriamanitra. Rehefa mahafantatra an’i Jesosy isika dia lasa mahalala an’Andriamanitra koa satria hoy i Jesosy: ‘Izay nahita Ahy dia nahita ny Ray’ ( Jaona 14:19 ), ary ‘Izaho sy ny Raiko dia Iray ihany’ ( Jaona 10:30 ). Andriamanitra no Ray.

 5. Ny Zanaka dia Jesosy no mitana ny zavatra rehetra
( Kolosiana 1:17 ). Efa nanao izao tontolo izao sy ny zava-drehetra i Jesosy Kristy, ka mbola mifehy azy ireo. Ny tenin’ny heriny no mitazona ny zava-drehetra amin’ny toerany. Izy no mifehy ny fotoana ary mitarika ny hoavy. Izy no hanao ny zava-drehetra hahatanteraka ny fikasany. Izy no nanao ny zava-drehetra ary Azy ny zava-drehetra na ny any an-danitra na ny ety an-tany.

 6. Jesosy Zanaka nanolotra ny ainy hanadio antsika ho afaka amin'ny ota rehetra. Samy nanao ny tsy nety avokoa ny lehilahy sy ny vehivavy. Tsy misy olona marina eo anatrehan’Andriamanitra ( Romana 3:23 ). Masina tokoa Andriamanitra ka tsy misy ratsy afaka miara-mitoetra aminy. Midika izany fa tsy misy olona afaka miara-miaina amin’Andriamanitra. Tonga i Jesosy, Zanak’Andriamanitra, ary tonga olombelona  tanteraka. Nandritra izany fotoana izany dia Andriamanitra tao amin'ny vatan'olombelona Izy. Nanana tanjona roa i Jesosy tamin’ny nahatongavany teto amin’izao tontolo izao tamin’ny maha-olombelona  Azy. Ny voalohany dia ny nampiseho antsika hoe manao ahoana Andriamanitra. Ny faharoa dia ny hanaisotra ny ota rehetra (izany hoe ny ratsy rehetra eo amin'ny fiainantsika). Izy no nanaisotra ny otantsika rehetra ary nanaiky ny famaizana ho azy ireo tamin’ny nahafatesany teo amin’ny hazo fijaliana. Noporofoin’i Jesosy fa nanao izany Izy tamin’ny nitsanganany tamin’ny maty. Ankehitriny, raha mino Azy isika, dia hanadio antsika ho afaka amin’ny ratsy rehetra Izy. Izany no mahatonga an’i Jesosy ho mendrika ny hiara-miaina amin’ Andriamanitra.  Azy. Ny voalohany dia ny nampiseho antsika hoe manao ahoana Andriamanitra. Ny faharoa dia ny hanaisotra ny ota rehetra (izany hoe ny ratsy rehetra eo amin'ny fiainantsika). Izy no nanaisotra ny otantsika rehetra ary nanaiky ny famaizana ho azy ireo tamin’ny nahafatesany teo amin’ny hazo fijaliana. Noporofoin’i Jesosy fa nanao izany Izy tamin’ny nitsanganany tamin’ny maty. Ankehitriny, raha mino Azy isika, dia hanadio antsika ho afaka amin’ny ratsy rehetra Izy. Izany no mahatonga an’i Jesosy ho mendrika ny hiara-miaina amin’ Andriamanitra.

7. Eo ankavanan’Andriamanitra izao i Jesosy Zanaka. Taorian’ny nanaovan’i Jesosy ny lalana ho antsika ho afaka amin’ny fahotana, dia niverina tany an-danitra Izy ary mipetraka teo an-kavanan’ Andriamanitra. Sarin'ny toerana be voninahitra indrindra ny hoe tanana ankavanana. Ankehitriny dia i Jesosy no Mpanapaka ny  zavaboary rehetra.zavaboary rehetra.

 

Ambony noho ny anjely i Jesosy 1:4-14

Jesosy Zanak’Andriamanitra 1:4-5

Andininy 4 Ho an’ny Hebreo  dia zava-dehibe tokoa ny anjely.  Mpitondra mahery avy amin’Andriamanitra ny anjely. Izy ireo no nilazan’Andriamanitra ny tenany tamin’ny andro taloha. Ny Hebreo dia mino fa ny lalàna avy amin’Andriamanitra dia avy amin’ny anjely. Rehefa tonga teto amin'izao tontolo izao i Jesosy, dia tonga ambany kely noho ny anjely. Amin’ny maha-olombelona Azy, dia Zanak’ Andriamanitra i Jesosy. Nomen’Andriamanitra voninahitra lehibe ny anarany rehefa nanangana Azy tamin’ny maty. Amin’izany, Jesosy dia ambony noho ny anjely. Tsy ho tonga zanak’Andriamanitra mihitsy na oviana na oviana ny anjely. Tsy afaka nampiseho antsika an’ Andriamanitra tahaka ny nataon’i Jesosy Izy ireo. Tsy afaka nanaisotra ny fahotantsika sy nanadio antsika toy ny nataon’i Jesosy Izy ireo (ireo anjely ireo). Nomen’Andriamanitra anarana tsara kokoa noho ny an’ny anjely i Jesosy. Jesosy irery no Zanak’Andriamanitra.dia zava-dehibe tokoa ny anjely. 

Andininy 5 Fantatry ny mpamaky ity taratasy ity fa Jesosy no Mesia. Izy no olona nandrasan’izy ireo ho avy. Nasehon’ny mpanoratra àry fa ambony noho ny  anjely i Jesosy tamin’ny fampiasana andininy 7 ao amin’ny Testamenta Taloha. Andriamanitra tsy niantso anjely ho zanany. Ao amin’ny Salamo faha-2, Andriamanitra dia milaza amin’ny Mesia hoe: ‘Zanako ianao’. Hoy koa Izy: ‘Izaho no niteraka Anao andro-any.’ Misy mihevitra fa ny teny hoe “andro-any” ao amin’io andininy io dia midika hoe “talohan’ny nanaovan’Andriamanitra izao tontolo izao”. Midika izany fa Zanak’Andriamanitra foana i Jesosy. Misy mihevitra fa io no andro nanaovan’i Jaona batisa an’i Jesosy. Izany dia mampiseho fa i Jesosy amin’ny maha-olombelona dia Zanak’Andriamanitra. Efa Zanak’Andriamanitra Izy talohan’ny nahatongavany teto amin’izao tontolo izao amin’ny maha-olombelona  Azy. Misy mino fa io no andro nananganan’Andriamanitra Azy tamin’ny maty. Ao amin’ny taratasy ho an’ny Romana (1:4) dia milaza fa tamin’ny nananganana Azy tamin’ny maty no niantsoan’ny Fanahy Masina Azy hoe Zanak’Andriamanitra. Ny fampianarana mazava ao amin’ny Baiboly dia ny hoe i Jesosy dia Zanak’Andriamanitra ary mbola ho Zanany mandrakizay.anjely i Jesosy tamin’ny fampiasana andininy 7 ao amin’ny Testamenta Taloha. Andriamanitra tsy niantso anjely ho zanany. Ao amin’ny Salamo faha-2, Andriamanitra dia milaza amin’ny Mesia hoe: ‘Zanako ianao’. Hoy koa Izy: ‘Izaho no niteraka Anao andro-any.’ Misy mihevitra fa ny teny hoe “andro-any” ao amin’io andininy io dia midika hoe “talohan’ny nanaovan’Andriamanitra izao tontolo izao”. Midika izany fa Zanak’Andriamanitra foana i Jesosy. Misy mihevitra fa io no andro nanaovan’i Jaona batisa an’i Jesosy. Izany dia mampiseho fa i Jesosy amin’ny maha-olombelona dia Zanak’Andriamanitra. Efa Zanak’Andriamanitra Izy talohan’ny nahatongavany teto amin’izao tontolo izao amin’ny maha-olombelona 

Avy eo dia misy andinin-teny hafa ao amin'ny Testamenta Taloha manao hoe: 'Izaho ho rainy, ary Izy ho zanako.' Izao no nolazain’ Andriamanitra momba an’i Solomona, zanak’i Davida mpanjaka ( 1 Tantara 17:13-14 ). Ho an’ny Hebreo, i Solomona dia sarin’ilay mpanjaka manokana izay ho avy indray andro. Avy amin’ny fianakavian’i Davida io mpanjaka manokana io. Ho mpanjaka foana Izy. Noraisin’ny Hebreo àry ireo teny ireo mba hilazana fa Andriamanitra no ho Rain’ny Mesia. Tonga tamin’ny maha-Mesia Azy i Jesosy aryAndriamanitra no Rainy. Tsy nilaza mihitsy Andriamanitra hoe ho Rain’ny  anjely Izy. Koa satria Zanak’Andriamanitra i Jesosy, dia ambony noho ny  anjely Izy.anjely Izy. Koa satria Zanak’Andriamanitra i Jesosy, dia ambony noho ny 

 

Ambony noho ny  anjely 1:6-9 i Jesosyanjely 1:6-9 i Jesosy

Andininy faha-6 Ny dikan’io andininy io dia miankina amin’ny fampiasana ny teny hoe ‘indray’. Ao amin’ny teny grika nampiasain’ny mpanoratra, dia misy ifandraisany akaiky ny ‘indray’ sy ny ‘entiny’. Izany dia manome dikany roa mety ho an'ny 'indray'.

Ny fotoana hiavian’i Jesosy eto an-tany indray. Avy eo Izy dia hametraka ny fitondrany eo amin’izao tontolo izao.Ny fotoana nanaovan’Andriamanitra an’i Jesosy ho mpanjaka taorian’ny nananganany Azy velona tamin’ny maty.

Jesosy no lahimatoan'Andriamanitra satria Zanaka lahitokan' Andriamanitra ary Izy ka nitsangana voalohany tamin'ny maty. Rehefa nentin’Andriamanitra ho amin’izao tontolo izao ny Lahimatoany, dia nilaza tamin’ny anjeliny rehetra Izy mba hanome voninahitra sy hidera an’i Jesosy. Izany dia mampiseho fa i Jesosy dia ambony lavitra noho ny  anjely tahaka an’Andriamanitra.

Andininy 7-8 Andriamanitra dia miresaka momba ny anjely. Nilaza Izy fa namorona ny anjeliny ho tahaka ny rivotra sy ny lelafo. Haingana sy mahery izy ireo mba hanao izay nanirahan’Andriamanitra Azy. Tsy Andriamanitra anefa no namorona an’i Jesosy. Rehefa miresaka momba an’i Jesosy Zanany ny Ray, dia miantso Azy hoe Andriamanitra Izy. Lazainy fa mandrakizay ny seza fiandrianany. Andriamanitra dia milaza fa Jesosy dia mitovy amin'ny tenany. Hitondra ny fanjakany amin’ny fomba mahitsy sy tsara foana i Jesosy.

Andininy faha-9 Jesosy dia tia ny rariny. Halany ny ratsy rehetra. Nandritra ny fiainany teto an-tany dia nanao ny tsara foana Izy. Nampianatra ny tsara Izy. Nolazainy ny sazy hihatra amin’ny ratsy fanahy rehetra. Izany no nifidianan’Andriamanitra Azy sy nataony ho Tompon’izao rehetra izao. Nomen'Andriamanitra fifaliana lehibe sy nanao izay hampifalifaliana Azy Izy.

 

Jesosy dia tsy miova mandrakizay 1:10-12

Andininy faha-10-12. Mampiasa ampahany hafa amin’ny Testamenta Taloha izao ny mpanoratra ( Salamo 102:25-27 ). Niresaka tamin’Andriamanitra ny mpanoratra ny Salamo. Ny mpanoratra ny Hebreo dia mampiasa an’ireo andinin-teny ireo ho miresaka momba an’i Jesosy, satria Andriamanitra Izy. Misy fanambarana 3 momba an'i Jesosy Zanak'Andriamanitra eto.

Ny Zanak’Andriamanitra no nanao ny zavatra rehetra. Izy no nanao ny lanitra sy ny tany.

Izy no mpitondra ny zava-drehetra. Izy koa no hampiova zavatra rehetra. Indray andro any dia hofoanany ireo.

Tsy miova Izy. Tsy hiova mandrakizay i Jesosy. Ny hafa rehetra dia hiova, fa i Jesoa Kristy dia tsy miova.

 

Mipetraka eo anilan’Andriamanitra i Jesosy 1:13-14

Andininy 13 Andriamanitra Ray niteny tamin’Andriamanitra Zanaka hoe: Mipetraha eo an-tànako ankavanana, nanohy ny teniny
Izy hoe: ‘Ambara-panaoko ny fahavalonao ho fitoeran-tongotrao ( Salamo
110:1 ). Andriamanitra tsy nilaza izany tamin’ny anjely na anjely iza na anjely iza.  Anjely mijoro eo anatrehan’Andriamanitra ho mpanompony. Mipetraka amin’Andriamanitra izao i Jesosy, ary lehibe lavitra noho ny anjely. Midika izany fa mitovy amin’Andriamanitra i Jesosy. Nitovy foana tamin’Andriamanitra Izy talohan’ny nahatongavany teto an-tany. Ary amin'ny maha-olombelona Azy dia mipetraka eo amin'ny fitoerany eo akaikin'Andriamanitra indray Izy. Izany no toerana matanjaka indrindra izay misy. Mbola be dia be ny fahavalon’i Jesosy, nefa miaraka amin’Andriamanitra dia handresy azy rehetra. Tamin’ny andro fahiny, ilay miaramila nandresy tamin’ny ady dia nametraka ny tongony teo amin’ny vozon’ilay mpanjaka resy ( Josoa 10:24 ). Noho izany no anehoan’ny mpanoratra ny sarinteny eto hoe ‘eo ambanin’ny tongotra’ dia ny hoe Jesosy no ho tompon’ny zavatra rehetra.Anjely mijoro eo anatrehan’Andriamanitra ho mpanompony. Mipetraka amin’Andriamanitra izao i Jesosy, ary lehibe lavitra noho ny anjely. Midika izany fa mitovy amin’Andriamanitra i Jesosy. Nitovy foana tamin’Andriamanitra Izy talohan’ny nahatongavany teto an-tany. Ary amin'ny maha-olombelona Azy dia mipetraka eo amin'ny fitoerany eo akaikin'Andriamanitra indray Izy. Izany no toerana matanjaka indrindra izay misy. Mbola be dia be ny fahavalon’i Jesosy, nefa miaraka amin’Andriamanitra dia handresy azy rehetra. Tamin’ny andro fahiny, ilay miaramila nandresy tamin’ny ady dia nametraka ny tongony teo amin’ny vozon’ilay mpanjaka resy ( Josoa 10:24 ). Noho izany no anehoan’ny mpanoratra ny sarinteny eto hoe ‘eo ambanin’ny tongotra’ dia ny hoe Jesosy no ho tompon’ny zavatra rehetra.

 Andininy faha-14 Inona no andraikitry ny  anjely?  Tsy manapaka ny anjely. Ny andraikitr'izy ireo dia ny manompo. Mpanompon’Andriamanitra izy ireo. Naniraka azy ireo koa Andriamanitra mba hanampy ny olona matoky an’i Jesosy. Ny mino dia izay manaiky ny famonjena ary indray andro any, dia hiaina any an-danitra miaraka amin’Andriamanitra.anjely? 

 

TOKO 2

Ambony noho ny  anjely i Jesosy ao amin’ny hafany 2:1-4anjely i Jesosy ao amin’ny hafany 2:1-4

Andininy 1 Ny Zanak’Andriamanitra dia lehibe lavitra noho ny anjely. Mila mitandrina tsara àry isika rehefa mihaino izay lazainy. Tsy maintsy mandray ny hafany isika ary mankatò izany. Ny tenin’ Andriamanitra dia zava-dehibe kokoa amintsika raha oharina amin’ izay rehetra lazain’ny anjely na olona. Raha tsy manaiky ny famelan-keloka omen’Andriamanitra isika, dia ho tandindomin-doza tokoa. Tsy maintsy matoky Azy foana isika amin’ny fiainantsika, na ankehitriny na ho avy. Nisy loza mety hivilian’ireo Hebreo ireo tamin’ny fahamarinana. Nisy loza mety hiverenan’ izy ireo tamin’ny fanaony taloha ka hialany amin’ny korontana nateraky ny Jiosy. Mila mitandrina koa isika mba tsy ho very izay ananantsika ao amin’i Jesosy.

Andininy 2 Ny teny lazain’ny anjely dia tsy mitovy amin’ny tenin’ny Zanak’Andriamanitra. Nandefa ny teniny tamin’ny alalan’ny  anjely Andriamanitra taloha. Nilaza ny Hebreo fa avy tamin’ny anjely ny lalàn’Andriamanitra. Tsy maintsy nankatò ny lalàn’Andriamanitra ny olona. Raha tsy nanao izany izy ireo dia hosazin’Andriamanitra. Ny lalàna dia ahitana ny fitahiana ho an’ny asa tsara sy ny fanasaziana noho ny asa ratsy (jereo ny Deoteronomia 30:19). Tonga tamin’ny alalan’i Jesosy Kristy ny vaovao tsara fa hamela ny heloka Andriamanitra.         anjely Andriamanitra taloha. Nilaza ny Hebreo fa avy tamin’ny anjely ny lalàn’Andriamanitra. Tsy maintsy nankatò ny lalàn’Andriamanitra ny olona. Raha tsy nanao izany izy ireo dia hosazin’Andriamanitra. Ny lalàna dia ahitana ny fitahiana ho an’ny asa tsara sy ny fanasaziana noho ny asa ratsy (jereo ny Deoteronomia 30:19). Tonga tamin’ny alalan’i Jesosy Kristy ny vaovao tsara fa hamela ny heloka Andriamanitra.

Andininy 3 Tena zava-dehibe ny lalàna nomen’ny anjely. Mbola zava-dehibe kokoa anefa ny hafatra nentin’i Jesosy Tompo. Ny olona rehetra tsy manaiky ny hafatry ny Tompo dia tsy misy afa-mandositra. Andriamanitra ao amin’i Jesosy no hany lalana mankany any an-danitra ho antsika. Raha tsy manaiky izany tolotra izany isika dia tsy misy fanantenana ho antsika. Tsy nasehon’ny anjely antsika izany lalana mankany an-danitra izany. Jesosy no nampianatra Azy io voalohany ary tamin’ny nahafatesany no nanaovany izany. Jesosy dia tsara lavitra noho ny anjely. Ka izay lazainy dia tsara noho izay lazain’ny anjely. Ny fampanantenany dia fiainana tsy hisy farany.

Nitory ny vaovao tsara tamin’ny hafa ny olona nandre voalohany an’i Jesosy. Namita ny anjarany ho an’ny hafa Izy ireo. Manana fahafahana hanaiky izany isika ankehitriny. Manana ny Baiboly isika mba hampisehoana amintsika ny fahamarinana. Manana ny vavolombelon'ny olona izay nahita fa marina izany. Ity vaovao mahafaly ity dia ny hoe Jesosy dia nanaiky ny famaizana noho ny otantsika rehetra. Tsy maintsy manatona an’i Jesosy isika ary miala amin’ny fahadisoantsika. Izy no hanaisotra ny fahotantsika sy hanome antsika fiainana vaovao. Koa raha tsy mitodika Aminy isika, dia tsy hahazo ny fiainam-baovao. Hosazin’Andriamanitra izay rehetra tsy manaiky an’i Jesosy noho ny ratsy rehetra nataony.

Andininy 4 Rehefa nitory ny vaovao tsara tamin’ny hafa ny mpino voalohany, dia Andriamanitra mihitsy no naneho tamin’Izy ireo fa marina izany. Niresaka momba izay nataon’i Jesosy Izy ireo ary noporofoin’ Andriamanitra fa marina izany tamin'ny alalan’ny famantarana mano-kana sy ny asa mahagaga ary nyfahagagana no nanaovany izany. Nomeny Azy ireo koa ny fanomezana ny Fanahy Masina. Nampiasa ireo fanomezam-pahasoavana ireo araka ny nitarihan’Andriamanitra Azy ireo Izy ireo. Izany rehetra izany dia nampiseho tamin’izay nandre fa avy amin’Andriamanitra ny hafatra (jereo ny Asan’ny Apostoly 2:22 ). Tsy misy olombelona  afaka manao toy izany.afaka manao toy izany.

 

Jesosy dia ambony noho ny anjely amin’ny maha-olombelona  2:5-182:5-18

Andininy 5 Tsy nomen’Andriamanitra fahefana ny anjely amin’ny tontolo ho avy. Araka ny efa hitantsika (1:14),  ny anjely dia tokony hanompo fa tsy hanapaka.ny anjely dia tokony hanompo fa tsy hanapaka.

Andininy 6-8 Ny fikasan’Andriamanitra ho amin’izao tontolo izao ho avy dia ny hanapaka Azy, fa tsy ny anjely. Mampianatra izany mazava tsara ny Testamenta Taloha ao amin’ny Salamo 8:4-7 . Ireo andininy ireo dia mampiseho amintsika ny fahakely sy ny halehiben'ny  olombelona. Kely dia kely Izy ireny raha oharina amin’ny zavatra nataon’Andria-manitra sy manodidina antsika. Lehibe Izy ireo satria manana fikasana manokana ho Azy ireo Andriamanitra. Izany tanjona izany dia ny  tokony hananan’ny olombelona fahefana amin’ny tontolo ho avy. Andriamanitra no ao an-tsainy mandrakariva ary miahy Azy ireo. Izy ireo dia miavaka amin’Andriamanitra raha ohariny amin’izay rehetra nataon’Andriamanitra.olombelona. Kely dia kely Izy ireny raha oharina amin’ny zavatra nataon’Andria-manitra sy manodidina antsika. Lehibe Izy ireo satria manana fikasana manokana ho Azy ireo Andriamanitra. Izany tanjona izany dia ny 

Nataon’Andriamanitra ho ambany kely noho ny anjely ny olona. Ny anjely dia fanahy manana fahefana sy hery lehibe. Isika olombelona dia tsy afaka mampitaha ny tenantsika amin’Izy ireo. Fa Andriamanitra dia manana drafitra lehibe kokoa ho an’ny  olombelona. Mampiasa ny teny ao amin’ny Salamo 8:4-7 ho toy ny faminaniana ny mpanoratra. Milaza amintsika izay hataon’Andriamanitra Izy ireo. Ny mpanoratra anefa dia mihevitra fa ireo teny ireo dia manondro an’i Jesosy voalohany.olombelona. Mampiasa ny teny ao amin’ny Salamo 8:4-7 ho toy ny faminaniana ny mpanoratra. Milaza amintsika izay hataon’Andriamanitra Izy ireo. Ny mpanoratra anefa dia mihevitra fa ireo teny ireo dia manondro an’i Jesosy voalohany.

Tamin’ny namoronan’Andriamanitra ny olombelona voalohany, dia nomeny fahefana amin’ny vorona sy ny biby ary ny hazandrano rehetra Izy( Genesisy 1:28 ). Tsy nanjaka araka ny fikasan’ Andriamanitra i Adama, lehilahy voalohany, satria nanao ratsy. Tsy maintsy nanasAzy an’ilay lehilahy Andriamanitra ka tsy nanana zo hitondraintsony ny olombelona. Andriamanitra dia tsy nanaisotra ny teny fikasana voalohany ary  ny olombelona dia ho afaka hitondra indray andro any. Ny zava-drehetra dia tokony ho eo ambanin’ny tongotry ny  olombelona, izany hoe eo ambany fahefany. Izany dia mampiseho fa lehibe ny anjara asan’Andriamanitra amin’ny  olombelona. Mbola tsy hitantsika anefa fa eo ambanin'ny tongotr’olombelona ny zavatra rehetra. Tsy mendrika handray izany toerana izany anefa isika. ny olombelona dia ho afaka hitondra indray andro any. Ny zava-drehetra dia tokony ho eo ambanin’ny tongotry ny    olombelona. Mbola tsy hitantsika anefa fa eo ambanin'ny tongotr’olombelona ny zavatra rehetra. Tsy mendrika handray izany toerana izany anefa isika.

Andininy 9 Tsy mbola tanteraka ny fampanantenan’ Andriamanitra momba ny  olombelona. Fa isika kosa dia mahita an’i Jesosy, Zanak’Andriamanitra izay tonga  olombelona. Tonga teto an-tany Izy ary niaina toy ny olombelona, ka tonga ambany kely noho ny anjely toa antsika. Tonga ho faty ho antsika Izy. Ary rehefa nanao izany Izy, dia nanangana Azy tamin'ny maty Andriamanitra ka nanome Azy satro-boninahitra ambony indrindra sy fahefana. Ao amin’i Jesosy, Andriamanitra dia nanomboka nanatanteraka ny fampanantenany hoe  tokony hanapaka ny olombelona. Noho ny fitiavan’Andriamanitra lehibe no nahafatesan’i Jesosy ho antsika rehetra. olombelona. Fa isika kosa dia mahita an’i Jesosy, Zanak’Andriamanitra izay tonga    tokony hanapaka ny olombelona. Noho ny fitiavan’Andriamanitra lehibe no nahafatesan’i Jesosy ho antsika rehetra.

Andininy faha-10 Andriamanitra nanao ny zavatra rehetra. Nataony ho Azyny zavatra rehetra. Ao amin’ny Baiboly dia milaza fa nanao ny zava-drehetra i Jesosy ary natao ho an’ny sitrapony ny zava-drehetra. Tsy misy olana eto. Andriamanitra Ray sy Andriamanitra Zanaka dia samy Andriamanitra. Niara-nanao ny lanitra sy ny tany Izy ireo. Ao amin’i Jesosy irery ihany no ahitana ny zava-drehetra. Mba hanadiovana antsika ho afaka amin’ny ota, dia tsy maintsy nisy  sorona nataony. Rariny ny nahatongavan’i Jesosy teto an-tany mba ho tonga hiray na hitovy amintsika. Afaka nijaly ho antsika rehetra Izy avy eo. Maty tamin’ny fahafatesana mahatsiravina sy mahafa-baraka teo amin’ny hazo fijaliana Izy. Izany fahafatesana izany dia tsy noho ny fahotana rehetra izay nataony, fa noho ny nataontsika satria lavorary Izy. Izany hoe Izy ihany no tian’Andriamanitra hahatongavany. Rehefa maty Izy, dia nanaiky ny fahotantsika rehetra Andriamanitra. Noho izany dia afaka manome antsika fiainam-baovao Izy dia Jesosy Kristy. Afaka mitondra zanakalahy sy zanakavavy maro hiaraka amin’Andriamanitra any an-danitra Izy. Lasa zanakalahy sy zanakavavin’Andriamanitra isika rehefa matoky an’i Jesosy sy ny asany ho antsika. Tamin’ny fahafatesany ho antsika no nahafahany nanadio antsika ho afaka amin’ny ota. Noho izany, dia afaka mandeha miaraka amin’Andriamanitra isika izao.sorona nataony. Rariny ny nahatongavan’i Jesosy teto an-tany mba ho tonga hiray na hitovy amintsika. Afaka nijaly ho antsika rehetra Izy avy eo. Maty tamin’ny fahafatesana mahatsiravina sy mahafa-baraka teo amin’ny hazo fijaliana Izy. Izany fahafatesana izany dia tsy noho ny fahotana rehetra izay nataony, fa noho ny nataontsika satria lavorary Izy. Izany hoe Izy ihany no tian’Andriamanitra hahatongavany. Rehefa maty Izy, dia nanaiky ny fahotantsika rehetra Andriamanitra. Noho izany dia afaka manome antsika fiainam-baovao Izy dia Jesosy Kristy. Afaka mitondra zanakalahy sy zanakavavy maro hiaraka amin’Andriamanitra any an-danitra Izy. Lasa zanakalahy sy zanakavavin’Andriamanitra isika rehefa matoky an’i Jesosy sy ny asany ho antsika. Tamin’ny fahafatesany ho antsika no nahafahany nanadio antsika ho afaka amin’ny ota. Noho izany, dia afaka mandeha miaraka amin’Andriamanitra isika izao.

Andininy 11 Manamasina antsika i Jesosy rehefa matoky Azy isika. Izy no mitondra antsika ao amin’ny fianakavian’Andriamanitra ary manao antsika ho zanany lahy sy vavy. Izay rehetra matoky an’i Jesosy dia mahazo fahateraham-baovao avy amin’ny Fanahy. Amin’izany fomba izany dia manana Ray mitovy amin’i Jesosy sy fiainana iray ihany Izy ireo. Lehibe aoka izany i Jesosy, nefa faly miantso ny Kristianina malemy indrindra Izy. Izy no lahimatoa amin’ny rahalahy sy anabavy maro. Izy no Lahimatoa amin’ny maty, ary izay rehetra matoky Azy dia hitsangana amin’ny maty koa.

Andininy faha-12 dia miantso antsika hoe rahalahy sy anabaviny i Jesosy. Ao amin’ny Testamenta Taloha ny Mesia dia milaza fa hilaza ny anaran’Andriamanitra amin’ireo rahalahiny sy anabaviny Izy( Salamo 22:22 ). Tamin’ny Hebreo, ny hoe ‘anarana’ dia tsy anarana fotsiny toy izao fa nidika ho olona iray manontolo izany. Jesosy no Mesia ary nasehony tamin’ny lehilahy sy ny vehivavy ny toetran’Andriamanitra. Tamin’ny maha-olombelona  Azy teo amin’ny  olombelona, dia nidera an’Andriamanitra i Jesosy. Niara-nidera an’Andriamanitra tamin’Izy ireo tao amin’ny tempolin’ny Jiosy tao Jerosalema sy ny trano masina hafa tao aminy Izy. Ary raha midera an'Andriamanitra isika, dia ao amin'ny fanahintsika Jesosy. Nampanantena Izy fa rehefa mihaona ny roa na telo amin’ireo manaraka Azy, dia ho eo koa Izy( Matio 18:20 ).Azy teo amin’ny 

Andininy 13 Jesosy dia Andriamanitra. Tsy maintsy nametraka ny fitokisany tamin’Andriamanitra anefa Izy, raha mbola teto an-tany. Nandritra ny fiainany teto an-tany dia tsy maintsy niankina tamin’Andriamanitra Izy. Tamin'izany dia nitovy tamintsika Izy, satria mila ny fanampian'Andriamanitra isika. Hiray amintsika i Jesosy. Asehony indray fa anisan’ny fianakaviana iray isika. Hoy Izy: ‘Inty aho sy ny zaza nomen’Andriamanitra Ahy’ ( Isaia 8:18 ). Ny lehilahy sy vehivavy nanaraka Azy no resahiny. Anisan’izy ireo isika, raha matoky Azy.

Andininy 14-15 Manana vatana olombelona hatrany am-bohoka isika. Mba hanampiana antsika Jesosy dia tsy maintsy nitovy tamintsika olombelona. Tsy maintsy naka vatana sy ra olombelona Izy mba ho tena  olombelona. Satria isika olombelona, dia samy nanao ny tsy mety avokoa. Ny famaizana noho ny fahotantsika dia fahafatesana, na ny amin’ny tena, na ny an’ny fanahy. Mba hanampian’i Jesosy antsika, dia tsy maintsy nitondra ny otantsika teo amin’ny tenany Izy amin’ny maha-tena  olombelona Azy. Fa ny tenany kosa velona tsy nanota. Koa tamin’ny fahafatesany dia afaka nanaiky ny sazintsika Izy. Teo amin’ny hazo fijaliana no nanaovany izany. Tamin’ny fahafatesany ho antsika dia nandresy ny devoly izay nanana ny herin’ny fahafatesana Izy. Ny fahafatesana resahin’i Jesosy dia mihoatra noho ny fahafatesan’ny vatantsika. Fahafatesan'ny fanahintsika koa izany. Midika izany fa ho avy tsy misy an’Andriamanitra ny halehan’izay rehetra manao ratsy. Ho an’izay manaiky an’i Kristy, ny fahafatesan’ny vatana dia tsy farany. Izany no lalana mankany amin’ny fiainana vaovao izay tsy ho faty mandrakizay. Izany no fiainana ho an’ny  fanahy ao amin’ny vatana vaovao mandrakizay miaraka amin’Andriamanitra.olombelona. Satria isika olombelona, dia samy nanao ny tsy mety avokoa. Ny famaizana noho ny fahotantsika dia fahafatesana, na ny amin’ny tena, na ny an’ny fanahy. Mba hanampian’i Jesosy antsika, dia tsy maintsy nitondra ny otantsika teo amin’ny tenany Izy amin’ny maha-tena    fanahy ao amin’ny vatana vaovao mandrakizay miaraka amin’Andriamanitra.

Niaina tamin’ny tahotra ny fahafatesana foana ny olona rehetra ary azo antoka tokoa fa marina ho an’ny olona rehetra izany. Ankoatra izay lazain’ny Baiboly momba Azy io, dia tsy misy mahalala izay hitranga aorian’ny fahafatesana. Tsy manana fanantenana momba ny hoavy ny ankamaroan’ny olona, ary matahotra izay tsy fantany. Ao amin’i Jesosy Kristy no misy ny fampanantenana ny fiainana tsara lavitra. Tsy mila matahotra ny fahafatesana intsony ny olona matoky an’i Jesosy.

Andininy faha-16 Jesosy dia tonga olombelona  mba handray antsika amin’ny tanana sy hitarika antsika ho amin’Andriamanitra. Tsy tonga anjely Izy. Tsy tonga tetỳ an-tany mba hanampy  anjely Izy. Tonga teto amin’izao tontolo izao Izy mba hamonjy ny zanak’i Abrahama.Abrahama no rain'ny Jiosy ary avy aminy ny fireneny. Lehilahy natoky an’Andriamanitra koa izy. Ny taranak'i Abrahama dia izay rehetra nateraka Jiosy. Antsoin’ny Baiboly hoe zanak’i Abrahama izay rehetra mino an’ilay Andriamanitra tokana( Galatiana 3:7-9 ). Mamonjy ny lehilahy sy vehivavy matoky an’i Jesosy Andriamanitra.mba handray antsika amin’ny tanana sy hitarika antsika ho amin’Andriamanitra. Tsy tonga anjely Izy. Tsy tonga tetỳ  anjely Izy. Tonga teto amin’izao tontolo izao Izy mba hamonjy ny zanak’i Abrahama.Abrahama no rain'ny Jiosy ary avy aminy ny fireneny. Lehilahy natoky an’Andriamanitra koa izy. Ny taranak'i Abrahama dia izay rehetra nateraka Jiosy. Antsoin’ny Baiboly hoe zanak’i Abrahama izay rehetra mino an’ilay Andriamanitra tokana( Galatiana 3:7-9 ). Mamonjy ny lehilahy sy vehivavy matoky an’i Jesosy Andriamanitra.

Andininy 17 Jesosy dia tonga hamonjy ny lehilahy sy ny vehivavy, fa tsy ny anjely. Koa tsy maintsy tonga tahaka ny iray amintsika Izy fa tsy tahaka ny anjely. Tsy maintsy olombelona  Izy mba hijoro eo anatrehan’Andriamanitra amin’ny maha-Mpisoronabentsika Azy. Izy no mitondra ny fanatitra noho ny otantsika ho an’Andriamanitra. Izany  sorona izany dia ny rany, izany hoe ny ainy izay natolony ho antsika teo amin’ny hazo fijaliana. Mangataka amin’Andriamanitra Izy mba hamela ny helok’ireo rahalahiny sy anabaviny. Eken’Andriamanitra ny soron’i Jesosy ho fanonerana ny fahotantsika rehetra. Andriamanitra dia mamela izay rehetra matoky an’i Jesosy sy ny zavatra nataony ho Azy ireo. Tia antsika i Jesosy ary afaka matoky Azy isika ho Mpisorontsika eo anatrehan’Andriamanitra. Etsy an-danin’izany, dia mampifaly an’Andriamanitra i Jesosy, satria nataony izay rehetra nangatahin’Andriamanitra taminy.Izy mba hijoro eo anatrehan’Andriamanitra amin’ny maha-Mpisoronabentsika Azy. Izy no mitondra ny fanatitra noho ny otantsika ho an’Andriamanitra. Izany 

Tsy maintsy nitovy tamin’ireo rahalahiny sy anabaviny Izy tamin’ny zava-drehetra. Midika izany fa tsy maintsy niaina tamin’ny maha-tena lehilahy AzyIzy. Tsy maintsy niatrika olana nitovy tamintsika koa Izy. Nitsapa toetra Azy ny devoly ary nijaly teo amin’ny fiainana tahaka antsika, nefa mihoatra lavitra noho izay tokony hiaretantsika. Mbola tsy nitovy tamintsika Izy tamin’ny zavatra sasany. Niavaka Izy tamin’ny nahaterahany. Tsy nanao firaisana tamin-dehilahy ny reniny. Andriamanitra ny Rainy fa tsy olombelona. Hafa ny fiainany, satria tsy nanao ratsy mihitsy. Hafa ny amin’ny fahafatesany, satria tsy nila ho faty ho an’ny tenany Izy satria tsy nanana ota. Nisafidy ny ho faty Izy ary nanolotra ny tenany tamin’ireo lehilahy te hamono Azy. Maty noho ny ota rehetra nataontsika Izy.

Andininy 18 Ny fijalian’i Jesosy dia nahafahany nanampy izay rehetra sahirana. Rehefa mitsapa antsika ny devoly na ny zavatr’izao fiainana izao dia afaka mibanjina an’i Jesosy isika. Hanome hery antsika hanao ny tsara Izy. Raha tsy manao ny tsara isika, dia takan’ny fitsapana. Rehefa mitodika any aminy isika ka miaiky fa tsy nahomby, dia afaka ny hanamarina antsika indray amin’Andriamanitra Izy.

 

TOKO 3

2 Ilay  Apostoly 3:1-4:13Apostoly 3:1-4:13

I Jesoa dia ambony noho ny Mosesy 3:1–6

Andininy 1 Hitantsika tao amin’ny toko 1 sy 2 fa lehibe noho ny mpaminany sy ny anjely i Jesosy. Izany dia noho ny fahalehibiazany sy ny zavatra nataony ho antsika. Koa ankehitriny dia tokony hoheverintsika ho Apostoly sy ho Mpisoronabentsika koa Izy. Ho an’ny Hebreo, i Mosesy no apostoly  voalohany, ary i Arona no lohan’ny mpisorona voalohany.voalohany, ary i Arona no lohan’ny mpisorona voalohany.

Ny teny hoe ‘apostoly’ dia midika hoe olona nirahin’Andria-manitra. Ny apostoly dia tonga amin'ny olona amin'ny maha-solontenan'Andriamanitra azy. Nirahin’Andriamanitra ho any amin’ny Hebreo àry i Mosesy, fony izy ireo andevo tany amin’ny tany  Egypta. Tonga izy hanafaka sy hitarika azy hiala amin’izany tany izany. Mba hanaovana izany, dia tsy maintsy nankany amin’ny mpanjakan’i Egypta izy, ary nandresy lahatra azy mba handefa azy ireo. Tsy nety anefa ny mpanjaka tamin’ny voalohany. Rehefa nanao asa lehibe maro anefa Andriamanitra, dia nalefany izy ireo. Naniraka an’i Jesosy Andriamanitra mba hitarika ny olona hiala amin’ny fitondran’ny devoly sy hitondra azy ho amin’Andriamanitra. Tonga teto amintsika Jesosy mba hampiseho amintsika hoe manao ahoana Andriamanitra. Nandresy ny devoly Izy ka nanafaka antsika tamin’ny heriny.Egypta. Tonga izy hanafaka sy hitarika azy hiala amin’izany tany izany. Mba hanaovana izany, dia tsy maintsy nankany amin’ny mpanjakan’i Egypta izy, ary nandresy lahatra azy mba handefa azy ireo. Tsy nety anefa ny mpanjaka tamin’ny voalohany. Rehefa nanao asa lehibe maro anefa Andriamanitra, dia nalefany izy ireo. Naniraka an’i Jesosy Andriamanitra mba hitarika ny olona hiala amin’ny fitondran’ny devoly sy hitondra azy ho amin’Andriamanitra. Tonga teto amintsika Jesosy mba hampiseho amintsika hoe manao ahoana Andriamanitra. Nandresy ny devoly Izy ka nanafaka antsika tamin’ny heriny.

Ny lohan’ny mpisorona dia lehilahy iray izay nanatona an’Andriamanitra ho solontenan’ny vahoaka. Tsy maintsy nanao sorona ho an’ny  fahotany rehetra izy. Nangataka tamin’Andriamanitra izy avy eo mba hamela azy ireo. I Arona no lehilahy notendren’Andriamanitra ho lohan’ny mpisorona voalohany. Tsy maintsy nanao sorona ho an’ny fahotan’ny tenany sy noho ny fahotan’ny Hebreo izy. Indray mandeha isan-taona dia nentiny tao amin’ny fitoerana masina indrindra ny ran’ny biby, dia navelan’Andriamanitra ny fahotan’ny olona. Jesosy no lohan’ny mpisorona ho antsika. Nanao sorona ho an’ny tenany Izy noho ny fahotantsika rehetra. Tsy nila  sorona ho an’ny tenany Izy, satria tsy nanana ota. Satria Jesosy nitondra ny rany ho an’Andriamanitra, dia mamela ny fahotantsika Andriamanitra. (Ny teny hoe ra eto dia nampiasaina mba hanondroana ny teny hoe sorona).fahotany rehetra izy. Nangataka tamin’Andriamanitra izy avy eo mba hamela azy ireo. I Arona no lehilahy notendren’Andriamanitra ho lohan’ny mpisorona voalohany. Tsy maintsy nanao sorona ho an’ny fahotan’ny tenany sy noho ny fahotan’ny Hebreo izy. Indray mandeha isan-taona dia nentiny tao amin’ny fitoerana masina indrindra ny ran’ny biby, dia navelan’Andriamanitra ny fahotan’ny olona. Jesosy no lohan’ny mpisorona ho antsika. Nanao sorona ho an’ny tenany Izy noho ny fahotantsika rehetra. Tsy nila 

Andininy 2 Tsy maintsy mahatoky amin’izay manendry azy ny solontena. Nirahin’Andriamanitra i Mosesy mba hiandraikitra ny tranony, izany hoe mpitarika ny Hebreo. Nentiny nivoaka avy tany Egypta ny Hebreo, ary nitoetra tany an-tany efitra nandritra ny 40 taona. Nanao izay rehetra nasain’Andriamanitra nataony i Mosesy, na dia tsy nahomby aza izy indraindray. Nilaza ny mpanoratra fa marina tamin’Andriamanitra i Mosesy. Lehilahy lehibe izy ary nanaja azy ny Hebreo.

Naniraka an’i Jesosy koa Andriamanitra mba ho solontenany eto an-tany. Nanao izay nasain’Andriamanitra nataony foana Izy. Niteny foana ny teny nomen’Andriamanitra Azy holazainy Izy. Vitany ny asa izay nahatongavany. Lavorary Izy teo amin’ny fiainany manontolo ary tsary tsy nahomby izy.

Andininy 3 Na i Mosesy na i Jesosy dia samy mendrika ny voninahitra rehetra azontsika omena Azy. Fa voninahitra lehibe lavitra noho i Mosesy no an’i Jesosy. Nahatoky tamin’Andriamanitra i Mosesy tamin’ny nahampanompo tao an-tranon’Andriamanitra azy. Jesosy no nanorina an’io trano io ary Izy no tompony. Ny mpanao trano sy ny tompony dia manana voninahitra bebe kokoa noho ny trano. Io trano io dia ny olon’Andriamanitra. Ny mpanompo, izay anisan’ny trano amin’ity sary ity, dia tsy maintsy kely noho ny mpanao trano. Lehilahy lehibe teo anivon’ny vahoakan’Andriamanitra i Mosesy. Lehibe lavitra i Jesosy satria ny olon’Andriamanitra no tranony.

Andininy 4 Jesosy dia tonga tena lehilahy noho ny asa tokony hataony. Andriamanitra foana Izy ary na dia tonga olombelona aza dia mbola Andriamanitra ihany. Hoy i Jesosy: ‘Izaho sy ny Raiko dia iray ihany’ ( Jaona 10:30 ). Izany no tsy mahasamihafa an’Andriamanitra sy Jesosy eto. Samy manana mpanorina azy ny trano tsirairay ary Andriamanitra no manao an’ity trano ity. Ny andininy faha-3 dia milaza amintsika fa i Jesosy no nanorina an’io trano io. Andriamanitra no mpamorona sy namorona ny zava-drehetra. Manao izany amin’ny alalan’i Jesosy Kristy Zanany Izy. I Jesosy àry no namorona ny zava-drehetra.

Andininy faha-5 Mosesy dia mpanompo tsara tao an-tranon’Andriamanitra. Ny teny hoe mpanompo dia tsy midika hoe tsy maintsy nanao asa kely fotsiny izy. Nanana anjara toerana lehibe teo amin’ny tantaran’ny Hebreo izy. Izy no solontenan’Andriamanitra nitondra ny vahoaka Israely hivoaka avy tany Egypta. Nandray ny lalàna tamin’Andriamanitra izy ary nanome azy ireo. Toy ny ray tamin’Izy ireo tany an’efitra i Mosesy. Nirahin’Andriamanitra ho apostolin’ny Hebreo izy. Tsy ho an’ny androny ihany ny asany, fa ny hiresaka momba ny hoavy. Ny fiainany dia nanondro ny asan’ny apostoly ho avy. Nitady lehilahy toa an’i Mosesy ho avy hitarika azy ireo ny Hebreo. Izany lehilahy izany no  Mesia, dia Jesosy Kristy.Mesia, dia Jesosy Kristy.

Andininy 6 Manana porofo farany isika izao fa lehibe noho i Mosesy i Jesosy Kristy. Izy no Zanaka izay manapaka ny ankohonany. Tsy maintsy manana voninahitra bebe kokoa noho i Mosesy, izay mpanompo tao amin’io trano io ihany. I Jesosy amin’ny maha-solontenan’Andriamanitra Azy dia mitondra antsika mihoatra lavitra noho izay azon’i Mosesy nentina. Anisan’ny tranony isika, rehefa manatona an’i Jesosy ka manaiky izay rehetra nataony ho antsika. Afaka manana fifaliana sy fahatokiana isika rehefa mijery ny hoavy. Tsy maintsy mifikitra amin’izany finoana izany isika fa tsy avela. Afaka matoky isika fa hanao izay rehetra nampanantenainy Andriamanitra.

 

Fampitandremana mba hankatò 3:7-4:2

Andininy 7-9 I Mosesy dia nahatoky tamin’Andriamanitra ary natoky Azy. Tsy natoky an’Andriamanitra ny ankamaroan’ny olona nivoaka avy tany Egypta niaraka taminy. Tsy nihaino izay nolazain’Andriamanitra taminy izy ireo. Tsy nankatò izay nolazain’Andriamanitra tamin’ny alalan’i Mosesy izy ireo. Noho izany, dia tsy nitondra Azy ireo ho any amin’ny tany nampanantenaina Andriamanitra. Nitondra Azy tany an’efitra nandritra ny 40 taona kosa i Mosesy. Na dia nahita ny asa lehibe nataon’Andriamanitra aza izy ireo, dia tsy nety nankatò Azy. Nanery ny faharetan’Andriamanitra izy ireo. Izao no lazain’ny Fanahy Masina amintsika: ‘Aza manahaka Azy ianareo’. Rehefa miteny Andriamanitra dia tokony hihaino izay lazainy sy hankatò Azy isika. Tamin’izany andro izany dia niteny tamin’ny alalan’i Mosesy Andriamanitra. Amin’izao andro izao kosa, Andriamanitra dia miteny amin’ny alalan’Izay Lehibe noho ny mpaminany na ny anjely na i Mosesy. Ny Tenin’Andriamanitra amintsika dia Jesosy ary mitaky ny hametrahantsika ny fitokiantsika sy ny fankatoavana Azy. Navelan’ny Hebreo tany an’efitra ho mafy ny fony rehefa niala tamin’Andriamanitra izy ireo. (Ny teny hoe ‘fo’ ao amin’ny Baiboly dia midika matetika hoe ny fomba fisainantsika na ny fihetseham-pontsika.) Mora amintsika ny manao izany, kanefa ny Fanahy Masina dia mampitandrina antsika mba tsy hanao izany.

Andininy 10-11 Tsy natoky an’Andriamanitra ny Hebreo. Niala taminy tao am-pony sy tao an-tsainy izy ireo. Tsy nety nanao izay tian’ Andriamanitra hatao izy ireo. Tsy nahalala ny lalan’Andriamanitra izy ireo satria tsy nihaino Azy. Noho ireo antony ireo dia tezitra tamin’izy ireo Andriamanitra. Tezitra aoka izany Andriamanitra ka nanambara fa tsy ho fantatr’Izy ireo na oviana na oviana ny fitsaharany. Ka dia maty tany an’efitra avokoa ny olon-dehibe rehetra nivoaka avy tany Egypta (Deoteronomia 2:14). Ny roa tamin’izy ireo, dia i Kaleba sy Josoa, no nanohy natoky an’Andriamanitra. Niditra tao amin’ny tany nampanantenaina izy ireo.

Ny sisa amin'Andriamanitra dia manondro ny hoavin'ny fiadanana sy ny fahavokarana. Toerana hitahiana sy hitahian’ Andriamanitra ny olony mandrakizay izy io. Izy io no tany nampanantenaina, izay hanjakan’i Mesia  Mpanjaka. Io no toerana honenan’izay rehetra matoky an’i Jesosy. ( Ny andininy 7-11 dia ao amin’ny Salamo 95:7-11 ).Mpanjaka. Io no toerana honenan’izay rehetra matoky an’i Jesosy. ( Ny andininy 7-11 dia ao amin’ny Salamo 95:7-11 ).

Andininy 12 Mampitandrina antsika ny mpanoratra mba hitandrina mba tsy hiala amin’Andriamanitra. Afaka miverina amin’ny fanaony taloha sy manadino an’Andriamanitra ny Kristianina. Tsy maintsy ataontsika antoka fa tsy hanao izany isika. Amin'Andriamanitra izany dia ho asan'ny fo ratsy izay tsy matoky an'Andriamanitra. Ny fiverenana amin’ny fanarahana an’i Jesosy dia ny ady amin’ilay Andriamanitra velona sy mavitrika. Izay rehetra mihemotra dia tsy maintsy hitsangana eo anatrehany indray andro any ary hiatrika ny fitsarana azy.

Andininy 13 Mila mifanampy isika mba hatanjaka amin’ny finoantsika an’i Jesosy. Mila ny hery azo avy amin’ny fizarana ny fiainantsika amin’ny hafa izay matoky an’Andriamanitra isika tsirairay avy. Tokony hifampahery mandrakariva isika mba ho marina amin’Andriamanitra. Misy zavatra maro eto amin’ity tontolo ity izay hitarika antsika hiala amin’Andriamanitra. Betsaka ny zavatra milaza lainga ao am-pontsika ka mety hahatonga antsika hanadino fa an’Andriamanitra isika. Miaraka amin’ny fanampiana sy fampianarana izay azontsika ifanakalozanaisika dia afaka hatanjaka amin’ny finoantsika. Raha tsy misy izany fanampiana izany dia mora kokoa ho an’ny devoly ny mitarika antsika hanalavitra an’Andriamanitsika.

Andininy 14 Rehefa matoky an’i Jesosy aloha ny olona, dia manana fahatokiana amin’ny zavatra nataony. Ny mpino vaovao dia matoky fa manana fiainam-baovao ao amin’i Jesosy izy. Miombona amin’ny fiainan’i Jesosy mihitsy ity fiainana ity. Tsy ampy anefa ny manomboka ny fiainana kristianina. Tsy maintsy mandroso amin’izao fiainana izao isika ary mitombo ao amin’i Jesosy mandra-pandraisany antsika ho ao aminy. Tsy sahy miala amin’ny fatokisantsika Azy isika.

Andininy 15 Tany an-tany efitra ny Hebreo dia nanamafy ny fony. Niala tamin’Andriamanitra izy ireo. Tsy navelan’Andriamanitra ho any amin’ny tany nampanantenaina àry Izy ireo. Fampitandremana ho antsika izany. Amin’izao androntsika izao rehefa mandre ny tenin’Andriamanitra isika dia tokony hankatò izany. Tsy tokony hanahaka Azy ireo isika ka tsy hihaino an’Andriamanitra.

Andininy faha-16 Ao amin’ny andininy faha-16 ka hatramin’ny faha-18 dia manontany zavatra telo ny mpanoratra ary manome valiny telo koa. Momba ny olona niala tamin’Andriamanitra ireo. Iza ireo olona nandre ny feon’Andriamanitra nefa tsy nankatò Azy? Ireo lehilahy sy vehivavy notarihin’i Mosesy avy tany Egypta. Hitan’Izy ireo ny asa mahagaga rehetra nataon’Andriamanitra mba hanafahana azy ireo. Nomen’Andriamanitra sakafo sy rano hosotroina ary izay rehetra nilainy izy ireo. Nitondra Azy tany an-tany efitra mba hamonjeny azy. Tsy nety nanaiky an’Andriamanitra ho mpitondra Azy anefa izy ireo.

Andininy 17 Iza no nampahatezitra an’Andriamanitra nandritra ny 40 taona tany an’efitra? Ireo olona ireo no tsy natoky Azy. Maty tany an-tany efitra izy rehetra noho ny fahotany. Tezitra mandrakariva Andriamanitra noho ny ota, fa hamela izay rehetra mibebaka amin'ny fahotany kosa Izy. Afaka manao izany Izy satria Jesosy dia nanaiky ny fanasaziantsika tamin’ny nahafatesany ho antsika teo amin’ny hazo fijaliana.

Andininy 18 Iza no nolazain’Andriamanitra fa tsy afaka miditra sy miala sasatra miaraka aminy? Ireo olona ireo no tsy nankatò Azy. Efa nanao zavatra betsaka ho azy ireo Andriamanitra, nefa mbola nandeha tamin’ny lalany ihany izy ireo. Tsy nety nanao izay tian’Andriamanitra hataony izy ireo.

Andininy 19 Tsy nety nandray an’Andriamanitra ho mpitarika AzyIzy ireo. Nanao izay fantany fa tsy mety izy ireo. Tsy nankatò an’Andriamanitra izy ireo, ary nanao izay tiany hatao. Tsy nametraka ny fitokisany tamin’Andriamanitra izy ireo. Tsy afaka niditra tao amin’ny tany misy fitahiana izay homen’Andriamanitra azy ireo izy ireo. Fampitandremana ho antsika izy ireny. Tsy maintsy mametraka ny fitokiantsika amin’Andriamanitra isika ary manao izay tiany hataontsika. Rehefa mino an’i Jesosy isika, dia afaka matoky fa hitondra antsika ho any amin’ny tany nampanantenainy Andriamanitra. Raha tsy matoky sy tsy mankatò Azy isika, dia tsy ho afaka hiditra.

 

 

TOKO 4 :

Andininy 1 Andriamanitra dia nampanantena toeram-pitsaharana haharitra mandrakizay. Ity toerana ity dia misokatra ho an’izay rehetra mandeha amin’ny lalan’Andriamanitra. Ny tany nampanantenain’ny Hebreo dia sarin’io toeram-pitsaharana io ho antsika. Ny olon-dehibe nivoaka avy tany Egypta dia tsy afaka niditra satria tsy natoky an’Andriamanitra. Ny fampanantenana fitsaharana mandrakizay miaraka amin’Andriamanitra dia mbola mitoetra ary ho antsika. Mila mitandrina isika mba tsy ho diso anjara amin’ny fidirana amin’io toerampitsaharana io. Tsy maintsy ataontsika antoka fa eo amin’ny lalana mitondra antsika any isika. Rehefa maty isika, dia hitsara antsika Andriamanitra, ary raha tsy mandeha amin’ny lalany isika, dia ho tara loatra.

Andininy 2 Nandre ny vaovao mahafaly momba ny fampa-nantenan’Andriamanitra ny Hebreo. Nandre ny vaovao tsara toa azy ireo koa isika. Andevo tany Egyptaizy ireo, nefa nafahan’Andriamanitra. Nanao fahagagana maro Andriamanitra mba hamelan’ny mpanjaka azy ireo handeha. Nampanantena Andriamanitra avy eo fa hitarika Azy ireo ho firenena ho any amin’ny tany vaovao. Mba hahazoana ny teny fikasan’Andriamanitra dia tsy maintsy nametraka ny fitokisany taminy izy ireo. Tsy nahavita izany Izy ireo, satria tsy nandray ny tenin’Andriamanitra. Izany no nahatonga azy ireo maty tany an’efitra ka tsy nankany amin’ny tany vaovao.

Efa rentsika ny vaovao tsara fa tonga hamonjy antsika i Jesosy. Izy no nanaisotra ny fahotantsika tamin’ny vatany. Maty ho antsika Izy, mba ho velona ho an’Andriamanitra isika. Ho lavo koa isika, raha tsy matoky an’i Jesosy. Ny lalana mankany amin’ny fitsaharan’Andriamanitra dia ao amin’i Jesosy ary ho an’izay rehetra manaraka Azy.

Tsy nahomby ny Hebreo satria tsy natoky an’Andriamanitra sy tsy nankatò ny teniny. Tsy ho lavo isika, raha mandre ny vaovao tsaran’i Jesosy ka manaiky izany.

 

Fampitandremana mba tsy ho diso ny fitsaharan’Andriamanitra 4:3-13

Andininy 3-5  Nino ny Jiosy fa olon’Andriamanitra izy ireo. Noho izy ireo zanak’i Abrahama tamin’ny fahaterahany, dia mihevitra izy ireo fa tsy maintsy miakatra any an-danitra na tsy maintsy mandova ny fiainany noho ny natioram-piterahany. Diso anefa izany fiheverana izany, satria tsy maintsy mankatò Andriamanitra ny olona raha te hiditra ao amin’ny toeram-pitsaharan’Andriamanitra. Rehefamahafantatra sy manaiky an’i Jesoa Kristy isika dia lasa olon’Andriamanitra. Nilaza Andriamanitra fa tsy hiditra amin’ny fitsaharany mihitsy ny olona tsy mino Azy( Salamo 95:11 ). Tsy misy olona afaka miditra raha tsy mino izay nolazain’Andriamanitra. Andriamanitra dia niresaka tamintsika tamin’ny alalan’i Jesosy Kristy Zanany, izay hany lalana mankany amin’ny fiainana miaraka amin’Andriamanitra.

Nitsahatra Andriamanitra taorian’ny nanaovany ny tany sy ny lanitra ( Genesisy 2:2 ). Koa efa vonona hatramin’izay ny toeram-pitsaharana resahina. Misokatra ho antsika ny fidirana sy ny hitoetra ao an-trano miaraka amin’Andriamanitra.

Andininy 6 Nataon’Andriamanitra ho fonenan’ny  olombelona io toeram-pitsaharana io. Tsy misy mahasakana an’Andriamanitra tsy hanatanteraka ny teny fikasany. Mety ho antsika Izy ireny, fa raha ataontsika amim-pinoana izany. Tsy nankatò Azy ny olona nampana-ntenain’Andriamanitra tamin’ny voalohany. Nandre ny vaovao tsara izy ireo, nefa tsy niditra. Efa sitrapon’Andriamanitra ny hidiran’ny olona sasany. Ka ny fampanantenana dia ho ekentsika ankehitriny.olombelona io toeram-pitsaharana io. Tsy misy mahasakana an’Andriamanitra tsy hanatanteraka ny teny fikasany. Mety ho antsika Izy ireny, fa raha ataontsika amim-pinoana izany. Tsy nankatò Azy ny olona nampana-ntenain’Andriamanitra tamin’ny voalohany. Nandre ny vaovao tsara izy ireo, nefa tsy niditra. Efa sitrapon’Andriamanitra ny hidiran’ny olona sasany. Ka ny fampanantenana dia ho ekentsika ankehitriny.

Andininy 7 Satria tsy nahomby ny olona izay nandray voalohany ny teny fikasan’Andriamanitra, dia nanendry andro hafa Andriamanitra. Androany io andro io, ary afaka matoky an’Andriamanitra isika izao ary afaka miditra amin’ny toeram-piatsahany. Mampitandrina antsika rehetra àry i Davida ( Salamo 95:7-8 ). Nilaza izy fa rehefa mandre ny feon’Andriamanitra ianareo anio, dia aza avela ho mafy ny fonareo. Mila mihaino sy mankato ny antson’Andriamanitra isika raha tsy izany dia tsy hiara-mitoetra amin’Andriamanitra koa isika.

Andininy faha-8 i Josoa, izay nanaraka an’i Mosesy, dia tsy afaka nitarika ny olona ho amin’io toeram-pitsaharana io. Nitarika azy ireo ho any amin’ny tany nampanantenain’Andriamanitra azy anefa izy. Tsy toerampitsaharan’Andriamanitra io tany io, fa sarin’izy io. Raha teo io toerana io, dia tsy nanendry andro hafa Andriamanitra. Ny anarana hoe Josoa amin'ny teny hebreo dia mitovy amin'ny hoe Jesosy amin'ny teny grika. Ny 'Jesosy' (Josoa) ao amin'ny Testamenta Taloha dia tsy afaka nitarika azy ireo ho amin'ny fitsaharana miaraka amin'Andriamanitra, fa i Jesoa Kristy kosa dia afaka mitondra antsika any.

Andininy 9 Mbola misy io toeram-pitsaharana io ho an’ny olon’Andriamanitra. Ny teny hoe 'fitsaharana' dia mety manana dikany mihoatra ny iray. Eto dia misy dikany manokana. Nasain’Andriamanitra nitazona andro iray isankerinandro ho andro fety ny Hebreo. Tamin'izany andro izany dia tsy tokony hanao asa izy ireo. Andro fiderana an’Andriamanitra izany. Andro niarahan’izy ireo niaraka tamin’Andriamanitra izany. Io andro 1 amin’ny 7 io no andro Sabata. Eto ny mpanoratra dia miresaka momba ny sisa toy ny  Sabata. Ho tonga ny fotoana izay hisian’ny fitsaharana amin’ny asa rehetra. Ho avy ny fotoana hankafizan’ny olon’Andriamanitra Azy.Sabata. Ho tonga ny fotoana izay hisian’ny fitsaharana amin’ny asa rehetra. Ho avy ny fotoana hankafizan’ny olon’Andriamanitra Azy.

Andininy 10 Rehefa nanao ny tany sy ny lanitra Andriamanitra, dia nitsahatra tamin’ny asany Izy. Rehefa miditra ao amin’ny toeram-pitsaharan’Andriamanitra ny olona iray, dia tsy manao ny asany intsony izy. Ao no miaramiaina amin’Andriamanitra ny lehilahy sy ny vehivavy ary mifaly.

Andininy 11 Tsy maintsy mazoto hiditra amin’ity toeram-pitsaharana ity isika. Tsy maintsy ataontsika antoka fa tonga any amin’ny fahalalana an’Andriamanitra ao amin’i Jesosy isika. Mila mitandrina isika mba tsy ho lavo tahaka ny olona tany an-tany efitra. Tsy natoky an’Andriamanitra izy ireo.

Andininy 12 Ny tenin’Andriamanitra dia izay rehetra lazain’Andriamanitra. Jesosy koa no Tenin’Andriamanitra. Tamin’ny alalan’i Jesosy no nitenenan’Andriamanitra tamintsika. Jesosy dia Andriamanitra naseho antsika tao amin'ny vatan'olombelona. Eto dia ny tenin’Andriamanitra no lazain’Andriamanitra sy ampianariny. Voasoratra ao amin’ny Baiboly io tenin’Andriamanitra io. Ara-dalàna raha miresaka amintsika amin’ny alalan’ny Baiboly Andriamanitra. Velona sy feno hery ny teniny. Ny tenin’Andriamanitra dia tonga hatrany amin’ny fiainantsika anaty. Toy ny sabatra maranitra manapaka amin’ny sisiny roa izy dia ny tenin’Andriamanitra izany. Amin'ny ady dia misy sabatra manapaka ny vatana. Afaka manapaka eo anelanelan'ny taolana izy io. Toy izany koa ny tenin’Andriamanitra amin’ny saintsika sy ny fanahintsika. Mampiseho mazava ny lafiny miafina rehetra amin’ny fiainantsika, na tsara izany na ratsy. Misokatra tanteraka amin’Andriamanitra ny fiainantsika ary fantany izay rehetra tokony ho fantatra momba antsika. Tsy misy zava-miafina miafina amin’Andriamanitra.

Andininy faha-13 Andriamanitra dia mahita sy mahafantatra ny zava-drehetra momba ny zava-mananaina rehetra. Hitany sy fantany avokoa izay tokony ho fantatra momba ny lehilahy sy ny vehivavy tsirairay. Aminy dia toy ny boky misokatra ny fiainantsika tsirairay avy. Tsy afaka manafina na inona na inona amin’Andriamanitra isika. Indray andro any, dia tsy maintsy mijoro eo anatrehany isika ary manao tatitra momba ny fiainantsika. Izy no hitsara antsika amin’izay nataontsika sy izay ekentsika momba an’i Jesosy Zanany. Ho zava-mahatsiravina ny mijoro eo anatrehan’Andriamanitra ho an’ny olona tsy mahafantatra an’i Jesosy.

 

3 Ny Lohan’ny Mpisoronabe indrindra 4:14-7:28

Ambony noho i Arona 4:14-5:14 i Jesosy

Ny fitokisantsika 4:14-16

Andininy 14 Manana Mpisoronabe Lehibe isika Izay nandeha ho antsika ho any amin’ny toerana onenan’Andriamanitra.  Niresaka momba ny lanitra maro ny Jiosy, angamba 3 na 7. Niakatra ambonin’ny lanitra rehetra i Jesosy. Lehilahy ihany ny lohan’ny mpisorona tamin’ny Jiosy. Nijoro teo anatrehan’Andriamanitra tao amin’ny tempoly teto an-tany izy ireo. Jesosy amin'ny maha-mpisorontsika dia mihoatra noho ny olona. Zanak’Andriamanitra Izy. Eo foana Izy miaraka amin’Andriamanitra. Koa satria manana lohan’ny mpisorona toy izany isika, dia tsy maintsy matoky Azy hatrany. Afaka matoky isika fa tsy handao antsika Izy.Niresaka momba ny lanitra maro ny Jiosy, angamba 3 na 7. Niakatra ambonin’ny lanitra rehetra i Jesosy. Lehilahy ihany ny lohan’ny mpisorona tamin’ny Jiosy. Nijoro teo anatrehan’Andriamanitra tao amin’ny tempoly teto an-tany izy ireo. Jesosy amin'ny maha-mpisorontsika dia mihoatra noho ny olona. Zanak’Andriamanitra Izy. Eo foana Izy miaraka amin’Andriamanitra. Koa satria manana lohan’ny mpisorona toy izany isika, dia tsy maintsy matoky Azy hatrany. Afaka matoky isika fa tsy handao antsika Izy.

Andininy faha-15, rehefa tonga teto an-tany i Jesosy, dia tonga tena olombelona. Niaina tamin'ny mahaolombelona Azy tamin'ny zavatra niainany rehetra Izy, mitovy amin'ny olona rehetra. Tsy nanao ratsy anefa Izy, fa nalainy ho Azy ny fahotantsika rehetra. Maty tamin'ny fahafatesana nahatsiravina noho ny fanaintainana mafy dia mafy. Noho Izy tonga olombelona tahaka antsika dia mahafantatra ny fihetsempo rehetra sy ny ady ara-batana sy ara-tsaina ary ny faka-panahy rehetra mihatra amintsika olombelona ; noho izany, dia fantany ny fahalemen-tsika, ary rehefa mijaly isika, dia miara-mijaly amintsika koaIzy.

Andininy 16 Izy no Lohan’ny mpisorona izay azontsika itokiana. Nesoriny ny otantsika rehefa maty teo amin’ny hazo fijaliana Izy. Efa miaraka amin’Andriamanitra Izy izao ary solontena ho an’izay rehetra matoky Azy. Afa tsy ilaintsika intsony ny fananana ny mpisorona hafa eto an-tany amin’ny fanatonana an’Andriamanitra. Afaka manatona an’Andriamanitra mihitsy isika, noho ny asan’i Jesosy. Afaka mitady fanampiana aminy foana isikaamin’ny fotoana ilana izany. Amin’ny fitiavany dia hamindra fo amintsika Izy, satria fantany ny fahalementsika. Izy no hamela ny fahotantsika rehetra sy hanadio antsika indray. Hanome antsika ny hery ilaintsika Izy mba hanampiana antsika amin’ny fotoan-tsarotra.

 

TOKO 5

Fitsipika ho an’ny lohan’ny mpisorona 5:1-4

Andininy 1 Taloha ny lohan’ny mpisorona dia tsy maintsy avy amin’ny fianakavian’i Arona. Olona toa antsika ihany izy, nefa nanana toerana manokana tao amin’ny fivavahan’ny Hebreo. Tokony ho solontenan’Andriamanitra ho an’ny lehilahy sy ny vehivavy izy. Indray mandeha isan-taona ny mpisorona na ny mpisoronabe dia niditra tao amin’ny toerana masina indrindra tao amin’ny tempoly mba hihaona amin’Andriamanitra ho an’ny vahoaka. Nanaovana akanjo manokana izy ary nanaraka ny fitsipika manokana nomen’Andriamanitra an’i Arona tany an’efitra. Tsy maintsy nanolotra fanomezana sy sorona manokana ho an’Andriamanitra izy. Amin’izay dia hamela ny heloky ny olona Andriamanitra noho ny ratsy izay nataony.

Andininy 2-3 Ny lohan’ny mpisorona dia olona na lehilahy mitovy amin’ny olona rehetra. Amin’ny maha-olombelona azy, dia nalemy koa izy ka tsy maintsy niaiky ny fahotany sy ny  fahotan’ny hafa. Ho fantany àry izay tsapan’ny olona sy izay ilainy. Tsy maintsy nisy fifandanjana teo amin’ny toe-tsainy tamin’izy ireo. Afaka nalemy fanahy tamin’ny kely fahalalana izy na tamin’ireo nanao ratsy. Tsy afaka nanao tsirambina  ny ota fotsiny izy na nanao toy ny hoe tsy misy dikany izany. Ratsy amin’Andriamanitra foana ny ratsy ary tsy maintsy toy izany koa amin’ny mpisorona. Ny lohan’ny mpisorona teto an-tany dia iray tamin’ny vahoakany ary nalemy tahaka azy ireo ary toa azy ireo dia tsy afaka niaina fiainana lavorary teo anatrehan’Andriamanitra izy. Azo inoana fa nanao ratsy toy ny olona rehetra izy (dia ny mpisorona na lohon’ny mpisorona). Izany no antony tsy maintsy nanaovany  sorona ho an’ny tenany aloha ka tsy maintsy mangataka famelan-keloka avy amin’Andriamanitra izy ary avy eo dia afaka nankany amin’Andriamanitra ho an’ny olona. fahotan’ny hafa. Ho fantany àry izay tsapan’ny olona sy izay ilainy. Tsy maintsy nisy fifandanjana teo amin’ny toe-tsainy tamin’izy ireo. Afaka nalemy fanahy tamin’ny kely fahalalana izy na tamin’ireo nanao ratsy. Tsy afaka nanao tsirambina   sorona ho an’ny tenany aloha ka tsy maintsy mangataka famelan-keloka avy amin’Andriamanitra izy ary avy eo dia afaka nankany amin’Andriamanitra ho an’ny olona.

Andininy 4 Ny ho lohan'ny mpisorona dia voninahitra lehibe. Andraikitra lehibe koa izany. Tsy nisy lehilahy nanan-jo handray io asa io ho an'ny tenany. Andriamanitra no nifidy sy nanendry an’i Arona ho lohan’ny mpisorona voalohany ( Eksodosy 40:12 ). Nanomboka teo, ny lohan’ny mpisorona ho an’ny Jiosy dia tsy maintsy avy amin’ny fianakavian’i Arona.

 

Jesosy no lohan’ny mpisorona vaovao 5:5-11

Andininy 5-6 Tsy afaka nanao ny tenany ho lohan’ny mpisorona vaovao i Jesosy. Andriamanitra ihany no afaka nanendry ny lehiben’ny mpisorona. Raha niezaka nanao ny tenany ho lohan’ny mpisorona i Jesosy, dia tsy ho afaka ny ho mpisolo toerana eo amintsika sy Andriamanitra. Raha ny marina dia notendren’Andriamanitra ho lohan’ny mpisorona vaovao Izy. Voalohany, lazainy amintsika fa Jesosy, amin’ny maha-olombelona Azy, dia Zanany ( Salamo 2:7 ). Jesosy tamin’ny naha-olombelona  Azy dia avy tamin’Andriamanitra Rainy. Dia hoy Andriamanitra taminy: ‘Ianao no mpisorona mandrakizay’ ( Salamo 110:4 ). Tsy mpisorona toa an’i Arona i Jesosy, satria tsy avy amin’io fianakaviana io Izy. Nisy mpisoron’Andriamanitra velona talohan’ny andron’i Aronaizay nitso-drano an’i Abrahama. Melkizedeka io lehilahy io. Hijery azy indray isika ao amin’ny toko faha-7. Mpisoronabe noho i Arona izy, araka ny ho hitantsika ao amin’io toko io. Andriamanitra nanao an’i Jesosy ho Mpisorona araka ny tandindon’i Melkizedeka mba ho lohan’ny mpisorona mandrakizay.Azy dia avy tamin’Andriamanitra Rainy. Dia hoy Andriamanitra taminy: ‘Ianao no mpisorona mandrakizay’ ( Salamo 110:4 ). Tsy mpisorona toa an’i Arona i Jesosy, satria tsy avy amin’io fianakaviana io Izy. Nisy mpisoron’Andriamanitra velona talohan’ny andron’i Aronaizay nitso-drano an’i Abrahama. Melkizedeka io lehilahy io. Hijery azy indray isika ao amin’ny toko faha-7. Mpisoronabe noho i Arona izy, araka ny ho hitantsika ao amin’io toko io. Andriamanitra nanao an’i Jesosy ho Mpisorona araka ny tandindon’i Melkizedeka mba ho lohan’ny mpisorona mandrakizay.

Andininy 7 Na dia Zanak’Andriamanitra sy mpisoron’Andria-manitra aza i Jesosy, dia tsy nanana fiainana mora teto an-tany Izy. Sarotra kokoa noho ny antsika ny fiainany. Mba ho Mpisorona ho antsika dia tsy maintsy niaritra ny olana rehetra teo amin’ny maha fiainan’olombelona Izy. Manampy Azy hiombom-po amin’izay rehetra mijaly izany. Nandritra ny androm-piainany rehetra dia nivavaka tamin’Andria-manitra Rainy i Jesosy. Nony tonga tao amin'ny saha Getsemane Izy, dia nalahelo ny fanahiny. Niankohoka tamin’ny tany Izy ary nitaraina tamin’Andriamanitra tamin’ny fitarainana mafy sy ny ranomaso. Fantany fa tsy maintsy maty Izy. Efa drafitr’Andriamanitra ny hijalian’i Jesosy noho ny fahotantsika rehetra. Izany no nahatonga Azy nalahelo mafy ny sainy sy ny fanahiny. Nefa hoy Izy tamin'Andriamanitra: Izay tianao hatao no hataoko. Afaka namonjy Azy tamin’ny fahafatesana Andriamanitra, nefa nanaiky ny ho faty i Jesosy. Jesosy lohan'ny mpisorona no maty ho sorona ho antsika. Nihaino Azy Andriamanitra rehefa nivavaka Izy satria natoky an’Andriamanitra. Tsy mazava tsara ny hevitr’io andininy io. Toa nangataka ny tsy ho faty i Jesosy. Tsy maintsy maty anefa Izy. Inona no valiny nomen’Andriamanitra? Fantatr’i Jesosy fa tsy maintsy ho faty ho an’ny lehilahy sy vehivavy Izy, ary noho izany antony izany no nahatongavany. Nomen’Andriamanitra hery tao amin’ny saha Izy mba hahafahany mankany amin’ny hazo fijaliana sy ho faty. Ny fanantonana teo amin’ny hazo fijaliana no fomba nahatsiravina sy nampanaintaina indrindra izay handalovany ho amin’ny fahafatesana. Nahatsiaro ho irery i Jesosy rehefa nihantona teo. Na dia Andriamanitra aza dia nandao Azy teo amin’ny hazo fijaliana ( Matio 27:46 ). Nefa tao anatin'ny hateloana dia natsangan'Andriamanitra ho velona indray Izy.

Andininy faha-8 Tafiditra ao anatin’ny fifehezan’ny olombelona foana ny fijaliana. Zanak’Andriamanitra i Jesosy. Tsy maintsy nianatra anefa Izy, tamin’ny maha-olombelona ny dikan’ny hoe mankatò tanteraka an’Andriamanitra, amin’ny toe-javatra rehetra. Tsy hoe nisy fotoana tsy nankatòavany an’Andriamanitra anefa. Niray tamin’Andriamanitra foana Izy, ka tsy nisy nilana ny fankatoavana raha tsy tonga teto an-tany. Tsy maintsy nijaly i Jesosy, raha te hanao izay sitrapon’Andriamanitra. Rehefa nanao izany Izy, dia fantany hoe inona no atao hoe mankatò ny Rainy araka ny safidiny. Nifidy ny hijaly sy ho faty Izy, satria izany no nasain’Andriamanitra Azy hataony.

Andininy 9 Lavorary foana ny Zanak’Andriamanitra. Nankatò an’Andriamanitra Izy ka izany no nahatonga Azy ho Lohan’ny mpisorona ho an’izay rehetra mankatò Azy. Tamin’ny fahafatesany no nanaovany sorona feno dia feno ho antsika. Rehefa nanangana Azy tamin’ny maty Andriamanitra, dia nanjary loharanon’ny fiainana vaovao i Jesosy. Omen’i Jesosy izany fiainana vaovao izany ny olona, rehefa matoky Azyizy ireo. Izany no fiainan’izao tontolo izao ho avy. Manomboka ao amintsika izany ary hitohy mandrakizay.

Andininy 10 Nasehon’ny mpanoratra ny fomba nahazahoan’i Jesosy ny maha lohan’ny mpisorona Azy. Tonga olombelona Izy ka afaka nahafantatra ny zava-drehetra momba ny fiainan’olombelona. Zanak’Andriamanitra Izy ka afaka nanao sorona  tonga lafatra ho antsika. Ny lohan’ny mpisorona ho an’ny Jiosy dia tsy maintsy avy amin’ny fianaka-vian’i Arona. Tsy anisan’io fianakaviana io i Jesosy, fa Izy no lohan’ny mpisorona amin’izay rehetra matoky Azy. Izy no Lohan’ny mpisorona satria notendren’Andriamanitra Izy. Nantsoin’Andriamanitra Izy ho lohan’ny mpisorona araka ny tandindon’i Melkizedeka. Lehibe lavitra noho ny lohan’ny mpisorona tamin’ny fianakavian’i Arona izany.tonga lafatra ho antsika. Ny lohan’ny mpisorona ho an’ny Jiosy dia tsy maintsy avy amin’ny fianaka-vian’i Arona. Tsy anisan’io fianakaviana io i Jesosy, fa Izy no lohan’ny mpisorona amin’izay rehetra matoky Azy. Izy no Lohan’ny mpisorona satria notendren’Andriamanitra Izy. Nantsoin’Andriamanitra Izy ho lohan’ny mpisorona araka ny tandindon’i Melkizedeka. Lehibe lavitra noho ny lohan’ny mpisorona tamin’ny fianakavian’i Arona izany.

Andininy 11 Afaka milaza zavatra betsaka kokoa momba ny hoe i Jesosy izao no lohan’ny mpisorona ny mpanoratra. Afaka niresaka bebe kokoa tamin’izy ireo momba an’i Melkizedeka mpisorona sy ny fomba nitovian’i Jesosy taminy Izy. Tsy nanao izany izy satria sarotra taminy ny nanazava izany tamin’izy ireo tamin’ny teny tsotra. Ny olana dia ela loatra izy ireo vao mandray na nianatra.

 

Kristianina malemy sy matanjaka 5:12-14

Andininy 12-13 Efa Kristianina elaela ny mpamaky ary tokony ho afaka nampianatra ny hafa. Mbola tsy afaka nampianatra izy ireo, satria mbola tsy natanjaka toy ny Kristianina. Rehefa mitombo hery amin’ny alalan’nytenin’Andriamanitra isika dia tokony ho afaka hampianatra ny hafa. Raha tsy mihalehibe sy mianatra isika dia mila mianatra indray ny lesona voalohany. Raha tsy mandroso amin'ny finoantsika isika, dia hiverina. Tsy afaka mijanona isika.

Natoky an’i Kristy ny mpamaky, nefa mbola tsy azony ny fampianarana fototra ny tenin’Andriamanitra. Toy ny zazakely izy ireo, izay tsy mbola afaka mihinana hena, fa mila ronono. Tsy afaka nampianatra azy ireo intsony ny mpanoratra, satria tsy vonona ho amin’izany izy ireo. Tsy nandroso izy ireo, fa mbola toy ny zazakely ihany tamin’ny finoany. Ny fampianarana tsotra indrindra ihany no azon'izy ireo noraisina. Izay rehetra tahaka izany dia vao manomboka amin’ny tenin’Andriamanitra sy ny lalany.

Andininy 14 Ny Kristianina matotra dia toy ny olona afaka mihinana ventin-kanina. Midika izany fa afaka mahatakatra ny zavatry ny fanahy izy. Mianatra ny tenin’Andriamanitra izy ary mivavaka. Ianarany ny mahita ny tsara sy ny ratsy amin’ny toe-javatra tsirairay, ary inona no tian’Andriamanitra hataony. Rehefa manao izany izy, dia mihamatanjaka ny  finoany. Tsy ny fampiasana ny saina fotsiny izany fa fampiasana ny saina sy ny  fanahy. Dia manao ny tsara izy fa tsy ny ratsy. Amin’izany no ianarany mitombo eo amin’ny fiainana kristianina.finoany. Tsy ny fampiasana ny saina fotsiny izany fa fampiasana ny saina sy ny 

 

TOKO 6

Ambonin’ny fampanantenana 6:1-20 i Jesosy

Mitomboa amin’ny finoana maha Kristianina  6:1-36:1-3

Andininy 1-2 Efa nianatra fahamarinana fototra momba ny fiainana kristianina ny mpamaky, nefa tsy nandroso. Ireto fahamarinana fototra ireto dia ahitana:

Miala amin’ny ratsy izay mitarika ho amin’ny fahafatesana, ka miroso amin’ny finoana an’Andriamanitra izaymitondra ho amin’ny fiainana.

Fitsipika jiosy momba ny fombafomba fanasana

Ny fampiasana tanana manokana mba hitsofan-drano sy hanasitranana

Andriamanitra manangana ny maty

Ny fitsarana farany ho avy.

 Jesosy dia maty mba hitondra ny otantsika rehetra ho eo aminy. Ny dingana voalohany tokony hatao mba hahatongavana ho Kristianina dia ny fanekena amin’Andriamanitra fa nanota. Tsy maintsy manenina ny amin’ny ota isika ka mila miala amin’izany. Rehefa miala amin’ny fahotantsika isika, dia tsy maintsy mametraka ny fitokiantsika amin’Andriamanitra. Amin’ny fanolorana ny otantsika sy ny tenantsika amin’Andriamanitra no anomezany antsika fiainana vaovao ao amin’i Jesosy.

Ny Jiosy dia nanana fitsipika manokana maro momba ny fampiasana rano mba hanadiovana zavatra. Mampiasa rano ny Kristianina amin’ny  batisa, ho famantarana fa ny ran’i Jesosy no nanadio ny fahotany. Ny batisa dia sarin’ny mino midina any amin’ny fahafatesana ary avy eo mitsangana amin’ny fiainam-baovao. Samy mampiasa ny tanany ny Jiosy sy ny Kristianina mba hitso-drano. Ny fametrahan-tanana amin’olona dia fomba iray hampiasain’Andriama-nitra mba hanomezana ny Fanahy Masina na hanasitranana.batisa, ho famantarana fa ny ran’i Jesosy no nanadio ny fahotany. Ny batisa dia sarin’ny mino midina any amin’ny fahafatesana ary avy eo mitsangana amin’ny fiainam-baovao. Samy mampiasa ny tanany ny Jiosy sy ny Kristianina mba hitso-drano. Ny fametrahan-tanana amin’olona dia fomba iray hampiasain’Andriama-nitra mba hanomezana ny Fanahy Masina na hanasitranana.

Momba ny hoavy ny nananganan’Andriamanitra ny olona tamin’ny maty sy ny fitsarana ho avy. Ireo izay matoky an’i Jesosy dia ho velona indray aorian’ny fahafatesana. Homba an’i Jesosy mandrakizay izy ireo amin’izay. Izay tsy matoky an’Andriamanitra dia ho velona indray ( Jaona 5:28-29 ). Dia tsy maintsy manatona an’Andriamanitra koa izy ireo. Andriamanitra no hitsara azy ireo, ary tsy maintsy handoa ny fahotany izy ireo.

Milaza ny mpanoratra fa tsy maintsy mandroso mihoatra ireo fahamarinana fototra ireo isika. Tsy maintsy manorina eo amin’ny fototry ny fahateraham-baovao isika. Tsy maintsy mitombo amin’ny maha-Kristianinaantsika sy ho matotra amin’ny  finoantsika.finoantsika.

Andininy 3 Ny tanjon’ny mpanoratra dia ny hanohizan’ny mpamaky azy ireo lesona voalohany ireo. Te hampianatra azy ireo fahamarinana bebe kokoa izy, mba hahatonga azy ireo ho Kristianina matanjaka. Hanohy avy amin’ireo lesona voalohany ireo àry ny mpanoratra raha avelan’Andriamanitra izany, izany hoe raha hanampy azy Andriamanitra.

 

Tsy misy anjara faharoa intsony 6:4-8

Andininy 4-6 Indro misy fampitandremana ho antsika kristiana mba tsy hiala amin’ny fahamarinana momba an’i Jesosy izay efa fantatsika.

Misy olona nilaza fa Kristianina taloha, nefa lasa nanohitra an’i Kristy. Nahita ny tena fahazavan’ny vaovao tsaran’i Jesosy izy ireo no sady nanandrana ny fahatsaran’Andriamanitra, nahafantatra zavatra momba ny asan’ny Fanahy Masina ary nandre sy nahafantatra ny fahamarinan’ny tenin’Andriamanitra. Nanana fahatsapana kely momba ny taona ho avy izay hahitantsika ny herin’Andriamanitra, nahafantatra izany rehetra izany izy ireo taloha. Saingy mandà izany izy ireo ankehitriny noho izany dia tsy afaka hanantena ny famelan’Andriamanitra azy ireo indray ireo olona niverin-dalana. Rehefa niala tamin’i Jesosy izy ireo, dia nanala ny fiainany tamin’Andriamanitra. Nampahamenatra an’i Jesosy ampahibemaso ny fihetsik’izy ireo. Toy ny hoe mamono Azy indray izy ireo. Tsy hahita lalana hiverenana amin’Andriamanitra izy ireo, noho izany.

Maro ny olona mahazo an’io ampahany amin’ny Baiboly io mba hampisehoana fa ny mpino iray dia afaka miala amin’i Kristy. Afaka mamoy ny ainy ao amin’i Jesosy izy. Raha izany no mitranga dia ho ratsy kokoa noho ny teo aloha izy ireo. Tsy ho afaka hibebaka sy hanatona an’i Kristy indray izy.

Mila mandinika izay rehetra ampianariny isika, raha te hahalala ny Baiboly. Ny tena  mpino dia olona niova. Manana fiainam-baovao ao amin’i Jesosy izy. Izany fiainana vaovao izany dia hiaraka amin’i Jesosy mandrakizay. Tsy mety maty na ho potika mihitsy izany fiainana izany. Noho izany, ny tena Kristianina dia voaro ao amin’i Jesosy. Tsy afa-miala amin’ny  finoana Izy. Tsy azony atao ny miverina amin’ny fiainany tsy nanana an’i Kristy teo aloha. Ka tsy miresaka momba ny tena  mpino ireo andininy ireo.mpino dia olona niova. Manana fiainam-baovao ao amin’i Jesosy izy. Izany fiainana vaovao izany dia hiaraka amin’i Jesosy mandrakizay. Tsy mety maty na ho potika mihitsy izany fiainana izany. Noho izany, ny tena Kristianina dia voaro ao amin’i Jesosy. Tsy afa-miala amin’ny    mpino ireo andininy ireo.

Mety ho  Jiosy maro no tonga mba hahita ny fahamarinana tao amin’i Jesosy. Fa rehefa hitany ny fahoriana nanjo ny Kristianina noho ny finoany, dia niverina tamin'ny fanaony taloha izy.Jiosy maro no tonga mba hahita ny fahamarinana tao amin’i Jesosy. Fa rehefa hitany ny fahoriana nanjo ny Kristianina noho ny finoany, dia niverina tamin'ny fanaony taloha izy.

Ny hafatra ho antsika dia ny hoe tsy maintsy matoky an’i Jesosy mandrakariva isika. Tsy maintsy manohy ny amin’ny fahafantarana an’Andriama-nitra bebe kokoa isika. Tsy tokony hihemotra isika fa tokony hanaraka Azy hatrany.

Andininy 7-8 Ny mpanoratra dia manome ohatra iray hanehoana ny hiafaran’izay miala amin’i Kristy. Ny tany matetika ilatsahan’ny orana no ahavokarana kokoa, ary tahin’Andriamanitra ny olona mamboly amin’izany tany izany. Raha tsimparifary ihany no maniry eo dia tsy misy ilana azy. Hodoran’ny olona ny ahidratsy. Isika izay matoky an’i Jesosy dia tsy maintsy maneho ny finoantsika amin’ny fomba iainantsika. Rehefa mitahy antsika Andriamanitra dia tokony ho tonga araka izay tiany hahatongavantsika isika. Raha tsy mandray ny fitahian’Andriamanitra isika, dia tsy ho araka izay tiany no hahatongavantsika. Raha mitombo araka ny sitrapon’Andriamanitra isika, dia hitahy antsika Izy. Raha tsy araka ny sitrapony isika dia hotsarain’Andriamanitra.

 

Tohizo ny  finoana 6:9-12finoana 6:9-12

Andininy 9 Vao avy nampitandrina ny mpamaky azy tamin’ny teny hentitra ny mpanoratra satria tsy te hamela azy ireo ao anatin’ny famoizam-po sy fisalasalana izy. Nantsoiny hoe ‘malala’ izy ireo, mba hampisehoana fa miahy izy ireoizy. Nilaza tamin’izy ireoizy fa azony antoka fa hitombo ho Kristianina matanjaka izy ireo ary hahazo ireo zavatra tsara maro izay azo avy amin’ny fahalalany an’i Kristy. Tsy lazainy amintsika hoe inona ireo zavatra ireo. Fantatsika anefa fa tsy maintsy ho fanomezana tsara izany, satria avy amin’Andriamanitra.

Andininy faha-10 dia azony antoka ny momba azy ireo noho ny maha Andriamanitra Azy. Marina sy marina Andriamanitra. Tsy hohadinoiny ny nataon’izy ireo.  Ny finoan’izy ireo an’Andriamanitra no nahatonga ny zavatra nataony. Satria tena natoky an’Andriamanitra izy ireo, dia nampiseho izany tamin’ny alalan’ny fiovana teo amin’ny fiainany. Nanampy olon-kafa izy ireo satria tia an’Andriamanitra. Mbola nanao ireo asa tsara ireo izy ireo mba hanampiana ny mpanompon’Andriamanitra. Tokony ho marina amintsika izany ankehitriny. Raha tia an’Andriamanitra isika, dia tokony ho tia olony, ary hanampy azy ireo amin’ny fomba rehetra azontsika atao. Ny finoan’izy ireo an’Andriamanitra no nahatonga ny zavatra nataony. Satria tena natoky an’Andriamanitra izy ireo, dia nampiseho izany tamin’ny alalan’ny fiovana teo amin’ny fiainany. Nanampy olon-kafa izy ireo satria tia an’Andriamanitra. Mbola nanao ireo asa tsara ireo izy ireo mba hanampiana ny mpanompon’Andriamanitra. Tokony ho marina amintsika izany ankehitriny. Raha tia an’Andriamanitra isika, dia tokony ho tia olony, ary hanampy azy ireo amin’ny fomba rehetra azontsika atao.

Andininy faha-11 Ny fanirian’ny mpanoratra dia ny hahatonga ny kristiana mpamaky azy ho mazoto hiaina ho an’Andriamanitra mandra-pahatapitry ny androm-piainany. Amin’izany fomba izany no hahazoany antoka kokoa ny fanantenana ananany ao amin’i Kristy. Ny fanantenana hoavy dia azo antoka miaraka amin'Andriamanitra. Rehefa mandeha miaraka amin’i Jesosy isika dia matoky kokoa an’izany fanantenana ny ho avy izany. Ny zavatra antenaintsika dia hitranga indray andro any. Rehefa miala amin’ity tany ity isika dia ho velona sy ho sambatra mandrakizay miaraka amin’Andriamanitra.

Andininy 12 Mora kokoa ny miala sasatra noho ny manohy. Koa manoratra izy fa tsy tokony ho kamo. Tokony haka tahaka an’ireo lehilahy sy vehivavy efa nanaporofo ny finoany izy ireo. Mety ho nijaly mafy ireny Kristianina ireny noho ny finoany an’i Jesosy. Nihazona ny teny fikasan’Andriamanitra anefa izy ireo. Hahazo feno izay rehetra nampanantenain’Andriamanitra izy ireo noho izany.

 

Azo antoka ny fampanantenan’Andriamanitra 6:13-20

Andininy 13 Abrahama no ohatra tsara indrindra amin’ny fahatokiana sy ny fanantenana an’Andriamanitra. Nantsoin’Andriama-nitra izymba handao ny tranony ka ho any an-tany lavitra. Nanomboka teo dia nandeha tany amin’izay nitondran’Andriamanitra azy i Abrahama. Noraisin’Andriamanitra ho marina izy, satria natoky sy nankatò ny teniny. Izany no nahatonga an’Andriamanitra nanao fampanantenana taminy. Mba hampisehoana fa azo antoka ny fampanantenana, dia nampidirin’Andriamanitra voady tamin’ny anarany. Nampiasa ny anarany Izy satria tsy misy anarana lehibe noho ny anarany. Ny fampiasana ny voady dia mampiseho fa ny fampanan-tenana dia ho amin'ny fotoana ho avy. Tsy maintsy niaina sy niandry tamim-panantenana sy fahatokiana àry i Abrahama.

Andininy 14 Natoky an’Andriamanitra i Abrahama ary ny famapanantenan’Andriamanitra ny amin’ny zanany dia azon’i Abrahama antoka fa marina sy ho tanteraka. Na dia efa antitra loatra aza i Abrahama sy ny vadiny ka tsy manan-janaka, dia mbola nomen’Andriamanitra zanakalahy ihany izy ireo. Nampanantena Andriamanitra fa hisy firenena lehibe hihavian’io zanaka io. (Israely io firenena io.) Nolazain’Andriamanitra tamin’i Abrahama ny fikasany momba ny hoavin’izy ireo. Ny iray amin’ireo drafitra ireo dia ny hanao soa ho an’ny firenena rehetra ambonin’ny tany. Avy amin’io firenena io no nahatongavan’iKristy (Jesosy) hamonjy izao tontolo izao. Rehefa hiverina indray i Jesosy, dia hanabe ny firenen’Israely. Izy ireo no hitarika izao tontolo izao ho amin’ny tsara.

Andininy faha-15 Abrahama dia tsy maintsy niandry sy natoky an’Andriamanitra mba hanao izay nolazainy. Ny nahaterahan’i Isaka zanany dia 25 taona taorian’ny nanaovan’Andriamanitra ny fampanantenana taminy. 60 taona tatỳ aoriana, talohan’ny nahaterahan’i Jakoba zafikeliny. Io ampahany amin’ny fampanantenana io no hitany. Maty izy talohan’ny nidinan’i Jakoba sy ny zanany honina tany amin’ny tany  Egypta. Rehefa niala tany Egyptaizy ireo, 400 taona tatỳ aoriana, dia lasa firenen’ny Israely. Efa maty i Abrahama nefa tsy nahita an’Andriamanitra nanao izay rehetra nampanantenainy. Miara-miaina amin’Andriamanitra izy izao ary mitady an’Andriamanitra mba hanatanteraka izay nolazainy hataony. aoriana, talohan’ny nahaterahan’i Jakoba zafikeliny. Io ampahany amin’ny fampanantenana io no hitany. Maty izy talohan’ny nidinan’i Jakoba sy ny zanany honina tany amin’ny tany  ỳ aoriana, dia lasa firenen’ny Israely. Efa maty i Abrahama nefa tsy nahita an’Andriamanitra nanao izay rehetra nampanantenainy. Miara-miaina amin’Andriamanitra izy izao ary mitady an’Andriamanitra mba hanatanteraka izay nolazainy hataony.

Andininy 16 Rehefa te-hampiseho fa tena marina izay lazainy, dia manao voady na fianianaAndriamanitra. Miantso ny anaran’olona ambony kokoa izy ireo mba ho  vavolombelona fa izay lazainy dia hataony. Mety ho mpanjakany na andriamaniny io olona io, fa olona ambony noho ny tenany. Toy ny lalàna ho an’ny olona rehetra ao ny voady. Hofaiziny izay mandika ny voadiny.vavolombelona fa izay lazainy dia hataony. Mety ho mpanjakany na andriamaniny io olona io, fa olona ambony noho ny tenany. Toy ny lalàna ho an’ny olona rehetra ao ny voady. Hofaiziny izay mandika ny voadiny.

Andininy 17 Tsy nila nivoady mihitsy Andriamanitra. Hanao izay lazainy foana Izy, satria marina Izy. Izany no toetrany. Kanefa nanao voady na fampanantenana anefa Izy tamin’io fotoana io, mba tsy hisalasalan’i Abrahama fa hataon’Andriamanitra izany. Tsy miova ny fikasan’Andriamanitra. Hanao izay kasainy hatao Izy, ka izany no nolazain’ny  voady na fampanantenany. Tsy ho an’i Abrahama ihany ilay voady fa ho an’ireo mpandova ny teny fikasana koa. Izy ireo no olona manaraka Azy na tamin’ny fahaterahany sy tamin’ny  finoany. Izay rehetra mino an’i Jesosy dia isain’Andriamanitra ho zanak’i Abrahama. Isika izay matoky an’Andriamanitra no mpandova ny teny fikasan’Andriamanitra.voady na fampanantenany. Tsy ho an’i Abrahama ihany ilay voady fa ho an’ireo mpandova ny teny fikasana koa. Izy ireo no olona manaraka Azy na tamin’ny fahaterahany sy tamin’ny 

Andininy faha-18 Andriamanitra dia nanome antsika zavatra roa tsy azo ovaina. Ireo no teny fikasany sy voadiny. Rehefa niteny toy izany Andriamanitra, dia tsy nisy fomba azony niova hevitra. Tsy mahay mandainga Andriamanitra. Afaka matoky ny fanantenana omen’ny fampanantenan’Andriamanitra momba ny hoavy izay rehetra mitodika Aminy. Izany fanantenana izany dia hiaro antsika amin’izay mety ho famoizam-po eto amin’ity fiainana ity.

Andininy 19-20 Ny fanantenana ho antsika dia tahaka ny vatofantsika amin’ny sambokely. Ny vatofantsika iray dia mitazona ny sambo tsy hiorina tsara sy mba tsy hampingilangilana azy. Midina ao anaty rano mankany amin'ny fanambanin'ny ranomasina izy io. Any no ihazonany ny sambo mba tsy hihetsika. Ny fanantenantsika no mihazona antsika mafy. Amin'ny fanantenana dia afaka manana fo mangina isika, na dia misy fahoriana aza manodidina antsika. Tonga hatrany amin’ny toerana masina misy an’Andriamanitra izany. Izany dia mankany amin’ny toerana nalehan’i Jesosy ho Lehiben’ny mpisorona. Nankany ho antsika Izy. AnyIzy amin’ny maha solontena antsika eo anatrehan’Andriamanitra. Satria Jesosy nandeha niaraka tamin’Andriamanitra, dia fantatsika fa ho any koa isika indray andro any. Rehefa nankany amin’Andriamanitra ho antsika i Jesosy dia lasa Mpisoronabe toa an’i Melkizedeka, araka ny hitantsika ao amin’ny toko 5:6.

 

TOKO 7

I Jesosy dia ambony noho ny Melkizedeka 7:1-28

Melkizedeka 7:1-10

Andininy 1 Melkizedeka no mpanjakan’i Salema. Mety fanafo-hezana ny hoe ‘Jerosalema’ angamba i Salema. Tsy mpanjaka fotsiny izy, fa mpisoron’Andriamanitra Avo Indrindra koa. Tamin’izany andro izany dia tsy nahazatra ny hoe mpisorona no sady mpanjaka. Ho an’ny  Jiosy, ny mpanjaka dia tsy afaka ny ho mpisorona. Ny Baiboly dia miresaka momba ny Mesia, izay ho avy. Sady ho mpanjaka no mpisorona Izy.Jiosy, ny mpanjaka dia tsy afaka ny ho mpisorona. Ny Baiboly dia miresaka momba ny Mesia, izay ho avy. Sady ho mpanjaka no mpisorona Izy.

Ny Genesisy toko faha-14 dia milaza ny fomba nahatongavan’ny mpanjaka 5 ka nanafika ny mpanjakan’ny tany. Lasan’izy ireo ny olona maro sy ny entany. Anisan’izany i Lota, izay zanak’anabavin’i Abrahama. Dia nandeha nanaraka azy i Abrahama ka niady tamin’ireo mpanjaka dimy lahy. Nandresy azy ireo izy ka nampody ny olona rehetra mbamin’ny fananana. Ary Melkizedeka, mpisoron'Andriamanitra Avo Indrindra, nitsena azy ka namoaka mofo sy divay. Nitso-drano an’i Abrahama tamin’ny anaran’Andriamanitra Avo Indrindra izy.

Andininy 2 Nomen’i Abrahama azy ny ampahafolon’ny fananana rehetra izay azony tamin’ny ady. Ny anarana hoe Melkizedeka dia midika hoe 'mpanjakan'ny marina' ary ' Salema' dia midika hoe 'fiadanana'. Io lehilahy io àry no mpanjakan’ny fahamarinana sy ny fiadanana. Izany dia sarin'ny Mesia (izany hoe Kristy) izay nandrasan'ny Jiosy.

Andininy 3 Tsy milaza na inona na inona momba ny fianakavian’i Melkizedeka ny Baiboly. Tsy misy resaka momba ny rainy na ny reniny. Toy ny hoe tsy nanana ray aman-dreny izy.  Noraisin’ny Jiosy izany hoe tsy nanam-piandohana i Melkizedeka. Tsy misy firaketana momba ny fahafatesany. Noho izany dia noraisin’izy ireohoe fa tsy maty Izy. Ity misy olona iray izay efa mpisoronatalohan’ny fotoana. Ho mpisorona mandrakizay Izy. Izy dia tahaka ny Zanak’Andriamanitra izay tany am-piandohana ka ho mandrakizay. Tsy maintsy anisan’ny fianakavian’i Levy ny mpisoron’ny Jiosy. Tsy maintsy nanonona ny ray aman-dreniny sy ny nahaterahany ary ny fahafatesany ny rakitsoratry ny fianakaviana. Mazava ho azy ary fa tsy afaka nanohy ny asan’ny mpisorona izy ireo rehefa maty. Fa i Melkizedeka dia mpisorona hafa karazana izay maharitra mandrakizay. Mpisorona toy izany i Jesosy. Tsy anisan’ny fianakavian’i Levy Izy. Zanak’Andriamanitra Izy ary velona mandrakizay.Noraisin’ny Jiosy izany hoe tsy nanam-piandohana i Melkizedeka. Tsy misy firaketana momba ny fahafatesany. Noho izany dia noraisin’izy ireohoe fa tsy maty Izy. Ity misy olona iray izay efa mpisoronatalohan’ny fotoana. Ho mpisorona mandrakizay Izy. Izy dia tahaka ny Zanak’Andriamanitra izay tany am-piandohana ka ho mandrakizay. Tsy maintsy anisan’ny fianakavian’i Levy ny mpisoron’ny Jiosy. Tsy maintsy nanonona ny ray aman-dreniny sy ny nahaterahany ary ny fahafatesany ny rakitsoratry ny fianakaviana. Mazava ho azy ary fa tsy afaka nanohy ny asan’ny mpisorona izy ireo rehefa maty. Fa i Melkizedeka dia mpisorona hafa karazana izay maharitra mandrakizay. Mpisorona toy izany i Jesosy. Tsy anisan’ny fianakavian’i Levy Izy. Zanak’Andriamanitra Izy ary velona mandrakizay.

Andininy 4 Ao amin’ny andininy 7 manaraka ny mpanoratra dia mampiseho fa amin’ny maha-mpisorona an’i Melkizedeka dia lehibe noho i Arona. I Arona dia avy amin’ny fianakavian’i Levy ary izy no lohan’ny mpisorona voalohany teo amin’ny  Israely. Misy zavatra 4 mampiseho fa i Melkizedeka dia lehibe noho i Arona:Israely. Misy zavatra 4 mampiseho fa i Melkizedeka dia lehibe noho i Arona:

Nanaiky ny ampahafolon’izay rehetra nalain’i Abrahama tamin’ireo mpanjaka izy (andininy 4-5).

Nitso-drano an’i Abrahama izy (and 6-7)

Mpisorona mandrakizay izy. Arona dia tsy afaka ny ho mpisorona afa-tsy fony izy mbola velona izany hoe, rehefa maty izy dia tapitra ny amin’ny maha mpisorona azy (and 8).

Tsy maintsy ho lehibe noho i Levy izay avy amin’ny taranak’i Abrahama izy, tatỳ aoriana be (and 9-10).

 Ny fomba taloha, dia tena fanao ny manome an’andriamanitra ny ampahan’ny zavatra azo avy tamin’ny ady. Izany no nataon’ny olona mba hanomezana hasina azy noho ny fitahiany tamin’ny ady izay natao. Araka ny marina moa, dia ilay mandray fanomezana no lehibe indrindra noho ilay nanolotra. Izany hoe, ny mpisorona izay nandray ny fanomezana dia ho ambony kokoa noho ilay nanome izany. Koa eto dia nomen’i Abrahama an’i Melkizedeka ny ampahafolon’ny zavatra tsara izay azony avy tany amin’ny adynoho ny amin’ny maha-mpisoron’Andriamanitra Avo Indrindra an’i Melkizedeka. Nanaiky ireo fanomezana ireo i Melkizedeka ary izany dia mampiseho fa ambony noho i Abrahama izy.

Andininy 5 Abrahama sy Saraha niteraka an’i Isaka. Nanan-janaka roa lahy i Isaka, dia i Esao sy Jakoba. Nanan-janakalahy roa ambin’ny folo i Jakoba ary novan’Andriamanitra hoe Israely ny anarany taty aoriana rehefa nitolona tamin’Andriamanitra izy. Ny zanany roa ambin’ny folo lahy no lasa lohan’ny foko roa ambin’ny folon’ny Israely. I Levy no iray tamin’ireo zanakalahy ireo. Tatỳ aoriana, tamin’ny  fokon’i Levy, dia nofidin’Andriamanitra ho mpisorona ny zanakalahin’i Arona. Araka ny lalàn’i Mosesy ny zanak’Israely dia tsy maintsy nanome ny ampahafolon’izay rehetra nananany ho an’Andriamanitra. Ireo taranak’i Levy ireo no nanangona ny ampahafolony, na dia avy tamin’ny fireneny aza no namorona ny foko roa ambin’ny folo. aoriana, tamin’ny 

Andininy 6-7 Tsy avy amin’ny fianakavian’i Levy i Melkizedeka. Nahazo ny ampahafolon’ny zavatr’Abrahama anefa izy ka nitso-drano azy. Abrahama dia lehilahy lehibe satria Andriamanitra no niantso azy sy nitarika azy. Nampanantena Andriamanitra fa hataony lehibe tokoa izy. Ny fianakaviany no handova ny tany manontolo izay nasehon’Andriamanitra azy. Ary ho fitahiana ny olona rehetra eto an-tany izy ireo. Izany dia mampiseho ny maha-lehibe an’i Abrahama. Kanefa, izay manome tsodrano dia lehibe lavitra noho izay mandray tsodrano. Nitso-drano an’i Abrahama tamin’ny anaran’Andriamanitra Avo Indrindra i Melkizedeka noho izany dia tsy maintsy lehibe lavitra noho i Abrahama izy.

Andininy 8 Arona sy ny mpisorona nanaraka azy dia olona ihany ka niaina sy maty izy ireo. Raha mbola velona izy ireo, dia nalainy ny ampahafolon’ny olona. Tsy misy firaketana momba ny nahaterahan’i Melkizedeka na ny fahafatesan’i Melkizedeka anefa.  Noraisin’ny Jiosy izany hoe mbola mpisorona izy ary mbola velona. Amin’izany fomba izany, ny mpanoratra dia mampiseho fa i Melkizedeka dia lehibe noho i Arona.Noraisin’ny Jiosy izany hoe mbola mpisorona izy ary mbola velona. Amin’izany fomba izany, ny mpanoratra dia mampiseho fa i Melkizedeka dia lehibe noho i Arona.

Andininy 9-10 Avy amin'ny taranak'i Levy no nihavian'ny mpisorona. Zanakalahin’i Jakoba i Levy. Zanakalahin’i Isaka i Jakoba. Isaka dia zanak’i Abrahama. Avy amin’i Abrahama àry i Levy. Rehefa nomen’i Abrahama an’i Melkizedeka ny ampahafolon’ny zavatra zaony, dia mbola tsy teraka i Levy. Ny hevitra dia hoe mbola tao amin'ny ray amandreniny i Levy, ary mbola tao amin'ny ray aman-dreniny izy ireo. Amin’izany fomba izany dia azo lazaina fa efa nandoa ny ampahafolony tamin’ny alalan’i Abrahama ny mpisorona tao amin’ny fianakavian’i Levy. Izany indray dia mampiseho fa i Melkizedeka dia lehibe noho i Levy. Ary satria mpisorona toa an'i Melkizedeka Jesosy, dia lehibe noho ny mpisoron'ny Jiosy koa Izy.

 

Mpanjaka sy mpisorona 7:11-14

Andininy 11 Andriamanitra dia nanome ny olona ny lalàna tamin’ny alalan’i Mosesy ary nanao an’i Arona ho lohan’ny mpisorona voalohany. Ny tanjon’ny mpisorona dia ny hampifandray ny lehilahy sy ny vehivavy amin’Andriamanitra. Mba hanaovana izany, dia tsy maintsy nanao sorona ho an’Andriamanitra ho an’ny vahoaka ny mpisorona. Tsy misy olona lavorary sy tsy misy ota eo anatrehan’Andriamanitra, ary anisan’izany ny mpisorona taranak’i Levy. Tsy lavorary izy ireo, noho ny fahotany. Nilaza anefa Andriamanitra fa hisy karazana mpisorona vaovao, dia ny mpisorona toa an’i Melkizedeka. Tsy nilaina ny karazana mpisorona hafa, raha lavorary ny mpisoron’ny taranak’i Levy.

Andininy 12 Ny lalàn’i Mosesy no nanendry ny mpisorona avy amin’ny taranak’i Levy ihany. Koa nisy karazana mpisorona hafa nitaky fanovana ny amin’ny lalàn’i Mosesy momba ny  fanatitra.fanatitra.

Andininy 13 Araka ny lalàna taloha, ny mpisorona rehetra dia tsy maintsy avy amin’ny fianakavian’i Levy. Ary avy amin’io fianakaviana io koa i Arona. Anisan’ny zanakalahin’i Jakoba roa ambin’ny folo i Levy, ary lasa lohan’ny foko roa ambin’ny folo teo amin’ny  Israely. Tsy nisy mpisorona avy tamin’ny zanakalahy hafa rehetra satria ny lalàn’i Mosesy dia nitaky fa tsy maintsy avy amin’ny fokon’i Levy no hivoaka ho mpisorona. Kanefa i Jesosy dia tsy avy amin’io fokon’i Levy io fa avy amin’ny fokon’i Joda.Israely. Tsy nisy mpisorona avy tamin’ny zanakalahy hafa rehetra satria ny lalàn’i Mosesy dia nitaky fa tsy maintsy avy amin’ny fokon’i Levy no hivoaka ho mpisorona. Kanefa i Jesosy dia tsy avy amin’io fokon’i Levy io fa avy amin’ny fokon’i Joda.

Andininy 14 Tsy isalasalana fa avy amin’i  Joda ny  Mesia ( Mika 5:2 ). Nilaza koa ireo  mpaminany fa ho avy amin’ny taranak’i Davida Izy( Isaia 16:5 ). Zanakalahin’i Davida mpanjaka lehibe indrindra Izy. Fantatry ny Jiosy izany. Fantatr’izy ireo fa ny Mesia dia sady ho Mpanjaka no Mpisorona. Tsy nilaza mihitsy anefa i Mosesy fa hisy mpisorona avy amin’ny taranak’i Joda.Joda ny    mpaminany fa ho avy amin’ny taranak’i Davida Izy( Isaia 16:5 ). Zanakalahin’i Davida mpanjaka lehibe indrindra Izy. Fantatry ny Jiosy izany. Fantatr’izy ireo fa ny Mesia dia sady ho Mpanjaka no Mpisorona. Tsy nilaza mihitsy anefa i Mosesy fa hisy mpisorona avy amin’ny taranak’i Joda.

 

Lehibe i Kristy, satria velona mandrakizay 7:15-19

Andininy faha-15-16 Jesosy dia tonga mpisorona araka ny fomban’i Melkizedeka. Mpanjaka sy mpisorona i Melkizedeka. Tsy mpisorona araka ny lalàna navoakan’i Mosesy anefa fa mpisorona talohan’ny nanomezan’Andriamanitra ny lalàna an’i Mosesy. Marina koa izany momba an’i Jesosy, satria efa Andriamanitra Izy talohan’ny nahatongavan’ny lalàna.  Tsy fantatr’ireo Jiosy hoe avy taiza i Melkizedeka, satria tsy nisy fitantarana momba ny fahafatesany sy ny fahaterahany. Nahita fiainana tsy nisy fiandohana sy fiafarana àry izy ireo. Jesosy dia niaraka tamin’Andriamanitra tamin’ny voalohany ary tsy hanam-pahataperana Izy. Izy no Mpisorona nanao nyfanatitra tonga lafatra. Velona mandrakizay amin’ny maha-mpisorona Azy eo anatrehan’Andriamanitra ho antsika Izy.Tsy fantatr’ireo Jiosy hoe avy taiza i Melkizedeka, satria tsy nisy fitantarana momba ny fahafatesany sy ny fahaterahany. Nahita fiainana tsy nisy fiandohana sy fiafarana àry izy ireo. Jesosy dia niaraka tamin’Andriamanitra tamin’ny voalohany ary tsy hanam-pahataperana Izy. Izy no Mpisorona nanao nyfanatitra tonga lafatra. Velona mandrakizay amin’ny maha-mpisorona Azy eo anatrehan’Andriamanitra ho antsika Izy.

Andininy 17 Andriamanitra no nanao an’i Jesosy ho Lohan’ny Mpisorona vaovao. Hoy Andriamanitra tamin’i Jesosy: ‘Ianao no Mpisorona mandrakizay araka ny fanaon’i Melkizedeka’ ( Salamo 110:4 ). Izany no mahatonga an’i Jesosy ho lehibe noho ny lalàn’i Mosesy izay nanangana ny mpisoron’i Levy. Olombelona ireo mpisorona ireo, ka tsy maintsy maty indray andro. Velona mandrakizay anefa Jesosy. Izy irery ihany no afaka ny ho solontenantsika mandrakariva eo anatrehan’Andriamanitra.

Andininy 18-19tsara ny lalàna nomen’Andriamanitra an’i Mosesy. Araka izany lalàna izany dia nanatona an’Andriamanitra ho an’ny vahoaka ny mpisoron’i Levy. Nalemy anefa io lalàna io, satria tsy vitan’ny olona ny nanao izay rehetra voalazan’ny lalàna. Na dia niezaka mafy toy inona aza ny olona hitandrina ny lalàna, dia tsy nahomby izy satria  nanota. Fa ankehitriny, satria Jesosy no Mpisorontsika, dia handray antsika Andriamanitra. Tsara kokoa noho ny lalàna taloha izany. Tsy ilaina intsony izao ny sorona nataon’ny mpisoron’ny taranak’i Levy. Amin’izay nataon’Andriamanitra tamin’ny alalan’i Jesosy, dia afaka mahazo antoka ny fiainana miaraka aminy isika ankehitriny sy mandrakizay. Mila matoky an’i Jesosy sy manaraka Azy anefa isika. I Jesoa no Mpisoronabe ho antsika ankehitriny ary tsara lavitra noho ny mpisoron’ny lalàna taloha. Tonga Izy ary nanao sorona lavorary ho antsika. Manaiky ny fahotantsika rehetra Izy, ka maty ho antsika. Rehefa eken’Andriamanitra izay nataon’i Jesosy, dia manadio antsika ho afaka amin’ny ota rehetra Izy.nanota. Fa ankehitriny, satria Jesosy no Mpisorontsika, dia handray antsika Andriamanitra. Tsara kokoa noho ny lalàna taloha izany. Tsy ilaina intsony izao ny sorona nataon’ny mpisoron’ny taranak’i Levy. Amin’izay nataon’Andriamanitra tamin’ny alalan’i Jesosy, dia afaka mahazo antoka ny fiainana miaraka aminy isika ankehitriny sy mandrakizay. Mila matoky an’i Jesosy sy manaraka Azy anefa isika. I Jesoa no Mpisoronabe ho antsika ankehitriny ary tsara lavitra noho ny mpisoron’ny lalàna taloha. Tonga Izy ary nanao sorona lavorary ho antsika. Manaiky ny fahotantsika rehetra Izy, ka maty ho antsika. Rehefa eken’Andriamanitra izay nataon’i Jesosy, dia manadio antsika ho afaka amin’ny ota rehetra Izy.

 

Lehibe i Kristy noho ny fampanantenan’Andriamanitra 7:20-22

Andininy 20-21Tsy maintsy amin’ny androm-pivelomany ihany no nandraisan’ny taranak’i Levy ny fisoronana koa rehefa maty izy dia afaka ny voninahitra ny maha mpisorona azy. Fa ny teny izay nolazain’Andriamanitra momba an’i Jesosy dia nahatonga Azy ho Mpisorona mandrakizay ( Salamo 110:4 ). Rehefa mivoady na mianiana Andriamanitra dia midika izany fa tsy hanova ny voady nataony mihitsy Izy. Nilaza Izy fa mpisorona mandrakizay i Jesosy ary fantatsika fa marina izany.

Andininy 22 Ny lalàn’i Mosesy fahiny dia nanendry fanatitra, nefa tsy nahadio ny olona ho afaka amin’ny ota izany. Mitovy amin’ny olonarehatra ny mpisorona nanao ireny sorona ireny, satria tsy maintsy maty koa izy ireo tamin’ny farany. Fa Jesosy kosa nanolotra ny tenany ho sorona ho antsika, ary manan-kery mandrakizay izany. Izy no Mpisorona velona mandrakizay. Eken’Andriamanitra ny  sorona nataony ho antsika. Izy no solontenan’Andriamanitra hitondra ny fitahiany ho antsika. Izy no solontenantsika amin’Andriamanitra mba hitondra antsika ho eo aminy. Afaka manao antsika ho vonona sy hanadio antsika hiara-hiaina amin’Andriamanitra mandrakizay i Jesosy. Amin’izany dia lehibe noho ny lalàn’i Mosesy fahiny sy ny mpisorona hafa rehetra Izy.sorona nataony ho antsika. Izy no solontenan’Andriamanitra hitondra ny fitahiany ho antsika. Izy no solontenantsika amin’Andriamanitra mba hitondra antsika ho eo aminy. Afaka manao antsika ho vonona sy hanadio antsika hiara-hiaina amin’Andriamanitra mandrakizay i Jesosy. Amin’izany dia lehibe noho ny lalàn’i Mosesy fahiny sy ny mpisorona hafa rehetra Izy.

 

Lehibe i Kristy satria mpisorona mandrakizay 7:23-25

Andininy 23-24Araka ny lalàn’i Mosesy dia maro ireo mpisorona ireo, kanefa maty daholo izy ireo tamin’ny farany, satria olona toa antsika ihany. Tsy afaka ny ho mpisorona izy ireo rehefa maty. Tsy maintsy nisy mpisorona vaovao nisolo toerana azy ireo. Tamin’i Jesosy dia niova ny zava-drehetra. Velona Izy ary tsy ho faty intsony. Izy no Mpisorona tokana ho antsika. Tsy mila mpisorona hafa intsony isika, ary tsy ho hisy mpisorona hafa intsony hiseho aty aoriana satria velona mandrakizay Jesosy ary nataon’Andriamanitra ho Mpisorona tokana mandrakizay sy ho an’ny olona rehetra Izy.

Andininy 25 Jesosy no mpisorona tokana izay ho ao amin’Andriamanitra mandrakizay. Izy no nanao ny fanatitra iray lavorary ary Andriamanitra dia manaiky izany fanatitra izany mandrakizay. Izy irery ihany no manana fahefana hanasitrana antsika. Izany no anadiovin’i Jesosy antsika sy anaisorany ny otantsika rehetra. I Jesosy no afaka hanamarina antsika eo anatrehan’Andriamanitra. Amin’ny alalan’i Jesosy ihany no ahafahantsikamanatona an’Andria-manitra. Miara-miaina amin’Andriamanitra Izy, kaIzy no solontenan’izay rehetra mino Azy. Eken’Andriamanitra izay rehetra matoky an’i Jesosy, noho izay nataony ho antsika.

 

Lehibe i Kristy, satria nanolotra sorona tsara kokoa 7:26-28

Andininy 26 Jesosy no Lohan’ny Mpisorona manome fahafaham-po antsika rehetra. Izy no Mpisorona tonga lafatra ho antsika. Mihoatra lavitra noho ny olombelona Izy, satria Andriamanitra koa. Tsy lavitra antsika Izy. Niaina teto an-tany Izy tamin’ny naha-olombelona  Azy. Fantany ny olana rehetra mahazo antsika. Fantany ny fihetseham-pontsika. Nandritra ny androm-piainany teto dia tsy nanota Izy. Niaina lavorary niaraka tamin’Andriamaniny Izy. Maty Izy mba hanaisotra izay tsy mety rehetra ao amintsika. Amin’ny maha-mpisorontsika Azy, dia velona mandrakizay,mba maha-solontentsika eo anatrehan’Andriamani-tra. Nisolo toerana an’Andriamanitra ho Mpanjakan’ny lanitra Izy.Azy. Fantany ny olana rehetra mahazo antsika. Fantany ny fihetseham-pontsika. Nandritra ny androm-piainany teto dia tsy nanota Izy. Niaina lavorary niaraka tamin’Andriamaniny Izy. Maty Izy mba hanaisotra izay tsy mety rehetra ao amintsika. Amin’ny maha-mpisorontsika Azy, dia velona mandrakizay,mba maha-solontentsika eo anatrehan’Andriamani-tra. Nisolo toerana an’Andriamanitra ho Mpanjakan’ny lanitra Izy.

Andininy 27 Fa ny lalàna taloha dia tsy maintsy nisy sorona natao isan'andro noho ny fahotan'ny olona. Ary ny mpisoronabe dia niditra indray mandeha isan-taona tao amin'ny fitoerana masina indrindra mba hanatitra fanatitra. Ny mpisoronabe aloha no tsy maintsy nanao sorona noho ny fahotany. Avy eo izy dia nanao sorona  ho an’ny  otan’ny olona. Tsy nila nanao sorona ho an’ny tenany anefa i Jesosy, satria tsy nanana ota. Nanao sorona ny tenany ho an’ny fahotantsika rehetra Izy. Izay nataony no valin’ny otantsika rehetra. Tsy mila fanatitra hafa isika ankehitriny, afa-tsy ilay natolony.ho an’ny 

Andininy 28 Ny lalàn’i Mosesy dia nanangana olona ho lohan’ny mpisorona. Nalemy toy ny lehilahy rehetra ireo olona ireo. Samy manao ny tsy mety isika ary maty avokoa. Avy amin’Andriamanitra ny lalàna, nefa tsy maintsy niasa tamin’ny lehilahy sy vehivavy malemy ka tsy afaka nanome fahafaham-po ny filan’izy ireo mihitsy. Mifanohitra amin’izany kosa, Andriamanitra dia nanao an’i Jesosy ho lehiben’ny mpisorona tamin’ny teniny. Tsy malemy toa antsika i Jesosy. Tsy nanao ratsy Izy ary nitsangana tamin’ny maty sady manana fiainana lavorary ary tsy ho faty mihitsy. Izy no afaka manadio antsika ho afaka amin’ny ota rehetra, mba ho ao amin’Andriamanitra.

 

TOKO 8

4 Jesosy no mpanelanelana tsara kokoa  8:1-10:398:1-10:39

Fanekena tsara indrindra 8:1-13

Ny asan’i Kristy dia lehibe noho ny an’ny mpisorona fahiny 8:1-7

Andininy 1 Izao no lazaintsika. Manana Mpisoronabeizay mipetraka eo ankavanan'Andriamanitra isika. Ny tanana ankavanan’Andriamanitra no toerana ambony indrindra any an-danitra. Ny fipetrahan’i Jesosy eo dia mampiseho fa nahavita ny asa izay nahatongavany teto an-tany Izy. Tamin’ny nahafatesany ho antsika, dia nanao izay hahatonga antsika ho afaka hiaraka amin’Andriamanitra i Jesosy.

Andininy 2 Tamin’ny andron’i Mosesy dia nanana tranolay manokana tany an’efitra ny Israelita. Izy ireo dia nanao io tranolay io araka ny drafitra nomen’Andriamanitra azy ireo. Tao anatiny no nisy ny toerana masina, izay toeram-pivavahana manokana. Tsy nisy navelan’Andriamanitra hiditra amin’io toerana masina io afa-tsy ny lehiben’ny mpisorona na mpisorona irery ihany. Io lay manokana io dia modely amin’ny tena toerana masina any an-danitra izay nataon’Andriamanitra. Eto i Jesosy, amin’ny maha-mpisorontsika, dia miasa ho tombontsoan-tsika. Ny  sorona natolotr’i Jesosy ho antsika dia tanteraka fony Izy maty teo amin’ny hazo fijaliana. Koa tsy mila manao fanatitra hafa  ho an’ny fahotantsika  Izy fa ny tenany no nanaovany izay fanatitra sitrak’Andriamanitra. Afaka miresaka amin’Andriamanitra ho antsika Izy ary manolotra ny vavaka ataontsika Aminy. sorona natolotr’i Jesosy ho antsika dia tanteraka fony Izy maty teo amin’ny hazo fijaliana. Koa tsy mila manao fanatitra hafa    Izy fa ny tenany no nanaovany izay fanatitra sitrak’Andriamanitra. Afaka miresaka amin’Andriamanitra ho antsika Izy ary manolotra ny vavaka ataontsika Aminy.

Andininy 3 Ny adidin’ny lohan’ny mpisorona dia ny manolotra fanatitra sy sorona ho an’Andriamanitra ho an’ny vahoaka. Nataon’Andriamanitra ho lehiben’ny mpisorona i Jesosy. Noho izany dia tsy maintsy manana zavatra hatolotra ho antsika koa àry Izy. Tsy maintsy nitondra fanomezana sy sorona ho an’Andriamanitra foana ny lohan’ny mpisorona. Indray mandeha ihany i Jesosy no nanao izany, rehefa nanolotra ny tenany. Nijoro mandrakariva ny mpisorona tao amin’ny fanekena taloha, satria tsy tanteraka ny asany. Jesosy, izay maty indray mandeha noho ny ota, dia nipetraka nanambara fa efa vitany ny asany.

Andininy 4 Raha mbola teto an-tany Jesosy, dia tsy ho mpisorona mihitsy satria efa nisy mpisorona teo ambanin’ny fanekena taloha tamin’ny taranak’i Arona. Tsy avy amin’io fianakaviana io akory i Jesosy.

Andininy 5 Ny lay manokana dia modely na kopia fotsiny. Nanao ny lay manokana sy ny zavatra rehetra tao i Mosesy, araka izay nolazain’Andriamanitra taminy ( Eksodosy 25:40; 26:30 ). Io lay mano-kana io dia natao hampianatra ny olona ny amin’ny toerana tena  fivavahana any an-danitra. Eo amin’io toerana any an-danitra io no misy an’ny Mpisoronabentsika dia iJesosy Kristy.fivavahana any an-danitra. Eo amin’io toerana any an-danitra io no misy an’ny Mpisoronabentsika dia iJesosy Kristy.

Andininy 6 Ny toerana tsara kokoa any an-danitra izay iasan’i Jesosy ankehitriny dia mampiseho fa lehibe noho ireo mpisorona ireo Izy. Nanao fanekena tsara kokoa tamin’Andriamanitra ho antsika Izy. Io fanekena io dia ahitana fampanantenana tsara kokoa noho ny fanekena taloha taloha. Hanonona ireo fampanantenana ireo ao amin’ny andininy faha-8-12 ny mpanoratra.

Andininy faha-7 Ny fanekena taloha izay nomen’Andriamanitra an’i Mosesy dia ahitana ny fitsipika tokony hiainan’ny olona. Tsara ny fifanekena, satria avy tamin’Andriamanitra izany, ary marina ny fitsipika rehetra tao. Ny tsy nety tamin’izany dia tsy nisy olona afaka nanao izay rehetra nolazainy. Tsy nisy afaka nitandrina ny fifanarahana. Izany no antony nilana fifanarahana hafa. Ilay vaovao dia tsy maintsy nanome lalana ho an’ny lehilahy sy ny vehivavy ho marina eo anatrehan’Andriamanitra.

 

Ny fifanarahana vaovao dia manolo ny fifanarahana taloha 8:8-13

Andininy faha-8 Manomboka amin’ny andininy faha-8 ka hatramin’ny faran’ny andininy faha-12 ny mpanoratra dia mandika ny teny ao amin’ny Jeremia 31:31-34 . Mampiasa ireo teny ireo izy mba hampisehoana fa tsy mandeha intsony ny fifanekena taloha. Ny fanekena vaovao, izay nentin’i Jesosy, dia nandray ny toerany. Tsy hoe nisy lesoka tamin’ilay fifanarahana taloha fa teo amin’ny olona ny fahadisoana, satria tsy nisy afaka nankatò ilay fifanarahana.

Ny ankamaroan'ny fifanarahana dia eo amin'ny olona roa na vondrona. Samy manaiky hanao izay rehetra takina aminy izy ireo. Tsy toy izany ny fifanarahana vaovao. Tsy misy olona afaka manao fanekena amin'Andriamanitra. Izao no voalaza eto: 'Hanao fifanarahana vaovao aho'. Midika izany fa Andriamanitra mihitsy no handamina nyfifana-rahana vaovao. Hanao fomba hahatanteraka ny tanjony koa Izy. Ary ny fanekena taloha dia tamin'ny taranak'Isiraely sy ny Joda, ary ny fanekena vaovao dia ho azy ireo. Tsy ho azy ireo ihany izany, fa ho an’izay rehetra matoky an’i Jesosy.

Andininy 9 Ny vahoakan’Israely dia andevo tany Egypta fahiny. Noho ny fitiavany sy ny hatsaram-panahiny tamin’izy ireo no namonjen’Andriamanitra azy ireo niala tamin’izany tany izany. Toy ny ray mitondra ny zanany amin’ny tanana ho any amin’ny toerana azo antoka Izy. Tamin’izay no nanaovany ilay fifanarahana taloha tamin’izy ireo. Tsy nahavita ny zavatra nifanarahany anefa izy ireo. Tsy nitsahatra niala tamin’Andriamanitra izy ireo. Tamin’ny farany dia niala tamin’izy ireo Andriamanitra.

Andininy 10Noho ny tsy fahombiazana teo aloha no hitodihan’i Jeremia amin’ny ho avy. Nisy fisarahana teo amin’ny firenen’Israely. Tamin’ireo foko roa ambin’ny folo  tany am-boalohany, dia 10 no lasa firenena vaovaon’ny  Israely. Ny foko roa hafa kosa no namorona ny firenen’i Joda. Tamin’ny andron’i Jeremia,  tsy nisy intsony ny Israely satria ratsy loatra izy ireo, ka nampielezan’Andriamanitra tany amin’ny hafa firenena.  Ratsy fanahy tokoa i Joda, ary efa saika hampihahaka azy koa Andriamanitra. Hitan’i Jeremia ny fotoana hampodian’Andria-manitra ny Israely sy ny Joda ho any amin’ny taniny. Ka hanao fanekena vaovao amin’Izy ireo Andriamanitra.tany am-boalohany, dia 10 no lasa firenena vaovaon’ny    tsy nisy intsony ny Israely satria ratsy loatra izy ireo, ka nampielezan’Andriamanitra tany amin’ny hafa firenena.Ratsy fanahy tokoa i Joda, ary efa saika hampihahaka azy koa Andriamanitra. Hitan’i Jeremia ny fotoana hampodian’Andria-manitra ny Israely sy ny Joda ho any amin’ny taniny. Ka hanao fanekena vaovao amin’Izy ireo Andriamanitra.

Nanoratra ny lalàn’ny fanekena taloha teo amin’ny vato Andriamanitra. Hanoratra ireo fitsipika vaovao ao antsaina sy ao am-pon’ny lehilahy sy ny vehivavy Izy. Tsy nanana hery hanatanteraka ny fifanarahana taloha ny olona. Fa izao dia hanome azy ireo hery hankatò ny lalàna vaovao Andriamanitra. Izany hery izany dia ny  Fanahin’Andriamanitra, izay hitoetra ao am-pon’ny olony. Amin’izay dia tsy hiala amin’Andriamanitra izy ireo. Handray azy ireo ho olony Andriamanitra.Fanahin’Andriamanitra, izay hitoetra ao am-pon’ny olony. Amin’izay dia tsy hiala amin’Andriamanitra izy ireo. Handray azy ireo ho olony Andriamanitra.

Andininy 11 Izay rehetra miditra amin’ny fanekena vaovao dia hahalala an’Andriamanitra. Ho afaka hiresaka mivantana amin’Andria-manitra Izy ireo. Tsy hisy hampianatra azy mba hahalala ny Tompo satria Andriamanitra mihitsy no hampianatra azy ireo.

Andininy faha-12 Ny fanalahidin’ny fanekena vaovao dia ny famelan’Andriamanitra fahotana. Tsy hoe hanadino fotsiny ny fahotan-tsika Andriamanitra.  Fa esoriny tsy ho ao an-tsainy mandrakizay ireny. Izany dia satria Jesosy efa nandoa ny vidin’ny otantsika rehetra. Rehefa matoky an’i Jesosy isika, dia manafaka antsika amin’ny otantsika Izy. Rehefa manatona an’Andriamanitra ao amin’i Jesosy isika dia manaiky izay nataon’i Jesosy ary mamela antsika tanteraka.Fa esoriny tsy ho ao an-tsainy mandrakizay ireny. Izany dia satria Jesosy efa nandoa ny vidin’ny otantsika rehetra. Rehefa matoky an’i Jesosy isika, dia manafaka antsika amin’ny otantsika Izy. Rehefa manatona an’Andriamanitra ao amin’i Jesosy isika dia manaiky izay nataon’i Jesosy ary mamela antsika tanteraka.

Andininy faha-13 amin’ny filazana fa vaovao ny fanekena, dia nataon’Andriamanitra ho tonta ny fanekena teo aloha. Ny vaovao dia manolo ny taloha ary ny taloha dia mifarany. Tsy misy vokany ny fifanarahana taloha, satria tsy misy ilana azy intsony amin’izao fahatongavan’ilay vaovao izao.

 

TOKO 9

Fomba vaovao hiderana an’Andriamanitra 9:1-28

Ny toerana masina taloha 9:1-10

Andininy 1 Mba hampisehoana fa tsara kokoa ny fifanarahana vaovao, ny mpanoratra dia nanoratra voalohany momba ny fifanarahana taloha. Tafiditra tao amin’ilay fifanarahana taloha ny fitsipika momba ny  fivavahana, izany hoe ny fiderana sy ny fanomezam-boninahitra an’Andriamanitra. Tao amin’ny toerana masina manokana no nanaovana izany. Teto an-tany ihany no nampiasana azy fa tsy tany an-danitra.

Andininy faha-2, araka ny nandidian’Andriamanitra an’i Mosesy, dia nanangana tranolay lehibe izy ireo. Nisy fizarana roa io tranolay manokana io. Ny lafiny ivelany amin’ilay tranolay manokana dia ny toerana masina. Ny efitra anatiny no fitoerana masina indrindra. Teo amin’ny lafiny ivelany, ny toerana masina, dia nisy jiro diloilo manokana sy latabatra manokana. Ny mpiasa mahay dia nanao ilay jiro manokana araka ny drafitra nomen’Andriamanitra an’i Mosesy ( Eksodosy 25:31-40 ). Teo ambony latabatra dia nisy ny mofo masina. Nisy mofo 12 tamin’io mofo io. Tsy maintsy nosoloan’i Arona mofo vaovao izy ireo isaky ny Asabotsy. Taorian’ny nahafatesan’i Arona, dia nanao izany ny lehiben’ny mpisorona tamin’izany fotoana izany. Ny mpisorona, fa tsy olon-kafa, dia nihinana ireo mofo tonta rehefa nesoriny avy teo ambony latabatra. Tsy maintsy nihinana ny mofo tao amin’ny fitoerana masina izy ireo, satria masina ho an’ny Tompo izany mofo izany.

Andininy 3 Ary tamin'ny efitra lamba faharoa no nisy ny fitoerana masina indrindra. Io no toerana manokana nihaonan’ny lohan’ny mpisorona tamin’Andriamanitra. Ny lehiben’ny mpisorona ihany no afaka niditra tao ary indray mandeha isan-taona ihany. Natao efitra lamba ilay izy mba tsy hisy olona hafa hiditra eo amin’Andriamanitra.        

Andininy faha-4 dia nisy alitara volamena teo anilan’ny efitra lamba teo akaikin’ny vata misy ny fanekena ( Eksodosy 30:1-6 ). Nandoro emboka manitra  teo amboniny isan’andro ny mpisorona.fivavahana, izany hoe ny fiderana sy ny fanomezam-boninahitra an’Andriamanitra. Tao amin’ny toerana masina manokana no nanaovana izany. Teto an-tany ihany no nampiasana azy fa tsy tany an-danitra.

Ny vata manokana nisy ny fifanekena dia boaty lehibe vita amin’ny hazo, ary nisy volamena teo amboniny ( Eksodosy 25:10-22 ). Tao anatin'ity boaty manokana ity dia nisy zavatra telo.

Nisy tavoara volamena nisy mofo avy any an-danitra (Eksodosy 16). Rehefa nandeha namakivaky ny tany efitra Andriamanitra dia nanome sakafo azy ireo. Nandefa mofo isa-maraina Andriamanitra mba hangoniny sy hohaniny (Zanak’Isiraely). Nasain’Andriamanitra nataony tao anatin’io siny io ny sasany tamin’izy ireo. Natao io mba hampahatsiahivana azy ireo ny fomba nikarakaran’Andriamanitra azy ireo.

Teo ny tehin’i Arona izay naniry (Nomery 17). Nisy korontana tao amin’ny tobin’ny Israely. Tsy neken’ny olona sasany fa i Mosesy sy Arona no mpitarika tsara ho azy ireo. Koa nasain’Andriamanitra nasiana tehina ho an’ny foko tsirairay tao amin’ny tranolay manokana izy ireo. Ny ampitson’iny, dia nisy voninkazo sy voany teo amin’ny hazon’i Arona. Ny tapa-kazo hafa dia tapa-kazo maty fotsiny. Nasehon’Andriamanitra tamin’izy ireo àry fa i Mosesy sy Arona no nofidiny. Nasain’Andriama-nitra napetrany tao anatin’ilay vata misy fifanekena io hazo io mba hampahatsiahy ny olona ny fomba nitondran’Andriamanitra Azy ireo.

Tao anatin’ny vata manokana nisy ny fifanekena koa dia nisy ireo vato nanoratan’Andriamanitra ny lalàna folo. Nomeny an’i Mosesy ireo teo an-tampon’ny tendrombohitra (Deoteronomia 5). Ireo lalàna folo ireo no fitsipika tsy maintsy nankatoavin’ny vahoaka.

Andininy 5 Ary nisy sarin’ny kerobima teo amin’ny tendrony roa amin’ny saron’ny vata misy ny fanekena. Ny kerobima dia anjely  manokana izay tokony hampiseho fa teo Andriamanitra tamin’ny voninahiny rehetra. Nasain’Andriamanitra nanao sariolona volamena i Mosesy. Nifanatrika teo amin’ny saron’ilay vata izy ireo. Nivelatra teo ambonin’ilay boaty ny elany. Ny sarony dia volamena tsara; izany no toerana tsy maintsy nandatsahan’ny mpisoronabe ny ran’ny  fanatitra noho ny ota. Isan-taona, rehefa nanao izany izy, dia nilaza Andriamanitra fa hamela ny fahotan’ny  mpisorona sy ny vahoaka.teo amboniny isan’andro ny mpisorona.

Tsy fikasan’ny mpanoratra ny hanazava ny dikan’ireo zavatra rehetra ireo. Te hampiseho fa tsara lavitra noho ireo ny tena zava-misy any an-danitra.

Andininy faha-6 Ny mpisorona dia tsy maintsy niditra isan’andro teo ivelan’ny tranolay masina. Nanomana ny jiro izy ireo ny maraina ary nandrehitra azy ireo ny hariva. Tsy maintsy nivavaka tamin’Andriama-nitra tamin’ny fotoana voatondro izy ireo, ny maraina sy ny hariva. Tamin’izany fotoana izany ny mpisorona no nandoro ditinkazo manitra teo ambonin’ny alitara volamena. Tsy maintsy nanova mofo vaovaoizy ireo isan-kerinandro.

Andininy 7 Ny lohan’ny mpisorona na mpisoronabe niditra indray mandeha isan-taona tao amin’ny fitoerana masina. Raha lazaina indray mandeha isan-taona dia andro iray ao anatin'ny taona izany. Tsy maintsy niditra mihoatra ny indray mandeha izy tamin’io andro io. Ny mpisorona dia tandindonin-doza noho ny fahatezeran'Andriamanitra, raha niditra tao amin'ny fitoerana masina indrindra izy. Tsy maintsy nisy ny sorona natao hoan’Andriamanitra mba hiarovana azy. Tsy maintsy nanao sorona teo ambonin’ny alitara izy noho ny fahotany. Dia niditra niaraka tamin'ny rà izy ka napetrany teo amin'ny saron'ny vata misy ny fanekena. Dia namela ny fahotany Andriamanitra. Ary ny lehiben’ny mpisorona nanao sorona ho an’ny  fahotan’ny olona. Niditra indray izy niaraka tamin’io rà io ka napetrany teo amin’ny sarony volamenan’ilay vata manokana. Dia nangataka tamin’Andriamanitra izy mba hamela ny heloky ny olona koa.manokana izay tokony hampiseho fa teo Andriamanitra tamin’ny voninahiny rehetra. Nasain’Andriamanitra nanao sariolona volamena i Mosesy. Nifanatrika teo amin’ny saron’ilay vata izy ireo. Nivelatra teo ambonin’ilay boaty ny elany. Ny sarony dia volamena tsara; izany no toerana tsy maintsy nandatsahan’ny mpisoronabe ny ran’ny    mpisorona sy ny vahoaka.

Andininy 8 Ny Fanahy Masina dia nampiasa ny tranolay manokana mba hampianarana antsika fahamarinana manan-danja iray. Tsy nisy fomba ahafahan’ny olona manatona mivantana an’Andria-manitra. Ny mpisorona ihany no afaka niditra tao amin’ny toerana masina. Na izy ireo aza tsy afaka nihoatra izany. Ny lohan’ny mpisorona irery ihany no afaka nankany amin’Andriamanitra tao amin’ny toerana masina indrindra. Indray andro ao anatin’ny taona iray ihany no nahazoany lalana nankany (Levitikosy 16).

Raha mbola nampiasaina tao io endri-panompoana io, dia tsy nilaza ny lalana mivantana mankany amin’Andriamanitra ny Fanahy.

Andininy 9 Mety hidika hoe fotoana nampiasana ilay tranolay manokana ny hoe 'andro ankehitriny'. Tamin’izany andro izany dia mbola tsy nisokatra ny lalana mivantana mankany amin’Andriamanitra. Mety hidika izany hoe ny fotoana nanoratan’ny mpanoratra. Nisokatra izao ny lalana mivantana mankany amin’Andriamanitra ao amin’i Jesosy. Tao amin’ny tranolay manokana tranainy no nanateran’ny mpisorona fanomezana sy fanatitra ho an’Andriamanitra. Ny olana dia tsy nanana hery hanovana ny fo sy ny sain’ny olona ireo fombam-pivavahana ireo. Tsy afaka nanadio ny feon’ny fieritreretana tamin’ny  ota ireny mba hahatonga ny olona ho marina eo anatrehan’Andriamanitra. fahotan’ny olona. Niditra indray izy niaraka tamin’io rà io ka napetrany teo amin’ny sarony volamenan’ilay vata manokana. Dia nangataka tamin’Andriamanitra izy mba hamela ny heloky ny olona koa.

Andininy faha-10 Nisy lalàna hentitra momba ny sakafo sy ny zava-pisotro. Nanana fitsipika be dia be momba ny fisasana sy ny ankamaroan’ny fiainany andavanandro ny Jiosy. Ireo rehetra ireo dia natao tamin'ny ivelany ny olona iray ary tsy nisy fiantraikany tamin'ny tao anatin’ny olona. Nihatra ireo lalàna taloha ireo mandrapahatongan’ny fotoana nanaovana ny fifanarahana vaovao. Ny fifanarahana vaovao dia namarana ny lalàna taloha ary nosoloina fomba tsara kokoa.

 

Ny ran’i Kristy 9:11-14

Andininy 11 Tsy milaza amintsika izay zava-tsoa tonga ny mpanoratra. Tsy maintsy ho fitambaran’izay rehetra azon’i Jesosy ho antsika tamin’ny fahafatesany sy ny  nitsanganany tamin’ny maty izany. Izy izao no lohan’ny mpisorona amin’ny fanekena vaovao. Ny toerana misy Azy, amin'ny maha solontenantsika Azy, dia tsara lavitra noho ny tranolay taloha. Izany dia dika mitovy amin'ny toerana tena ivavahana. Teo no nandehanan’i Jesosy. Io no toerana masina indrindra, izay ihaonany amin’Andriamanitra ho antsika.ota ireny mba hahatonga ny olona ho marina eo anatrehan’Andriamanitra.

Andininy 12 Tamin’ny alalan’ny rà no nidiran’ny mpisorona tao amin’ny fitoerana masina indrindra tao amin’ny tranolay masina. Tsy nila ran’ny biby i Jesosy. Ireo mpisorona ireo dia tsy maintsy nanao sorona  noho ny fahotany. Lavorary i Jesosy, ka tsy nila nanaotoy izany sorona izany. Nandeha ho antsika Izy ho any amin’ny toerana marina sy masina indrindra mihoatra ny teo amin’ny fanekena taloha. Tsy maintsy nisy  fanatitra noho ny fahotantsika. Jesosy dia maty indray mandeha noho ny otan'ny olona rehetra, ary ny rany, izany hoe ny fahafatesany, dia ampy ho mandrakizay. Toa milaza ny soratra fa nentin’i Jesosy tao amin’io toerana io ny rany. Midika izany fa niditra Izy noho ny vidin’ny ra natolony ho antsika. Tamin’ny fahafatesany no nandoavan’i Jesosy ny vidiny hanafaka antsika amin’ny ota. Ankehitriny ao aminy dia afaka ny ho marina eo anatrehan’Andriamanitra isika ary afaka mandeha sy miaina mandrakizay miaraka Aminy.nitsanganany tamin’ny maty izany. Izy izao no lohan’ny mpisorona amin’ny fanekena vaovao. Ny toerana misy Azy, amin'ny maha solontenantsika Azy, dia tsara lavitra noho ny tranolay taloha. Izany dia dika mitovy amin'ny toerana tena ivavahana. Teo no nandehanan’i Jesosy. Io no toerana masina indrindra, izay ihaonany amin’Andriamanitra ho antsika.

Andininy 13 Ary ny ran’osy sy ny ran’omby ary ny lavenonany dia nanadio ny ivelany. Tsy mahaisotra ny fahotan’ny olona izany, satria ao anaty ny fahotana. Tsy afaka manao ny olona ho marina eo anatrehan’Andriamanitrakoa izany zavatra izany. Ny ran’i Jesosy ihany no afaka manadio ny feon’ny fieritreretana. Ny ran’i Kristy ihany no afaka manala ny ota.

Andininy 14 Sady olombelona no Andriamanitra i Jesosy. Lavorary Izy ary tsy nanana ota tao aminy. Mihoatra lavitra noho ny ran’ny biby ny ran’i Jesosy. Misy antony telo mahatonga ny rany ho miavaka manokana:

• Tamin’ny Fanahy no nanolorany ny tenany. Imbetsaka i Isaia mpaminany no nilaza ny amin’ilay Mpanompon’ny Tompo izay ho avy indray andro. (Izy io dia manondro ny Mesia, izany hoe i Jesosy Kristy. ‘Kristy’ dia midika hoe Mesia.) Tamin’ny fotoana voalohany, Andriamanitra dia nilaza hoe: ‘Napetrako tao aminy ny  Fanahiko’ ( Isaia 42:1 ). Midika izany fa ho amin’ny herin’Andriamanitra avokoa izay hataon’i Jesosy. Anisan'izany ny fahafatesany mba hanalana ny fahotantsika.
• Nanolotra an-kalalahana ny tenany i Jesosy, satria nanaiky izany izany Izy. Vonona ho sorona ho an’ny  fahotantsika rehetra Izy. Ary nanolotra ny tenany ho antsika koa Izy.
• Lavorary Izy ka tsy nanana ota, nefa nanolotra ny tenany ho an'Andriamanitra. Izy no sorona lavorary izay afaka hanonitra ny fahotantsika rehetra. Izy no  sorona ankasitrahan’Andriamanitra.

Hain’i Jesosy àry ny manadio ny feon’ny fieritreretantsika amin’ny alalan’ny rany, ka afaka manadio antsika eo anatrehan’Andriamanitra.

 

Kristy dia mitondra antsika ao amin’ny fanekena vaovao 9:15-22

Andininy 15 Satria Jesosy afaka manadio antsika ho afaka amin’ny ota, dia Izy no mitondra antsika ho amin’ny fanekena vaovao amin’Andriamanitra. Ny rany no vidiny naloany mba hanafahana antsika amin’ny ota. Ireo sorona fahiny dia natao hanehoana ny fahafatesan’i Jesosy izay ho avy indray andro any. Io  sorona nataon’i Jesosy io dia teo ho an’ireo izay niaina teo ambanin’ny fanekena taloha. Eo ihany koa ho antsika izay miaina ao anatin’ny fifanarahana vaovao. Mitovy ny lalana mankany an-danitra ho an’izay rehetra antsoin’Andriamanitra. Izay rehetra matoky an’i Jesosy dia hanana toerana any an-danitra. Ho eo foana io toerana io ary ho toy izany koa Izy ireo.

Andininy faha-16-17 Ny ankamaroan’ny karazana fifanarahana dia izay ifanarahan’ny olona roa ary samy manana ny zo sy ny adidy. Misy ihany koa ny fifanarahana nataon’ny olona iray. Amin’izay ny olona iray no milaza izay tokony hahazo ny fananany rehefa maty Izy. Raha mbola velona ity olona ity dia tsy misy dikany ny fifanarahana. Fa rehefa maty kosa izy, dia manankery tsy azo ovana izay nataony ary mitombina tsara ilay fanekena natao. Ireo izay hahazo tombony amin’ilay fifanarahana dia tsy maintsy mampiseho fa maty ny mpanao azy. Avy eo izy ireo dia afaka maka ny fananana navela ho azy ireo ao noho ny fifanarahana natao.

Andininy 18 Andriamanitra dia nanao ny fanekena taloha sy ny fanekena vaovao. Tao amin’ilay fifanarahana taloha, Andriamanitra dia nilaza tamin’ny olona izay tokony hataony. Nampanantena fiainana ho azy ireo Izy, raha mitandrina ny lalàny rehetra. Fa na dia io fanekena voalohany io aza dia tsy nisy antony na tsy nanan-kery raha tsy nisy ran'ny fanatitra.

Andininy 19-21 Rehefa nahazo ny fanekena voalohany i Mosesy dia nanao zavatra roa izy. Voalohany, novakiny tamin’ny feo avo teo amin’ny vahoaka ny lalàn’Andriamanitra dia izay rehetra tokony hankatoaviny. Nataony izay hahazoana antoka fa azon’izy ireo izay asain’Andriamanitra ataony. Nolazainy tamin’izy ireo ny soa ho azon’izy ireo, raha mankatò nylalàn’Andriamanitra izy ireo. Nolazainy tamin’izy ireo ihany koa ny sazy ho avy, raha tsy mankatò ny lalàn’Andriamanitra izy ireo.

Dia nalainy ny ran’ny zanak’omby sy ny ran’osy. Nampiasa volonondry mena sy  hysopa izy, ka nasiany rano teo amin’ny bokin’ny lalàn’Andriamanitra. Napetrany na nafafiny tamin’ny olona koa ny sasany. Izany dia natao hanasana ny zavatra rehetra sy hanadiovana azy ireo amin'ny fiandohan'ny fifanarahana. Izany no nataony, dia mba ilazany tamin’ny olona fa tsy maintsy manao izay rehetra takin’Andriamanitra izy ireo.Ny rany no vidiny naloany mba hanafahana antsika amin’ny ota. Ireo sorona fahiny dia natao hanehoana ny fahafatesan’i Jesosy izay ho avy indray andro any. Io 

Naka ra i Mosesy ka napetrany teo ambonin’ny tranolay. Nataony koa ny zavatra rehetra izay hampiasain’ny mpisorona amin’ny  fanompoam-pivavahana ( Eksodosy 24:4-8 ).hysopa izy, ka nasiany rano teo amin’ny bokin’ny lalàn’Andriamanitra. Napetrany na nafafiny tamin’ny olona koa ny sasany. Izany dia natao hanasana ny zavatra rehetra sy hanadiovana azy ireo amin'ny fiandohan'ny fifanarahana. Izany no nataony, dia mba ilazany tamin’ny olona fa tsy maintsy manao izay rehetra takin’Andriamanitra izy ireo.

Andininy 22 Rehefa nilaza ny mpanoratra fa ny ra dia saika nanadiovana ny zavatra rehetra, dia nisy zavatra tsy nila rà. Mety hanadio zavatra metaly ny afo. Ireo izay mahantra loatra ka tsy nitondra na dia vorona kely ho fanatitra  aza dia afaka nitondra koba ( Levitikosy 5:11-13 ). Kanefa mba hanadiovana ny olona amin’ny ota dia tsy maintsy nisy ra. Ho an’ireo izay mahantra loatra ka tsy afaka nanao sorona biby, dia mbola nisy ny ran’ny sorona izay nampiasain’ny mpisorona
ho an’ny vahoaka rehetra. Tsy maintsy nisy fanatitra rà ho an’Andria-manitra mba hamelana  fahotana. Raha tsy misy rà, dia tsy hamela ny ota Andriamanitra.

 

Ny  sorona tonga lafatra 9:23-28

Andininy 23 Ny lay manokana sy izay rehetra tao anatiny dia sarin’ny zavatra tena izy any an-danitra. Tsy maintsy nadio izy ireo. Mba hanadiovana azy ireo, dia tsy maintsy nasiana ra ny zavatra tsirairay. Fa ny ran'osy sy ny zanak'omby tsy nahadio izay any an-danitra. Mila sorona tsara lavitra noho ny ran’ny biby izy ireo.

Andininy faha-24 Ny asan’i Jesosy dia tsy tao amin’ilay tranolay manokana nataon’ny olona teto an-tany. Io lay manokana io dia dika mitovy amin’ilay tena misy any an-danitra. Jesosy dia nanao sorona  tonga lafatra iray teto an-tany. Nody tany an-danitra Izy avy eo. Nody tany amin’ny Rainy Izy, ho solon’ny vahoakany. Mijoro eo anatrehan’Andriamanitra foana Izy izao mba hivavaka ho an’izay matoky Azy.

Andininy 25-26 Tsy maintsy niditra tao amin’ny fitoerana masina indrindra isan-taona ny lehiben’ny mpisorona na ny mpisoronabe. Tsy maintsy niditra niaraka tamin’ny rà izy. Tsy ran’ny tenany izany, fa ran’ny biby. Ny rany ihany no nomen’i Jesosy fa tsy ny ran’ny biby. Raha afaka nanaisotra ny ota ny ra naterin’ny lehiben’ny mpisorona, dia tsy nila niditra tao amin’ny toerana masina indrindra isan-taona izy. Mifanohitra amin’izany kosa, ny ran’i Jesosy dia nanaisotra  ny ota indray mandeha. Ka tsy mila manao izany  sorona izany intsony Izy avy teo. Nanao izany indray mandeha Izy ary avy eo dia niakatra tany an-danitra. Raha tsy ampy hatrizay ny ran’i Jesosy, dia tsy maintsy maty imbetsaka Izy. Raha ny marina, dia tonga teto an-tany indray mandeha Izy tamin’ny naha-olombelona  Azy. Maty ho antsika Izy ary nitsangana tamin’ny maty. Efa nandoa ny vidiny ho an’ny  ota rehetra Izy ka ho mandrakizay.tonga lafatra iray teto an-tany. Nody tany an-danitra Izy avy eo. Nody tany amin’ny Rainy Izy, ho solon’ny vahoakany. Mijoro eo anatrehan’Andriamanitra foana Izy izao mba hivavaka ho an’izay matoky Azy.

Andininy 27 Isika rehetra dia tsy maintsy ho faty indray andro any. Ny fahafatesan'ny vatana dia tsy farany. Aorian’ny fahafatesana dia tsy maintsy manao tatitra momba ny fiainantsika eo anatrehan’Andria-manitra isika rehetra. Izy no hitsara antsika sy hanapaka ny hoavintsika.

Andininy 28 Toy izany koa ny amin’i Jesosy. Tonga teto an-tany Izy tamin’ny naha-olombelona  Azy ary maty. Tsy nitovy tamin’ny antsika anefa ny fahafatesany, satria tsy voatery ho faty Izy, satria lavorary. Maty ho fanatitra noho ny ota Izy. Notafin'Andriamanitra tamin'i Jesosy ny otantsika rehetra, ary neken'i Jesosy ny famaizana ho Azy rehetra. Tsy miandry ny fitsaran’Andriamanitra Izy. Rehefa nitsangana tamin’ny maty Izy dia porofo izany fa nahafa-po an’Andriamanitra Izy. Izany no nanaporofo fa ny fahafatesany dia nitondra ny fahotantsika. Mbola hiverina indray Jesosy indray andro any. Tsy hanao na inona na inona intsony momba ny ota Izy, satria efa nanao izany Izy. Ho avy ho an’izay matoky Azy sy miandry AzyIzy. Amin'izay dia ho tanteraka ny famonjena Azy, ka ho any amin'ny Tompo mandrakizay.ny ota indray mandeha. Ka tsy mila manao izany    Azy. Maty ho antsika Izy ary nitsangana tamin’ny maty. Efa nandoa ny vidiny ho an’nyota rehetra Izy ka ho mandrakizay.

 

 

TOKO 10

Sorona vaovao sy lalana mankany amin’ny fiainana 10:1-39

Ny lalàna dia aloky ny zavatra ho avy 10:1-4

Andininy 1 Ny 'lalàna' eto dia midika hoe ny fivavahana tranainy rehetran'ny  Jiosy. Tsy inona izany fa aloky ny tena fivavahana ho izay avy. Tsy midika akory izany hoe tsy nisy valera ny fivavahana taloha. Ary tamin'ny lafiny rehetra dia nanondro izay ho avy izy io. Tamin’izany no nahafantaran’ny olona fa masina Andriamanitra. Nilaza tamin’izy ireo izany fa tsy afaka manatona an’Andriamanitra masina ny olona  miaraka amin’ny fahotany. Nisy fanatitra noho ny ota, nefa tsy nahafaka ota izy ireny. Tsy afaka nanadio ny olona teo imason’Andriamanitra ny fanatitra. Mbola tsy afaka nanatona mivantana an’Andriamanitra tamin’ny alalan’ny sorona biby ny olona.

Andininy 2 Raha afaka nanala ny fahotana ny sorona biby, dia tsy nisy fanatitra hafa nilaina. Ny marina kokoa dia izao,ireo sorona be dia be natao dia nanambara fa tsy ampy ireo sorona ireo. Tsy afaka nanala  fahotana na nanafaka ny feon’ny fieritreretana ho meloka izy ireo.Jiosy. Tsy inona izany fa aloky ny tena fivavahana ho izay avy. Tsy midika akory izany hoe tsy nisy valera ny fivavahana taloha. Ary tamin'ny lafiny rehetra dia nanondro izay ho avy izy io. Tamin’izany no nahafantaran’ny olona fa masina Andriamanitra. Nilaza tamin’izy ireo izany fa tsy afaka manatona an’Andriamanitra masina ny olona 

Andininy 3-4 Ny sorona mandritra ny taona dia fampahatsiahivana lalandava ho an’ny olona  ny fahotany izany hoe, rehefa manao ilay sorona dia miaika fa mpanota tokoa ny olona iray. Matetika ny Baiboly no milaza amintsika mba ‘hahatsiaro’. Io teny ‘mahatsiaro’ io dia mihoatra lavitra noho izay heverintsika hoe ‘mahatsiaro an-tsaina’ fotsiny. Ny sorona dia natao mba hampahatsiahivana ny olona ny amin’ny fahotany fa tsyny hoe hangataka famelana amin’Andriamanitra fotsiny. Nampahatsiahy ny olona koa izy ireo mba hibebaka, izany hoe hiala amin’ny fahotana sy hiverina amin’Andriamanitra. Fa ny ran'osy na ny zanak'omby dia tsy afaka manadio antsika mihitsy. Tsy mitovy amin’ny olona ny biby. Ny ràn'olona ihany no ho ampy. Tsy tokony hanana ota ho an’ny tenany izany olona izany. Izany no nahatonga an’i Jesosy ho faty ho antsika. Izy no hany olona niaina tsy nisy ota.fahotana na nanafaka ny feon’ny fieritreretana ho meloka izy ireo.

Ny hany sorona  ho an’ny  ota 10:5-18

Andininy 5-7 Ny lalàn’i Mosesy fahiny dia tsy afaka niatrika ny olan’ny ota. I Jesosy àry no namaha an’io olana io. Asehon’ilay mpano-ratra i Jesosy miresaka amin’Andriamanitra, ao amin’ny Salamo 40:6-8 .

Milaza ny Salamo fa tsy tian’Andriamanitra ny fanatitra sy ny fanomezana. Tsy nahafaly fahotana ny biby dorana sy ny fanatitra noho ny ota. Mila mahatakatra ny dikan’izany isika. Andriamanitra no nanome ny lalàn’i Mosesy ny olony. Anisan’izany lalàna izany ny sorona sy ny fanomezana. Ny tian’Andriamanitra dia ny fo mankatò Azy. Ny didy voalohany dia ny hitiavantsika an’Andriamanitra ( Deoteronomia 6:5 ). Nitady izay hankatò ny lalàna izy, satria tia Azy. Tsy naniry hanao fivavahana izy, raha tsy niova fo sy saina.

Andriamanitra dia nanao vatana honenan’i Jesosy eto an-tany. Mba hanesorana ny otantsika dia tsy maintsy nisy ny soron’ny tenan’ny olona iray. Tsy nisy biby nanjary nasolo ilay olona hatao sorona tadiavina. Tsy maintsy lavorary ny vatana, izany hoe ny olona manontolo. Jesosy no ilay olona lavorary ary maty noho ny fahotantsika  Izy.

Tsy afaka nampifaly an’Andriamanitra ny lalàna taloha mbami-n’ny fanomezana sy ny sorona. Tsy afaka nanao izay nikasainy hatao ny lalàna. Tonga hanao ny asan’Andriamanitra i Jesosy. Izany asa izany dia ny handoa ny vidim-pahotana, mba hamelan’Andriamanitra ny helotsika.

Andininy 8-9 dia tsy tian’Andriamanitra ny fanaterana fanomezana sy sorona araka ny lalàna. Marina fa anisan’ny fifanarahana taloha izy ireo. Nefa tsy nahafaly Azyizany. Nanao fanekena vaovao Andriamanitra. Tamin’ny alalan’izany no nahatonga an’i Jesosy ho ilay sorona  tonga lafatra izay hampifaly an’Andriamanitra. Rehefa maty i Jesosy, dia nofoanan’Andriamanitra ny lalàna taloha momba ny sorona. Nosoloiny ny fanekena taloha (ny lalàn’i Mosesy) tamin’ny fanekena vaovao (matokia an’i Jesosy).

Andininy faha-10 Jesosy dia tonga hanatanteraka ny drafitra vaovaon’Andriamanitra mba hahamasina antsika. Rehefa maty i Jesosy, dia nanao izay rehetra takin’Andriamanitra Izy. Ampy ho an’ny olona rehetra sy ho an’ny fotoana rehetra izany fahafatesana iray izany. Tsy ho faty intsony i Jesosy.

Andininy 11-12 Oharin’ny mpanoratra amin’ny asan’ny mpisorona ny asan’i Jesosy. Tsy maintsy nijoro nanao ny adidiny isan’andro izy ireo. Isan’andro izy ireo dia nanao fanatitra noho ny ota. Tsy nisy na iray aza tamin’ireo afaka nanome ny tena filan’ny vahoaka. Tsy afaka nanaisotra ny fahotany mihitsy ny fanatitra. Jesosy dia nanao ny fanatitra iray lavorary sy feno  izay manala ny ota rehetra. Tsy ilaina ny mamerina izany. Tsara amin'ny fotoana rehetra sy amin'ny ota rehetra izany fanatitra izany. Tsy afaka nanome fahafaham-po an’Andriamanitra mihitsy ny mpisorona tamin’ny sorona natolony. Efa vitan’i Jesosy anefa izay rehetra nasain’Andriamanitra nataony. Vita ny asany, dia mipetraka teo amin’ny fitoerana be voninahitra indrindra Jesosy, eo an-tanana ankavanan’Andriamanitra.tonga lafatra izay hampifaly an’Andriamanitra. Rehefa maty i Jesosy, dia nofoanan’Andriamanitra ny lalàna taloha momba ny sorona. Nosoloiny ny fanekena taloha (ny lalàn’i Mosesy) tamin’ny fanekena vaovao (matokia an’i Jesosy).

Andininy 13 Ao amin’ny Salamo 110:1 Andriamanitra dia miteny amin’i Kristy hoe: ‘Mipetraha eo an-tanako ankavanana. Mipetraha eo mandra-panaoko ny fahavalonao ho fitoeran-tongotrao'. Hatramin’ny nitsanganany tamin’ny maty dia efa niandry an’Andriamanitra hanao izany i Jesosy. Efa naharesy ny fahavalony rehetra Izy, nefa tsy mbola hitantsika teo ambaniny izy ireo. Hoy ny apostoly Paoly ( 1 Korintiana 15:24-28 ).

Andininy faha-14 indray, ny mpanoratra dia milaza mazava fa Jesosy dia maty indray mandeha monja mandrakizay sady fanatitra mandrakizay  ny ota. Ny tena zava-dehibe dia ny mahafantatra sy mino fa marina izany. Izay rehetra matoky an’i Jesosy dia hohamasinin’Andriamanitra. Nataon’i Jesosy lavorary izay rehetra nokasain’Andria-manitra hataony. Jesosy dia nanao izay rehetra nolazain’Andriamanitra fa ilaina.izay manala ny ota rehetra. Tsy ilaina ny mamerina izany. Tsara amin'ny fotoana rehetra sy amin'ny ota rehetra izany fanatitra izany. Tsy afaka nanome fahafaham-po an’Andriamanitra mihitsy ny mpisorona tamin’ny sorona natolony. Efa vitan’i Jesosy anefa izay rehetra nasain’Andriamanitra nataony. Vita ny asany, dia mipetraka teo amin’ny fitoerana be voninahitra indrindra Jesosy, eo an-tanana ankavanan’Andriamanitra.

Andininy 15-17 Ny Fanahy Masina dia vavolombelona manambara ny fahamarinan’izany koa. Ao amin’ny teny ao amin’ny Jeremia 31, eo amin’ny andininy faha-33, dia miresaka momba ilay fifanarahana vaovao izy. Hataon’Andriamanitra ao am-po sy ao an-tsain’ny vahoakany ny lalàny. Izany hoe hanome hery ny vahoakany hankatò Azy Andriamanitra. Tsy hotsarovany intsony ny fahotany. Toy ny hoe tsy manana ota izy ireo. Izany dia satria nalain’i Jesosy tamin’izy ireo izay tsy mety rehetra. Izany no fanekena vaovao nataon’i Jesosy ho antsika.

Andininy 18 Raha namela heloka Andriamanitra, dia tsy ilaina intsony ny fanatitra ho Azy. Ny nataon’i Kristy dia efa ampy. Ary amin’izao i Jesosy dia nanao fanekena vaovao, ka afa tsy ilainy intsony ny taloha.

 

Ny fomba hihaonana amin’Andriamanitra 10:19-25

Andininy 19 Ny toerana masina indrindra eto dia ny toerana hihaonan’Andriamanitra amintsika. Tao amin’ilay fifanarahana taloha dia tsy afaka nanatona an’Andriamanitra mihitsy ny olona. Tsy maintsy nankany amin’ny mpisorona izy ireo. Afaka niditra tao amin’ilay tranolay manokana ho azy ireo ny mpisorona avy eo. Amin’izao dia efa afaka mihaona mivantana amin’Andriamanitra ny olona rehetra matoky an’i Jesosy. Afaka manao izany amim-pahatokiana sy tsy amin-tahotra izy ireo. Izany anefa dia noho ny asan’i Jesosy ihany no ahafahan’izy ireo manao izany. Nanome ny lalana ho an’ny lehilahy sy ny vehivavy hanatona an’Andriamanitra Izy. Vitany izany tamin’ny nahafatesany noho ny fahotantsika

Andininy 20 Tao amin’ny trano-lay tranainy na voalohany dia nisy efitra lamba ny lalana mankao amin’ny fitoerana masina indrindra. Nanokatra lalana vaovao ho an’Andriamanitra i Jesosy. Ny vatany, toy ny lamba, no lalana mankany amin’Andriamanitra. Lalana velona ho antsika izany, satria velona Jesosy. Rehefa maty i Jesosy, dia nisaraka hatrany ambony ka hatrany ambany ny efitra lamba tao amin’ny tempoly. Izany dia natao mba hampisehoana fa efa misokatra izao ny lalana mivantana mankany amin’Andriamanitra. Ny fomba iray ahafahantsika manatona an’Andriamanitra dia amin’ny alalan’i Jesosy. Araka ny nolazainy hoe: ‘Tsy misy olona mankany amin’ny Ray afa-tsy amin’ny alalako’ ( Jaona 14:6 ). Tsy misy lalana hafa mankany amin’Andriamanitra. Izay rehetra manatona an'Andriamanitra dia tsy maintsy matoky an'i Jesosy ka mamela ny fahotany. Amin’izay fotoana izay ihany no ahafahan’izy ireo manatona an’Andriamanitra.

Andininy 21 Anjaran’ny lohan’ny mpisorona ny manatona an’Andriamanitra ho an’ny vahoaka. Ao amin’i Jesosy no ananantsika ny lohan’ny mpisorona lehibe. Izy no tompon'ny tranon'Andriamanitra. Midika izany fa Izy no tompon’ny vahoakan’Andriamanitra sy mitondra azy. Tsy miditra ho antsika fotsiny Izy. Izy mihitsy no hitondra antsika ho amin’Andriamanitra.

Andininy 22 Afaka manatona an’Andriamanitra isika izao. Avy amin’i Jesosy ny lalana miditra, satria toy ny lamban’ny tranolay manokana Izy. Tsy maintsy tonga amin’ny fo tso-po isika. Ny fo eto dia midika hoe toetran’ny olona ao anaty. Tokony ho marina eo anatrehan’Andriamanitra isika ary hadio rehefa manatona Azy. Tsy ho tanteraka amintsika izany raha tsy matoky an’i Jesosy sy ny zavatra nataony ho antsika isika. Tokony ho fantatsika fa Jesosy efa nanadio antsika ho afaka amin’ny otantsika rehetra. Ny fanasan’ny vatana amin’ny rano madio ny ivelany dia ho famantarana fa madio ny ao anatiny.

Andininy 23 Andriamanitra dia nampanantena antsika ary tsy ho diso ny zavatra rehetra nolazainy. Afaka matoky an’Andriamanitra isika rehefa mijery ny hoavy. Nampanantena ao amin’i Jesosy Izy fa hanome antsika ny fiainana tsy mety maty. Manana izany fanantenana izany isika ary tsy maintsy mifikitra amin’izany fa tsy avela ho solafaka. Matetika isika no mampiasa ny teny hoe 'fanantenana' amin'ny zavatra mety hitranga na tsy hitranga. Hoy isika: 'Manantena aho'. Ao amin’ny Baiboly anefa ny teny hoe ‘fanantenana’ dia teny mahery. Ny fanantenantsika kristiana dia ny amin’ny zavatra mbola tsy nitranga. Saingy ho tanteraka izany ary azo antoka fa ho tanteraka tokoa.

Andininy 24 Rehefa mikarakara ny tenantsika isika, dia tokony hieritreritra ny Kristianina hafa. Tokony hanao izay rehetra azontsika atao isika mba hanampiana azy ireo hatanjaka amin’ny finoany ( Romana 15:7 ). Tokony hampirisika azy ireo ho tia sy hanao asa tsara isika.

Andininy 25 Nisy Kristianina sasany dia nitsahatra tsy niaraka tamin’ny sisa. Tsy tsara ho azy ireo izany. Sarotra amintsika ny hatanjaka samirery raha tsy misy ny fanampian’ny Kristianina hafa sy ny fanohanan’ny hafa. Rehefa manatona an’i Jesosy isika dia tokony hiditra ao amin’ny fiangonana ary hihaona amin’ny Kristianina hafa. Mila mifanampy isika amin’ny finoana kristianina  sy ny fomba fiainana amin’ny maha-Kristianina antsika. Tokony hifampahery kokoa isika satria efa manakaiky ny andro hiverenan’i Jesosy (jereo ny andininy 37).ny ota. Ny tena zava-dehibe dia ny mahafantatra sy mino fa marina izany. Izay rehetra matoky an’i Jesosy dia hohamasinin’Andriamanitra. Nataon’i Jesosy lavorary izay rehetra nokasain’Andria-manitra hataony. Jesosy dia nanao izay rehetra nolazain’Andriamanitra fa ilaina.

 

Fampitandremana ho an’izay tsy hino 10:26-31

Andininy 26-27 Misy olona nanaiky ny nataon’Andriamanitra taminy tao amin’i Jesosy tamin’ny fiainany. Fantany fa marina izany ny famonjena raisina ao amin’ny Tompo. Kanefa nihemotra an-tsitrapo tsy hanaraka ny Tompo anefa izy ireo. Tsy azo ekena ho nanaradia an’ny Tompo intsony izy ireo rehefa maty satria nihemotra tamin’ny finoana.Ary tsy misy sorona ho an’ny ota intsony ho azy ireo satria nanda ny fomba tokan’Andriamanitra izay ho famonjena antsika izy ireo. Mbola tsy afaka ihany ny fahotan’ny olona nihemotra ary mbola hotsarain’Andriamanitra  koa. Izay matoky an’i Jesosy dia mahalala fa Izy no nanaisotra ny fahotany.  Mampahatezitra an’Andriamanitra ny ota. Tokony hatahotra ny fahatezeran’Andriamanitra isika, satria mahatsiravina sy lozabe, toy ny afo mirehitra izay handringana ny fahavalony rehetra izany. Ireo izay nahalala ny marina, nefa mandà izany ankehitriny, dia fahavalony.sy ny fomba fiainana amin’ny maha-Kristianina antsika. Tokony hifampahery kokoa isika satria efa manakaiky ny andro hiverenan’i Jesosy (jereo ny andininy 37).

Andininy 28-29Ny tsy fankatoavana ny lalàn’i Mosesy dia azahoana azy henjana tamin’ny andron’Israely satria mitovy amin’ny fandavana an’Andriamanitra ny fanaovana tsinotsinona azy. Ilay nanao izany dia tsy maintsy nandoa ny vidiny. Tsy maintsy maty izy. Zava-dehibe loatra izany ka tsy maintsy ilana porofo fa meloka izy ireo. Ary tsy ampy ny vavolombelona iray. Tsy maintsy vavolombelona roa na telo ( Deoteronomia 17:6 ). Ary niainga avy tamin’izany no anambaran’ny mpanoratra eto hoe, sarotra toy izany koa ny mandà an’i Jesosy sy izay nataony. Ny sazy amin'izany dia tsy maintsy ho ratsy kokoa noho ny fandavana ny lalàna. Tsy maintsy ho mafy kokoa izany satria lehibe lavitra noho i Mosesy i Jesosy. Tsy maintsy henjana kokoa izany satria ny fifanarahana vaovao dia tsara lavitra noho ny taloha.

Raha misy minia miala amin'i Jesosy, dia meloka amin'ny zavatra telo izy:

Toy ny manitsaka na mandiadia ny Zanak’Andriamanitra izy ireo. Izany dia midika ny fandavana an’i Jesosy izay mitovy amin’Andriamanitra.

Toa manao tsinotsinona ny ràn’i Jesosy izy ire, izany dia midika ny tsy fanajana ny fitiavan’Andriamanitra.. Ny fahafatesan’i Jesosy no fototry ny fanekena vaovao.   koa. Izay matoky an’i Jesosy dia mahalala fa Izy no nanaisotra ny fahotany.Mampahatezitra an’Andriamanitra ny ota. Tokony hatahotra ny fahatezeran’Andriamanitra isika, satria mahatsiravina sy lozabe, toy ny afo mirehitra izay handringana ny fahavalony rehetra izany. Ireo izay nahalala ny marina, nefa mandà izany ankehitriny, dia fahavalony.

Fanevatevana ny Fanahy Masin’Andriamanitra izany.

Andininy 30-31 Fantatsika hoe Iza Andriamanitra ary inona no hataony. Izy no Andriamanitra velona izay mahalala ny momba antsika rehetra. Izy no nilaza hoe: ‘Izaho no hanafay ny olona, hovaliako ny nataony’. Ary hoy indray Izy: ‘Jehovah hitsara ny olony’ ( Deoteronomia 32:35-36 ). Mampihoron-koditra ny fiatrehana ny fitsaran’Andriamanitra ho an’ny olona meloka noho ny fandavana an’i Jesosy tsy ho mpamonjy azy. Tsy ho afa-mandositra izy ireo, raha tsy mankatò Azy. Fantatsika izay nandidiany antsika. Nilaza tamintsika Izy mba hametraka ny fitokiantsika amin’i  Jesosy Kristy Tompo ( Asan’ny Apostoly 16:31 ).

 

Fidio ny lalana marina 10:32-39

Andininy 32 Matoky ny mpanoratra fa tsy hiala amin’ny finoany an’i Jesosy ny mpamaky azy. Nangataka azy ireo izy mba hahatsiaro ny andro voalohany (tsy hoe andro voalohany amin’ny herinandro) izay andro voalohany nanatonany an’ny Tompo. Toy ny hazavana ho azy ireo ny fahamarinan’Andriamanitra. Namirapiratra tao am-pony sy tao an-tsainy izany ka nanova ny fiainany. Avy eo dia tsymaintsy nijaly mafy izy ireo satria Kristianina. Ady ara-nofo izay nihatra tamin’izy ireo izany. Ary tokony hatanjaka amin’ny finoany izy ireomba hahatonga ny finoany tsy levona.

Andininy 33-34 Indraindray izy ireo dia tsy maintsy niaritra faniratsirana sy henatra ary zava-dratsy natao taminy. Nanampy ny Kristianina hafa izy ireo rehefa nijaly toy izany. Ny sasany dia nigadra noho ny finoany. Tanya m-ponja no nilany fanampiana sy ny famindram-po avy tamin’ny Kristianina. Norobain’olona ny fananany. Tsy nisy afaka nanaisotra ny hafaliany tao anatiny anefa. Izany fifaliana izany dia ny nahalalan’izy ireo an’i Jesosy ary satria niaraka taminy foana i Kristy. Tao amin’i Jesosy no nananan’izy ireo ny fampanantenana ny amin’ny zavatra ho avy izay tsara lavitra noho ny fananana rehetra. Ny an’i Jesosy sy ny an’ny lanitra dia tena fananana haharitra mandrakizay. Tsy misy olona afaka manaisotra izany amin’ny Kristianina.

Andininy 35 Tsy tokony hanary ny fitokiany amin’i Jesosy ny mpamaky satria homen’Andriamanitra valisoa lehibe izy ireo, raha mbola velona sy miasa ho Azy. Mety ho matiantoka be izy ireo, raha tsy manohy miaraka amin’i Jesosy.

Andininy 36Ny fiainam-baovao izay raisintsika dia tsy azontsika avy amin’ny zavatra hafa ankoatry ny fandraisana an’i Kristy. Fanomezan’Andriamanitra maimaimpoana ho an’izay rehetra matoky an’i Jesosy izany. Ny anjarantsika dia ny mitazona ny finoantsika, na dia sarotra aza ny fiainana. Tsy maintsy miezaka manao izay tian’Andriamanitra foana isika. Amin’izay isika dia hahazo izay nampanantenain’Andriamanitra.

Andininy 37-38 Ireo andininy roa ireo dia mampiasa teny avy ao amin’ny Isaia 26:20 sy Habakoka 2:3-4 . Milaza amintsika izy ireo fa ho avy tsy ho ela i Jesosy ary tsy hanemotra ny fiaviany. Tsy maintsy matoky tena isika satria matoky fa hiverina Izy. Rehefa miverina Izy, dia hamarana ny adintsika eto amin’ity fiainana ity ary hitondra ny fitahiana nampanantenainy momba ny fiainana miaraka amin’Andriamanitra.

Ny lehilahy sy vehivavy izay eken’Andriamanitra ho marina miaraka aminy, dia hiaina amin’ny fitokiana an’i Jesosy. Tsy afaka mahazo fiainana miaraka amin’Andriamanitra mihitsy isika noho ny amin’izay ataontsika. Omen’Andriamanitra antsika izany fiainana izany noho ny nataon’i Jesosy ho antsika. Ny fahatokiana Azy no ahafahantsika mahazo izany fiainana izany. Rehefa matoky an’i Jesosy isika, dia ataon’Andriamanitra ho marina amin’ny tenany. Tahaka ny nanatonantsika an’i Jesosy tamin’ny voalohany tamin’ny alalan’ny fahatokiana, dia toy izany koa no tokony hanohizantsika ny fiainana amin’ny fahatokiana Azy. Satria halan’Andriamanitra ny fiverenan-dalana amin’ny fanarahan-dia Azy (jereo ny andininy 29-30). Tsy maintsy manao izay hampifalifaliana an’Andriamanitra ny Kristianina rehetra, rehefa mahatsiaro ny zavatra lehibe izay nataony.

Andininy faha-39 izao no ambaran’ny mpanoratra mazava fa izay tena matoky an’i Jesosy dia tsy mihemotra. Tsy maintsy miatrika ny fitsaran’Andriamanitra ny olona miala amin’i Jesosy. Ho voaro amin’izany fitsarana izany izay rehetra mihazona fahasahiana sy mitoky amin’i Jesosy. Ary hahazo ny fiainana nampanantenain’Andriamanitra izy ireo amin’ny farany.

 

TOKO 11

5 Ny fomba tsara kokoa 11:1–13:25

Ny amin’ny fahatokiana sy ny fanantenana 11:1-40

Ny dikan’ny finoana (fitokisana an’Andriamanitra) 11:1-3

Andininy 1-3 Ao amin’ny toko faha-10 ny mpanoratra dia nampirisika ny mpamaky azy mba hitoky amin’Andriamanitra hatrany. Ao amin’ny toko faha-11 izao, dia mamporisika antsika Izy amin’ny alalan’ny ohatra maro momba ny lehilahy sy vehivavy ao amin’ny Testamenta Taloha izay natoky an’Andriamanitra.

Ny fiainan'ny  finoana, izany hoe ny fomba hampifaliantsika an’Andriamanitra dia tsy misy ankoatry ny fametrahantsika ny fiainantsika eo am-pelatanany. Tena zava-dehibe ny fitokiantsika an’Andriamanitra. Izany, ohatra, no ahafantarantsika fa Izy no nanao izao tontolo izao sy izay rehetra eo aminy. Nanome baiko Andriamanitra ao amin’ny Genesisy 1:3, tamin’Izy nilaza hoe: ‘Misia mazava’. Dia nisy tokoa izany. Izy no nanao izay tsy nisy taloha. Afaka mahafantatra ireo zava-misy ireo isika, satria Andriamanitra no milaza amintsika. Tsy maintsy matoky isika fa marina izay lazainy.

 

Ny finoan’ny olona talohan’ny safo-drano 11:4-7

Andininy faha-4 Ny mpanoratra dia milaza amintsika ny amin’ireo izay natoky an’Andriamanitra fahiny. Zanakalahin’i Adama i Kaina sy Abela ( Genesisy 4:3-7 ). Samy nitondra  fanatitra ho an’Andriamanitra izy ireo. Neken’Andriamanitra ny soron’i Abela, fa tsy noho ny zavatra natolony. Satria hitan’Andriamanitra fa nanampinoana i Abela. Tsy nahafaly an’Andriamanitra kosa ny soron’i Kaina. Tsy noho ny zavatra natolony no nahatonga izany. Satria tsy marina tamin’Andriamanitra ny fon’i Kaina. Tsy maintsy nandresy izany  fahotana izany aloha i Kaina ( Genesisy 4:7 ) vao afaka ankasitraka azy sy ny fanatiny Andriamanitra. Tezitra sy nialona i Kaina. Noho izany dia novonoiny i Abela ( 1 Jaona 3:12 ). Tsy nanadino ny fahafatesan’i Abela tsy nanan-tsiny  anefa Andriamanitra. Tsy nitovy tamin’ny fahafatesan’i Jesosy izany (jereo 12:24).

Andininy 5 dia lehilahy tsara fanahy i Enoka. Nanana finoana natanjaka no sady niara-nandeha tamin’Andriamanitra izy( Genesisy 5:24 ). Tena akaiky an’Andriamanitra izy ka nahafaly an’Andriamanitra.  Noho ny finoany, dia nentin’Andriamanitra nankany an-danitra izy avy eo. Na dia nitady azy aza ny olona, dia tsy nahita azy satria nentin’Andriamanitra tany an-danitra tsy maty.fanatitra ho an’Andriamanitra izy ireo. Neken’Andriamanitra ny soron’i Abela, fa tsy noho ny zavatra natolony. Satria hitan’Andriamanitra fa nanampinoana i Abela. Tsy nahafaly an’Andriamanitra kosa ny soron’i Kaina. Tsy noho ny zavatra natolony no nahatonga izany. Satria tsy marina tamin’Andriamanitra ny fon’i Kaina. Tsy maintsy nandresy izany   anefa Andriamanitra. Tsy nitovy tamin’ny fahafatesan’i Jesosy izany (jereo 12:24).

Andininy faha-6Tsy misy zavatra azontsika atao raha te hampifaly an’Andriamanitra ankoatry ny fahatokiana Azy. Ny fatokisan-tsika Azy dia tokony ho azo antoka amin’ny zavatra roa.

• Tsy maintsy matoky isika fa misy Andriamanitra,
• ary hamaly soa ho an’izay mitady Azy.

Andininy 7 Tamin’ny andron’i Noa dia niala tamin’Andriamanitra ny olona. Hitany fa i Noa irery no nandeha nanatona an’Andriamanitra sy nanao ny marina toa an’i Enoka ( Genesisy 6:9 ). Nahafaly an’Andriamanitra i Noanoho ny finoany. Nanapa-kevitra ny handringana ny ratsy fanahy rehetra tamin’ny safo-drano lehibe Andriamanitra. Nampitandrina an’i Noa momba ny fikasany Izy ary nilaza taminy mba hanao sambofiara (sambo lehibe) ( Genesisy 5:13-14 ). Teo am-panamboarana ny sambofiara i Noa, dia nampitandrina ny olona ny amin’ny safodrano izay halefan’Andriamanitra. Nihomehezan’izy ireoizy, ary tsy nisy nino sy nankato ny teniny. Tsy nino ny olona satria mbola tsary nisy safodrano nandringanana olona teo aloha! Kanefa nony tonga ny fotoan’andro ; dia i Noa sy ny fianakaviany ihany no voavonjy tao anaty sambofiara rehefa tonga ny safo-drano. Nilentika ny olon-dratsy. Natoky an’Andriamanitra i Noa, ary izany no namonjen’Andriamanitra azy tamin’ny rano. Noho izany dia hahazo ny zava-tsoa nampanantenain’Andriamanitra an’izay matoky Azy i Noa.

 

 Ny finoan’i Abrahama sy Saraha 11:8-19

Andininy 8 Isika izao dia mijery an’i Abrahama, izay ohatra lehibe amin’ny  finoana. Nantsoin’Andriamanitra izy handao ny tany nipetrahany ( Genesisy 12:1 ). Tsy maintsy nandao ny namany sy ny mpiara-monina taminy ary ny fianakaviany Izy. Tsy nolazain’Andriama-nitra tamin’i Abrahama izay halehany. Izao fotsiny no nolazainy: ‘Mandehana any amin’ny tany izay hasehoko anao’. Dia lasa Abrahama, satria fantany fa afaka mitoky an’Andriamanitra izy. Tiantsika ny mahafantatra ary misafidy ny izay lalana halehantsika. Nankatò ny didin’Andriamanitra i Abrahama, na dia mbola tsy fantany aza izay halehany. Fantany fa mety ny matoky amin’Andriamanitra sy mankatò Azy. Ny handao ny fiainana izay fantatsika ka handeha ho any amin'ny ho avy tsy fantatra, satria Andriamanitra no miantso antsika hanao izany, izany no  atao hoe finoana(araka ny and-1).

Andininy 9 Rehefa tonga tany amin’ny tany izay nampanantenain’Andriamanitra azy Abrahama, dia nivahiny tany izy. Tsy nanan-jo na fananana tao amin’io tany io izy. Taty aoriana dia nividy tany kely handevenana ireo maty izy. Tsy nanana trano hipetrahana koa izy, fa tranolay no nipetrahany niaraka tamin’ny fianakaviany. Tsy nanana toerana maharitra teo amin’ilay tany koa i Isaka zanany sy i Jakoba zanak’i Isaka. Fa teny fikasana mitovy amin’izany no nomen’Andriama-nitra azy ireo.

Andininy faha-10 Abrahama dia afa-po tamin’ny nivahinianany teo amin’ilay tany. Fantany fa indray andro any dia hataon’Andriamanitra izay rehetra nolazainy fa hataony. Nibanjina ny tena fonenany any an-danitra i Abrahama, taorian’ny nahafatesany. Tsy ho vahiny intsony izy, fa ho any.  Finoana no nahitany tanàna izay nokasain'Andriamanitra haoriny satria Andriamanitra no nanao ny fototra iorenany, ka fantatsika fa tsy ho levona mandrakizay izy ireny. Tsy ho toy ny mipetraka an-day izy io, fa ho fonenana maharitra ho an’ny olon’Andriamanitra.finoana. Nantsoin’Andriamanitra izy handao ny tany nipetrahany ( Genesisy 12:1 ). Tsy maintsy nandao ny namany sy ny mpiara-monina taminy ary ny fianakaviany Izy. Tsy nolazain’Andriama-nitra tamin’i Abrahama izay halehany. Izao fotsiny no nolazainy: ‘Mandehana any amin’ny tany izay hasehoko anao’. Dia lasa Abrahama, satria fantany fa afaka mitoky an’Andriamanitra izy. Tiantsika ny mahafantatra ary misafidy ny izay lalana halehantsika. Nankatò ny didin’Andriamanitra i Abrahama, na dia mbola tsy fantany aza izay halehany. Fantany fa mety ny matoky amin’Andriamanitra sy mankatò Azy. Ny handao ny fiainana izay fantatsika ka handeha ho any amin'ny ho avy tsy fantatra, satria Andriamanitra no miantso antsika hanao izany, izany noatao hoe finoana.

Andininy 11-12 Rehefa nilaza tamin’i Abrahama Andriamanitra fa hanan-janakalahy izy( Genesisy 15:1-5 ), na dia efa antitra loatra azaizy sy Saraha vadiny. Nihomehy i Saraha tamin’ny voalohany ( Genesisy 18:9-15 ). Natoky an’Andriamanitra anefa i Abrahama fa hanao izay nampanantenainy. Nahazo hery i Saraha tamin’ny fahaterahan’ny zanany. Teraka i Isaka. Ary nampanantena Andriamanitra fa i Isaka no ho voalohany amin’ny fianakaviana lehibe iray. Ho tahaka ny kintana eny amin’ny lanitra sy ny fasika amoron-dranomasina izy ireo izany hoe tsy tambo isaina.

Andininy faha-13 Andriamanitra dia nanao fampanantenana mitovy amin’izany tamin’ny olona rehetra nolazain’ilay mpanoratra. Tsy nahazo izay nampanantenainy tamin’izao fiainana izao izy ireo nefa mbola nianina sy natoky an’Andriamanitra ihanyizy ireo. Takatr’izy ireo fa tsy ny tany no tena fonenany. Niaina toy ny vahiny sy vahiny teto an-tany izy ireo.

Andininy faha-14-15, izay milaza ny tenany ho vahiny eto, dia mitady ny taniny. Mety ho tao an-trano izy ireo, nefa fantany fa tsara lavitra ny trano nampanantenain’Andriamanitra ho azy ireo. Afaka niverina tany amin’ny tany niaviany i Abrahama sy ny fianakaviany. Kanefa Andriamanitra no niantso azy ireo hiala amin’izany. Ny fiverenana dia ny fandavana tsy hanao izay sitrapon’Andriamanitra. Miantso ny olony rehetra Andriamanitra mba handao ny fiainany taloha ary hiaina ho an’Andriamanitra sy ny fiainana ho avy.

Andininy 16 Tsia, ny olona toa an’i Abrahama, izay matoky tanteraka an’Andriamanitra, dia maniry ny hankany amin’ny toerana tsara lavitra izay nomanin’Andriamanitra ho azy any an-danitra. Andriamanitra no nanorina ny tanàna notadiavin’i Abrahama (and 10). Tsy menatra ny ho Andriamanitry ny olona tahaka ireny Andriamanitra. Manaja ny finoan’izy ireoIzy ary mandray azy ho Azy. Antsoin’Andriamanitra isika mba hanana finoana mitovy amin’izany  sy hananany fiainana toa Azy ireo. Omeny antsika ny fahafahana hiaraka aminy ao amin’io tanàna io.Finoana no nahitany tanàna izay nokasain'Andriamanitra haoriny satria Andriamanitra no nanao ny fototra iorenany, ka fantatsika fa tsy ho levona mandrakizay izy ireny. Tsy ho toy ny mipetraka an-day izy io, fa ho fonenana maharitra ho an’ny olon’Andriamanitra.

Andininy 17-18 Tonga izao ny fitsapana lehibe iizay hitsapana ny finoan’i Abrahama. Nasain’Andriamanitra nanolotra an’i Isaka zanany ho fanatitra ho Azyizy. Isaka no zanany lahitokana tamin’i Saraha vadiny. (I Abrahama dia nanana zanakalahy iray hafa tamin’i Hagara, izay mpanompovavin’i Saraha: jereo Genesisy 16). Isaka no lahitokan’ny fampanantenana. Tamin’ny alalan’ Isaka no nilazan’Andriamanitra mba hanatanterahany ny fampanantenany. Tena nanana olana àry i Abrahama. Raha namono an’i Isaka izy, tsy ho tanteraka ve ny fampanantenana? Rahatsy nanao izay nasain’Andriamanitra nataony izy, mbola hisy ve ny fampanantenana ho an’ny olony? Tsy maintsy natoky an’Andriamanitra i Abrahama fa hahita fomba hanatanterahana ny fampanantenany Andriamanitra.

Andininy faha-19 Abrahama dia nanapa-kevitra ny hanao izay nandidian’Andriamanitra azy ka hanao sorona an’i Isaka. Noraisiny izy ka nafatony teo ambon’ny alitara. Efa vonona ny afo. Nanainga ny antsy izy kanefa nasain’Andriamanitra najanona izany. Ka tsy maty Isaka ( Genesisy 22 ). Efa vonona hankatò an’Andriamanitra sy hamono an’i Isaka i Abrahama, ka toy ny nanangana azy tamin’ny maty Izy. Jesosy, ilay Zanaka Lahitokan’Andriamanitra, dia maty tokoa ary nitsangana tamin’ny maty. Ny teny fikasan’Andriamanitra rehetra amintsika dia ao amin’i Jesosy Zanany. Hahazo ireo teny fikasana ireo isika, raha matoky tanteraka an’Andriamanitra, toa an’i Abrahama.

 

Ohatra hafa momba ny finoana 11:20-38

Andininy faha-20, satria nino ny teny fikasan’Andriamanitra i Isaka, dia nitso-drano an’i Jakoba sy Esao zanany roa lahy izy. Nolazainy tamin’izy ireo ny zavatra tsara nomanin’Andriamanitra. Tao amin’i Jakoba no hanatanterahan’Andriamanitra ny fampanantenany. Sahala amin’ny nataon’i Abrahama, dia toy izany koa i Isaka dia niandrandra ny hoavy ankoatra ity fiainana ity.

Andininy 21 Ary rehefa ho faty Jakoba, dia nitso-drano ny zanak'i Josefa roa lahy. Fanaon’ny olona ny manome tsodrano tsara indrindra ho an’ilay lahimatoa. Fa satria nino izay nasehon'Andriamanitra taminy izy, dia nanome fitahiana lehibe kokoa tamin'i Efraima, izay zandrin'i Manase.

Andininy 22 Josefa, zanak’i Jakoba, dia natoky ny fampanan-tenana nomen’Andriamanitra an’i Abrahama. Rehefa tapitra ny androm-piainany, dia niresaka momba ny Eksodosy izy. Fantany fa tsy tokony ho fonenan’ny zanak’Israely ny tany Egypta. Andriamanitra dia nampa-nantena azy ireo ny tany Kanana. Nino ny fampanantenan’Andria-manitra i Josefa ary nijery ny fotoana hitondran’Andriamanitra azy ireo hiverina any amin’io tany io. Nilaza tamin’ny fianakaviany izy fa rehefa mandeha any izy ireo dia tokony hitondra ny taolany miaraka aminy. Tiany ny halevina ao amin’ny  tany nampanantenaina azy ireo( Genesisy 50:24-25 ).

Andininy 23 Taona maro taorian’ny nahafatesan’i Josefa, dia nisy mpanjaka vaovao tany  Egypta. Natahotra izy sao ho marobe ny Hebreo, ka haka ny tany (Eksodosy 1). Koa nataony andevo izy ireo. Ary avy eo dia nanome baiko izy mba hamono ny zazalahy hebreo rehetra rehefa teraka. Hitan’ny ray aman-drenin’i Mosesy fa zaza tsy mahazatra i Mosesy. Ary noho ny fahatokiany an’Andriamanitra dia nafeniny ny zaza ary tsy natahorany ny lalàna navoakan’ny mpanjakan’ny Egypta. Dia nanafina an’i Mosesy telo volana izy ireo. Ary rehefa tsy azony nafenina intsony izy, dia nataony tao anaty harona. Napetrany teo anelanelan’ny zavamaniry teo amoron’ny ony ny harona. Nahita azy teo ny zanakavavin'ny mpanjaka. Nentiny tany an-trano izy ary notezainy ho zanany tahaka ny zanany naterany.tany nampanantenaina azy ireo( Genesisy 50:24-25 ).

Andininy faha-24-25, rehefa lehibe Mosesy, dia tsy nekeny ny hatao hoe ho zanaky ny zanakavavin’ny mpanjaka. Tsy fanapahankevitra haingana nataon'ny tanora izany. Satria efa lehilahy tokony ho 40 taona teo ho eo i Mosesy tamin’izay. Fantany fa hebreo izy ary nitoky tamin’Andriamanitra. Nanapa-kevitra àry izy ny handao izay rehetra nananany, na mety ho nananany, tamin’ny naha-andriana mpanjaka azy. Nisafidy ny hiverina any amin’ny fireneny izy izay andevo mahantra tsy maintsy nijaly mafy. Naleony nijaly niaraka tamin’izy ireo, toy izay nanana fiainana nampiadana tsy nisy an’Andriamanitra. Satria ny fiainana tsy nisy an’Andriamanitra dia ho  fahotana.Egypta. Natahotra izy sao ho marobe ny Hebreo, ka haka ny tany (Eksodosy 1). Koa nataony andevo izy ireo. Ary avy eo dia nanome baiko izy mba hamono ny zazalahy hebreo rehetra rehefa teraka. Hitan’ny ray aman-drenin’i Mosesy fa zaza tsy mahazatra i Mosesy. Ary noho ny fahatokiany an’Andriamanitra dia nafeniny ny zaza ary tsy natahorany ny lalàna navoakan’ny mpanjakan’ny Egypta. Dia nanafina an’i Mosesy telo volana izy ireo. Ary rehefa tsy azony nafenina intsony izy, dia nataony tao anaty harona. Napetrany teo anelanelan’ny zavamaniry teo amoron’ny ony ny harona. Nahita azy teo ny zanakavavin'ny mpanjaka. Nentiny tany an-trano izy ary notezainy ho zanany tahaka ny zanany naterany.

Andininy 26 Andriamanitra dia nampahafantatra an’i Mosesy fa indray andro any dia ho avy i Kristy. Maro no tsy nanaiky azy. Ireo izay nanao izany dia handray anjara amin’ny henatra izay niaretan’i Kristy. Fantatr’i Mosesy fa ny ho anisan’ny vahoakan’Andriamanitra dia sarobidy lavitra noho ny haren’i Egypta. Ny harena mety haharitra ho amin’izao fiainana izao, fa tsy hisy vidiny ho an’ny fiainana ho avy. Miaraka amin’i Kristy dia misy valisoa amin’ny fiainam-baovao aorian’ny fahafatesana. Natoky an’Andriamanitra i Mosesy ary naniry an’ireo valisoa ireo mihoatra noho ny fananana harena ankehitriny.

Andininy 27 Indroa nandao ny tany Egypta i Mosesy. Ny voalohany dia taorian’ny namonoany  Ejipsianina iray. Natahotra izy sao ho ren’ny mpanjaka izany ( Eksodosy 2:11-15 ). Koa nandeha nonina tany amin’ny  Midiana izy. Tao izy nandritra ny 40 taona ( Asan’ny Apostoly 7:30 ). Avy eo Andriamanitra dia nilaza taminy mba hiverina any  Egypta, ary hitondra ny olon’Andriamanitra hivoaka  avy ao (Eksodosy 3). Tsy natahotra ny mpanjaka intsony izy.fahotana.

Nandritra ny fotoana ela ny mpanjaka dia tsy nety nandefa ny Hebreo ( Eksodosy, toko 7-11 ). Nandritra ireo andro sarotra rehetra ireo dia natanjaka i Mosesy. Toy ny hoe nahita an’Andriamanitra iqzy, izay tsy hitan’olona. Natanjaka be Izy satria natoky an’Andriamanitra. Toy ny hoe niara-nandeha tamin’Andriamanitra Izy. Milaza ny Baiboly fa niresaka nifanatrika tamin’i Mosesy Andriamanitra, toy ny olona miresaka amin’ny namany ( Eksodosy 33:11 ).

Andininy 28  Finoana no naneken’i Mosesy an’Andriamanitra, fony izy nitarika ny Jiosy hanao ny Paska voalohany. Sakafo manokana nomen’Andriamanitra azy ireo izany. Tsy maintsy namono zanak’ondry iray ho sakafon’ny fianakaviana tsirairay izy ireo. Tsy maintsy nasiany ny rany teo amin’ny tolam-baravarana sy ny varavaran’ny tranony. Namakivaky ny tany Egypta ny anjelin’ny fahafatesana. Novonoiny ny lahimatoa rehetra isan-trano. Rehefa hitany anefa ny rà nanodidina ny varavaran’ny tranon’ny Hebreo, dia ‘nandalo’ io trano io Izy ka tsy namono ny lahimatoa tao. Izany no niantsoan’izy ireo an’ilay zava-nitranga hoe ‘Paska’. Hatramin'izany andro izany, ny Jiosy dia nihinana ny Paska isan-taona mba ho fahatsiarovana fa nanafaka azy ireo avy tany amin’ny tany Egypta Andriamanitra. (Eksodosy 12).Ejipsianina iray. Natahotra izy sao ho ren’ny mpanjaka izany ( Eksodosy 2:11-15 ). Koa nandeha nonina tany amin’ny    Egypta, ary hitondra ny olon’Andriamanitra hivoakaavy ao (Eksodosy 3). Tsy natahotra ny mpanjaka intsony izy.

Andininy 29 Rehefa niala tany Egypta ny Jiosy, dia tonga teo amin’ny Ranomasina Mena. Andriamanitra nanokatra lalana ho azy ireo teo amin’ny ranomasina. Tsy maintsy niroso izy ireo noho ny fahatokiany fa Andriamanitra no nanokatra lalana io ho azy mbo ho tonga eny am-pita. Dia nandeha niampita ny ranomasina tamin’ny lalana maina ny zanak’Israely. Rehefa nanandrana niampita ny ranomasina kosa ny Ejipsianina, dia nanafotra azy ireo ny ranimasina satria tsy nanam-pinoana sy tsy nitoky tamin’Andriamanitra velona izy ireo (Eksodosy 14:29-31).

Andininy 30 efapolotaona taty aoriana dia tonga tao an-tanàna  atao hoe Jeriko ny  Jiosy. Tsy maintsy nanafika sy nandrava azy izy ireo noho ny faharatsian’ny olona tao. Nasain’Andriamanitra nandehandeha manodidina azy indray mandeha isan’andro nandritra ny 6andro Izy ireo. Tamin'ny andro fahafito dia nilazan'Andriamanitra azy ireo mba hihodidina azy impito. Nino an’Andriamanitra izy ireo ary nanao izay nandidiany azy. Ary tamin’ny andro fahafito dia nianjera ny mandan’ny tanàna dia Jeriko izany (Josoa 2).

Andininy 31 Talohan’ny nanafihan’ny Hebreo an’i Jeriko, dia naniraka olona tany izy mba hijery ny tanàna sy hanao tatitra tamin’ny lehibeny. Nony tonga ireo iraka, dia nampidirin-dRahaba tao an-tranony. Nanao ny fomba rehetra tsy ahafaty ireo iraka roa lahy ireo i Rahaba satria fantany fa hatolotr’Andriamanitra ho eo an-tanan’ Israely tokoa ny taniny. Dia nalefany tamin'ny lalana azo antoka izy ireo. Ratsy ny fiainany taloha, nefa nanampy an’ireo lehilahy ireo izy, satria  nanam-pinoana an’Andriamanitra. Rehefa nianjera i Jeriko, dia namonjy ny ainy ireo lehilahy ireo (Josoa 2).atao hoe Jeriko nyJiosy. Tsy maintsy nanafika sy nandrava azy izy ireo noho ny faharatsian’ny olona tao. Nasain’Andriamanitra nandehandeha manodidina azy indray mandeha isan’andro nandritra ny 6andro Izy ireo. Tamin'ny andro fahafito dia nilazan'Andriamanitra azy ireo mba hihodidina azy impito. Nino an’Andriamanitra izy ireo ary nanao izay nandidiany azy. Ary tamin’ny andro fahafito dia nianjera ny mandan’ny tanàna dia Jeriko izany (Josoa 2).

Andininy 32 Teo amin’ny tantaran’ny  Jiosy dia nisy ohatra maro ny amin’ireo izay niaina tamin’ny  finoana. Betsaka loatra ka  tsy azony nampidirina tamin'ny taratasiny. Niresaka ny anaran’ny lehilahy eninamalaza indrindra niaraka tamin’ny  mpaminany ny mpanoratra. Ireo dia Gideona, Baraka, Samsona, Jefta, Davida ary Samoela. Tsy fantatsika ny anton'ny filaharan'ireo anarana ireo. Raha atao tsiroaroa izy ireo dia ny faharoa amin'ny tsiroaroa tsirairay no tonga voalohany. I Baraka no teo anatrehan’i Gideona. I Jefta no teo anatrehan’i Samsona. I Samoela no teo anatrehan’i Davida.nanam-pinoana an’Andriamanitra. Rehefa nianjera i Jeriko, dia namonjy ny ainy ireo lehilahy ireo (Josoa 2).

Tsy milaza amintsika momba ireo lehilahy ireo ny mpanoratra eto. Afaka mamaky momba azy ireo isika ao amin’ny Testamenta Taloha. Tsy maintsy niatrika olana ny tsirairay tamin’izy ireo ka noho ny fanampian’Andriamanitra ihany no nahavitany niatrika izany. Afaka nandresy izy ireo satria natoky an’Andriamanitra.

Andininy faha-33-34. Ny lisitr’ireo zavatra natao ao amin’ny andininy 33 sy 34 dia tsy izay nataon’ireo lehilahy enina. Eto no ilazan’ny mpanoratra ny zavatra nataon’ny olona izay natoky an’Andriamanitra. Afaka mizara Azy ireo ho vondrona telo isika tsirairay avy:

• Nandresy mpanjaka mpanjaka maro . Mpitondra tsy miangatra izy ireo ka nahazo izay nampanantenain’Andriamanitra azy.
• Ireo izay naharesy ny mpanjaka dia mety ahitana ireo izay antsointsika hoe Mpitsara (ao amin’ny bokin’ny Mpitsara). Izy ireo no lehiben’ny Hebreo, rehefa niditra ny tany nampanantenaina. Nandresy ny Midianita, ohatra, i Gideona, izay niaraka tamin’ny lehilahy vitsivitsy monja ( Mpitsara 6:11-8:32 ). Afaka nandresy ny Kananita i Baraka ( Mpitsara 4:6-5:31 ). Niady tamin’ny  Filisti-nina i Samsona ( Mpitsara 13:2–16:31 ). Namonjy ny  Jiosy tamin’ny tanan’ny  Amonita i Jefta ( Mpitsara 11:1–12:7 ).
• Nanakombona ny vavan’ny liona izy ireo mba tsy hanaikitra azy. Tsy nahavoa azy ireo ny lelafo. Nandositra ny sabatra izy ireo.

 Samy namono liona i Samsona ( Mpitsara 14:5-6 ) sy Davida ( 1 Samoela 17:34-35 ). Na dia eo aza ny ireo olona namono liona voasoratra teo aloha ireo (Davida sy i Samsona) dia mety ho nilaza an’i Daniela ny mpanoratra eto. Tao an-davaky ny liona izy, nefa tsy nandratra azy ny liona. Natoky an’Andriamanitra i Daniela ka nandefa anjely hanakombona ny vavan’ny liona Andriamanitra (Daniela 6). Ary nisy naman’i Daniela telo lahy, dia i Sadraka sy Mesaka ary Abednego (Daniela 3). Tsy nety nivavaka tamin’ny sarin’ny mpanjaka izy ireo, satria natoky an’Andriamanitra. Natsipin’ny mpanjaka teo amin’ny afo izy ireo, nefa tsy nandoro azy ireo ny afo.

Nohamafisin’Andriamanitra izy ireo rehefa nalemy ka lasa natanjaka izy ireo rehefa niady tamin’ny fahavalony aryafaka nandresy ny tafika tonga mba hanafika azy.

Andininy 35 Ireto misy ohatra sasantsasany izay nandraisan’ny reny ny zanany tamin’ny maty. Nisy mpitondratena iray nanampy an’i Elia mpaminany ( 1 Mpanjaka 17:17-24 ). Rehefa maty ny zanany, dia nitaraina tamin’i Jehovah i Elia. Nihaino azy Andriamanitra ka velona indray ilay zaza. Nisy vehivavy hafa koa nipetraka tao Sonema, tany Israely. Nanana efitrano naorina teo an-tampon’ny tranony ho an’i Elisa mpaminany izy. Rehefa maty ny zanany, dia nankany amin’i Elisa izy. Natsangan’Andriamanitra tamin’ny maty koa ny zanany lahy ( 2 Mpanjaka 4:18-37 ).

Maro no nijaly sy maty noho ny finoany. Afaka ny ho namonjy ny tenany tamin’ny fialany hitoky amin’Andriamanitra anefa izy ireo. Kanefa naleon’izy ireo nitsinjo ny fiainana tsara lavitra izay any an-danitra toy izay ho afaka amin’ny fahorian’ny vatana ao anatin’ny fotoana fohy hiainana eto an-tany. Isika koa dia tsy tokony hiala amin’ny fitokiantsika amin’Andriamanitra, na inona na inona hihatra amintsika.

Andininy 36 Ary maro koa no nijaly, nefa tsy voatery ho faty noho ny finoany. Tokony hanantena isika Kristianina fa mety hijaly noho ny finoantsika an’i Jesosy. Mety hiteny ratsy momba antsika ny olona na hanao ratsy antsika, satria Kristianina isika. Tokony hanaiky izany isika ary ho faly fa afaka mijaly noho ny anaran’i Jesosy.

Andininy 37-38 Ny mpanoratra dia mitanisa fomba maro izay nijalian’ireo izay natoky an’Andriamanitra. Ho an'ny hafa dia tsy nisy vidiny Izy ireo. Ny marina dia sarobidy lavitra noho ny an’izao tontolo izao Izy ireo, na dia nahantra aza. Maro no tsy nanana trano teto an-tany, saingy fantany fa manana trano mahafinaritra any andanitra Izy ireo.

 

Ny fampanantenan’Andriamanitra ho an’izay matoky Azy 11:39-40

Andininy 39-40 Nomen’Andriamanitra voninahitra ireo olona rehetra ireo, satria natoky Azy. Tsy nanadino an’ireo izay nanompo Azy Andriamanitra. Voaaro amin’Andriamanitra izy ireo amin’izao ka nahazo zava-tsoa maro avy tamin’Andriamanitra. Kanefa tsy nahazo izay rehetra nampanantenain’Andriamanitra fony izy ireo niaina teto an-tany. Mbola misy zavatra manan-danja kokoa ho azy ireo anefa.

Efa nanomana zavatra tsara kokoa Andriamanitra, izay natokany ho antsika. Ny fikasany dia ho an’izay rehetra natoky azy. Izay rehetra an’i Jesosy dia hanana anjara amin’ny planin’Andriamanitra. Tsy nambarany tamintsika ny amin’izany drafitra izany amin’ny antsipiriany. Fa fantatsika fa araka ny fikasany dia hataony ho tonga lafatra isika rehetra izay mahalala an’i Jesosy, miaraka amin’ireo izay nehery sy nalaza noho ny finoany

 

TOKO 12

Ny fomba fiainana 12:1-29

Jesosy no ohatra ho antsika 12:1-3

Andininy 1 Misy vavolombelona maro manodidina antsika toy ny rahona.  Misy karazany roa ny vavolombelona. Misy vavolombelona milaza zavatra hitany. Avy eo dia misy  vavolombelona mijery ny zava-mitranga. Ny mpanoratra dia mety midika hoe roa. Ireo mahery fo amin’ny  finoana ao amin’ny toko faha-11 dia ohatra amin’ireo izay natoky an’Andriamanitra. Mandrisika antsika hatoky an’Andriamanitra toy izany koa ny ohatra momba azy ireo. Tsy nandao azy ireo Andriamanitra na dia tao anatin’ny fotoana fohy aza.

Toy ny mpihazakazaka amin'ny hazakazaka isika. Ny hazakazaka dia ny fiainantsika ary isika rehetra dia tsy maintsy mihazakazaka, toy ny mpihazakazaka mifaninana amin'ny hazakazaka isika. Manao fanazaran-tena ny mpihazakazaka mba hahatonga azy ho matanjaka tsara, aryataony izay mba hahatonga azy tsy ho mavesatra loatra mba hahatonga azy ho matanjaka tsara. Rehefa mihazakazaka izy, dia tsy mitondra na mitafy izay zavatra tsy ilainy satria manao izay tokony hahatonga azy ho mpandresy izy.

Ny mpihazakazaka dia manipy izay rehetra hitany hahatonga azy hiadana amin’ny azakazaka ataony. Tsy maintsy manary izay rehetra mety hampahalemy ny fitokiantsika an’Andriamanitra àry isika. Ireo dia zavatra mety tsy ho ratsy amin'ny tenany. Tsy mahatonga antsika ho Kristianina matanjaka kokoa anefa izany. Eo koa ny ota izay mora atao. Mila mitandrina isika mba tsy hahatonga antsika ho lavo eo anatrehan’ Andriamanitra raha te hiaina araka izay tian’Andriamanitra hiainantsika isika, dia tsy maintsy manana faharetana sy tsy mila kivy. Tsy maintsy manohy, ary tokony ataontsika matanjaka tsara ny finoantsika sy ny fahatokisantsika an’Andriamanitra.

Andininy 2 Tsy maintsy mijery an’i Jesosy mandrakariva isika. Asehony antsika ny atao hoe finoana, ary avy aminy ny finoantsika. Hanampy antsika hatoky an’Andriamanitra sy hitarika antsika amin’ny lalana efa nomanin’Andriamanitra ho antsika Izy. Ny lalan’i Jesosy mihitsy no nitarika Azy ho faty teo amin’ny hazo fijaliana.  Ny Jiosy dia nihevitra fa ny fahafatesana teo amin’ny hazo fijaliana dia nitondra henatra lehibe ho an’izay maty. Fa Jesosy nijery ny any ankoatra ny fahafatesana. Hitany ny fifaliana ho avy rehefa niverina tany amin’ny Rainy any an-danitra Izy. Nizara ny hafaliany tamin’ny vahoakan’Andriamanitra rehetra Izy tany.Misy karazany roa ny vavolombelona. Misy vavolombelona milaza zavatra hitany. Avy eo dia misy    finoana ao amin’ny toko faha-11 dia ohatra amin’ireo izay natoky an’Andriamanitra. Mandrisika antsika hatoky an’Andriamanitra toy izany koa ny ohatra momba azy ireo. Tsy nandao azy ireo Andriamanitra na dia tao anatin’ny fotoana fohy aza.

Andininy 3 Tokony hijery an’i Jesosy ho ohatra ho antsika isika. Vitany ny asa izay nahatongavany teto. Tsy maintsy nijaly Izy ary maro no nanohitra Azy. Mety ary tsy maintsy hijaly koa Kristianina satria an’i Jesosy. Ho maro no hanohitra antsika, noho ny finoantsika Azy. Tahaka an’i Jesosy, dia tsy maintsy matanjaka sy be herim-po isika ary manohy hatramin’ny farany, mba hanome voninahitra Azy.

 

Famaizana avy amin’Andriamanitra 12:4-11

Andininy 4 Maro tamin’ireo izay novakintsika tao amin’ny toko farany no maty noho ny finoany. Noho ireo ohatra sy teny ambony ireo dia toa mbola tsy nanao izay viverin’ny ainy ny mpamaky ity taratasy ity. Amin’izao andro izao, any amin’ny faritra maro eto amin’izao tontolo izao dia mety hisy Kristianina maro mijaly ary ny sasany aza dia maty mihitsy noho ny finoany.

Andininy 5-7 Tsy hoe noho Andriamanitra tezitra no mahatonga atsika hijaly. Avelany hiasa hahasoa antsika ireo zavatra ireo satria tiany isika. Ny ray tia ny zanany dia hampianatra sy hanitsy ary hanafay. Miezaka amin’ireo fomba rehetra ireo izy mba hampiofanana ny
zanany ho tombontsoan’izy ireo. Toy izany koa ny amin’Andriamanitra Raintsika.

Andininy 8 Tsy maintsy mianatra miaina ny ankIzy rehetra. Tsy maintsy mampianatra sy mampiofana Azy ireo ny ray aman-dreniny. Noho izany dia hanitsy sy hanafay AzyIzy ireo rehefa manao ny tsy marina. Raha tsy manana famaizana avy amin’Andriamanitra isika, dia tsy ho tena zanany. Fa Andriamanitra dia ray tsara izay mampianatra ny zanany rehetra.

Andininy 9 Isika rehetra dia samy nanana ray olombelona izay nanitsy antsika fahiny. Tsy tiantsika ny famaizana nomen’izy ireo antsika tamin’izany. Efa lehibe isika izao ary fantatsika fa tsara ho antsika izany. Koa manaja ny raintsika isika noho ny nataon’izy ireo. Olona toa antsika anefa izy ireo ka nampiofana antsika ho amin’izao fiainana izao. Fa Andriamanitra, tahaka ny ray, ka mampiofana antsika ho amin’ny fiainana tsy misy farany. Tokony ho faly àry isika rehefa manafay antsika Izy. Fantatsika fa manao izany Izy, na mamela izany hitranga, mba hianarantsika ny fomba fiaina. Fantany izay mahasoa antsika ary tiany ho antsika ny tsara indrindra.

Andininy 10 Fony mbola zaza kely isika dia nananatra antsika ny raintsika. Nanao izay noheveriny fa hahasoa antsika izy ireo. Na dia tsy lavorary azy ireo, satria olombelona toa antsika, kanefa niezaka mba hahasoa antsika. Marina foana anefa Andriamanitra amin’izay rehetra ataony. Manitsy antsika Izy mba hahatonga antsika ho masina tahaka Azy, mba ho tena mendrikan’ny hiara-miaina Aminy.

Andininy 11 Raha nanafay antsika ny raintsika noho ny ratsy vitantsika dia tezitra amin’izy ireo isika satria tsy tiantsika hahitsy antsika. Mampahory antsika izany ary mampalahelo antsika. Rehefa manitsy antsika anefa Andriamanitra ka manaiky izany isika, dia tsara ho antsika foana ny vokany. Handray soa avy amin’izany isika, raha avelantsika hampiofana antsika Izy. Hahafaly an’Andriamanitra ny fiainantsika, rehefa manao izay ampianarin’io famaizana io isika.

 

Tohizo ny fiainana amin’ny maha-Kristianina 12:12-17

Andininy faha-12 Mieritreritra indray ny amin’ny fiainan’ny Kristianina ho toy ny hazakazaka ny mpanoratra. Tsy ny tena tanana sy lohalika no resahiny eto. Amin’ny filazany hoe tanana sy lohalika malemy dia nampiasainy io teny io mba hanondroany an’ireo olona izay reraka sy mitady hiala amin’ny fanaraha dia an’ny Tompo.Vonona ny handao ny  finoany an’i Jesosy izy ireo. Tsy afaka miasa intsony ny tanana reraka ary ny lohalika malemy dia mijanona ka tsy afaka mandroso. Manentana ny mpamaky azyizy mba hampatanjaka indray ny tanany sy ny lohaliny. Tokony ho be herim-po sy matanjaka izy ireo, toy ireo olona rehetra noresahin’ny mpanoratra. Tsy tokony ho kivy izy ireo rehefa tonga ny olana. Tsy maintsy manohy matoky an’i Jesosy sy miaina araka izay tian’Andriamanitra hiainany izy ireo, na dia sarotra aza izany.Ny Jiosy dia nihevitra fa ny fahafatesana teo amin’ny hazo fijaliana dia nitondra henatra lehibe ho an’izay maty. Fa Jesosy nijery ny any ankoatra ny fahafatesana. Hitany ny fifaliana ho avy rehefa niverina tany amin’ny Rainy any an-danitra Izy. Nizara ny hafaliany tamin’ny vahoakan’Andriamanitra rehetra Izy tany.

Andininy 13 Ny fiainana kristiana dia toy ny hazakazaka eny an-dalana. Koa raha mahitsy sy mora foana ny lalana dia ho mora kokoa ny hahatongavana amin’ny toerana halehantsika. Raha tsy manaraka ny lalana mahitsy isika, dia ho lava sy sarotra kokoa ny dia. Raha miala amin’ilay lalana isika dia mety tsy hiverina amin’izany intsony. Amin'ny lalana mikitoantoana na amin'ny lalana lava kokoa, ny malemy dia mihamalemy ary tsy mahatody. Tokony hataontsika mora arak’izay vitantsika ny lalana ho an’ny hafa, mba hahafahan’ny malemy hanohy ny diany. Ny amin’ny lalana tsara taontsika no misy fanasitranana ny tanany sy ny tongony malemy. Noho izany dia ho afaka hahatratra hatramin'ny farany izy ireo. Ahoana no azontsika anampiana azy ireo? Mila mazava tsara ny finoantsika  sy ny zavatra ampianarintsika. Mila miara-mandeha isika ary miaina araka izay tian’Andriamanitra hiainantsika. finoany an’i Jesosy izy ireo. Tsy afaka miasa intsony ny tanana reraka ary ny lohalika malemy dia mijanona ka tsy afaka mandroso. Manentana ny mpamaky azyizy mba hampatanjaka indray ny tanany sy ny lohaliny. Tokony ho be herim-po sy matanjaka izy ireo, toy ireo olona rehetra noresahin’ny mpanoratra. Tsy tokony ho kivy izy ireo rehefa tonga ny olana. Tsy maintsy manohy matoky an’i Jesosy sy miaina araka izay tian’Andriamanitra hiainany izy ireo, na dia sarotra aza izany.

Andininy 14 Miaina ao anatin’ny tontolo iray misy tsy fitovian-kevitra be dia be isika. Na any am-piangonana aza matetika dia misy ny fifandirana. Adidintsika ny miezaka miaina tsy misy fifandirana na fitokotokoana. Tokony hiezaka ny hiray hina amin’ny olona rehetra koa isika. Midika izany na amin’ireo izay matoky an’Andriamanitra, toa antsika, na amin’ireo izay tsy mino. Mety tsy ho tanteraka foana izany, saingy tsy tokony ho isika no mahatonga ny olana. Ny mpanoratra dia milaza amintsika mba ho masina koa. Ny hevitry ny teny hoe 'masina' dia manana ny fototry ny hoe an'Andriamanitra irery ihany isika. Izy no Tompon’izay rehetra ataontsika. Tokony hiaina araka izay tian’Andria-manitra hiainantsika mandrakariva isika. Izay masina ihany no hahita an’Andriamanitra. Tsy misy olona afaka manao ny tenany ho masina. Andriamanitra no mahamasina antsika, rehefa mankatò Azy sy matoky an’i Jesosy isika.

Andininy faha-15 Tsy maintsy mifampikarakara ny Kristianina mba hahazoana antoka fa tsy misy tsy mahalala ny fitiavan’Andriamanitra. Mila mifanampy isika mba ho marina amin’ny finoantsika. Iray amin'ireo loza mety hitranga ny fahatezerana. Ny fahatezerana dia toy ny faka mangidy. Na dia maniry avy amin'ny faka mangidy aza ny hazo iray, dia ho mangidy ny voany na mafaiky ny voany. Tsy tokony havelantsika hitombo toy izany ny fahatezerana, satria hiteraka korontana be izany. Hanimba ny fiangonana manontolo izany ary handratra olona maro. Tsy tokony havelantsika hijanona ao am-pontsika na ao an-tsaintsika ny fahatezerana.

Andininy faha-16a. Mampidi-doza ny fiangonana raha misy mambra manao firaisana ara-nofona amin’ny olona hafa na amin’ny olona mitovy fananahana. Nilaza tamintsika Andriamanitra fa tsara ny firaisana ara-nofo eo amin’ny mpivady. Tsy mety ny firaisana amin’olona ara-nofo ankoatra izany.

Andininy 16b-17 Tokony hitandrina isika amin’izay nataon’Andriamanitra ho antsika sy nampanantenainy antsika. Esao no lahimatoan’Isaka rainy. Amin'ny maha-zanaka lahimatoa azy dia hanana zo manokana izy rehefa maty ny rainy. Indray andro, rehefa noana izy, dia namidiny hohanina fotsiny ny zony. Nomeny maimaimpoana ny zony ho avy. Tsy noheveriny ho zava-dehibe toy ny zavatra niriny tamin’izay fotoana izay ny hoaviny. Tsy tokony hitovy aminy isika. Ny fiainantsika miaraka amin’Andriamanitra dia manan-danja lavitra noho ny zava-madinika amin’izao fiainana ankehitriny izao. Efa nanome ny zony i Esao ka tsy azony naveriny intsony. Naniry ny zony io indray izy, kanefa efa azon’ny rahalahiny ilay izy. Nitomany sy niezaka mafy izy, nefa tsy tena nanenina tamin’izay nataony ( Genesisy 25:19-34 ). Izany no fampitandremana ho antsika. Tsy maintsy manome lanja izay ananantsika isika noho ny finoantsika an’i Jesosy mihoatra noho ny zavatra hafa rehetra.

 

Mifanohitra amin’ny  Sinay sy  Ziona 12:18-25

Andininy 18-21 Ny mpanoratra dia mampifanohitra ny fanomezana ny lalàna ho an’ny  Jiosy sy ny tso-drano avy amin’i Jesosy. Nomen’Andriamanitra ny lalàna teo an-tendrombohitra  Sinay. Jesosy dia maty teo antendrombohitra  Ziona. Ny andininy faha-18-21 dia milazany fa mampatahotra ny Tendrombohitra  Sinay. Ny andininy 22-24 dia milaza ny fomba ahazoantsika zavatra tsara kokoa noho ny finoantsika.

Tsy afaka nanatona ny Tendrombohitra Sinay ny Jiosy. Tsy navelan’Andriamanitra hanatona azyizy ireo. Nisy haizina lehibe sy tafio-drivotra mahery. Nirehitra afo ilay tendrombohitra. Nisy feo mafy toy ny an’ny trompetra. Dia niteny Andriamanitra, ka nampatahotra azy indrindra izany. Hany ka niantsoantso izy ireo ka tsy tokony hiresaka taminy intsony. Tsy zakan’izy ireo ny nihaino ny tenin’Andriamanitra. Ny feon'ny feony dia nampatahotra azy. Raha misy biby manakaiky ny tendrombohitra, dia tsy maintsy ho faty izy. Tsy maintsy nitora-
bato azy io izy ireo. Raha misy olona manatona, dia tsy maintsy ho faty koa izany olona izany. Nasain’Andriamanitra niakatra tany an-tendrombohitra i Mosesy. Tena nahatsiravina ny zavatra hitan’i Mosesy tao ka nangovitra noho ny tahotra izy ( Eksodosy 19:10-25; Deoteronomia 4:11-12; 5:22-26 ).

Tsy manana traikefa mahatsiravina toy izany isika Kristianina. Tonga teny an-tendrombohitra koa isika. Hafa mihitsy anefa ilay izy.

Andininy faha-22, hoy ny mpanoratra, dia tonga tao an-tendrombohitra Ziona, tanànan’Andriamanitra, ny Kristianina. Ny Tendrombohitra Ziona dia iray amin’ireo havoana misy ny tanànan’i Jerosalema. Tao Jerosalema no nideran’ny Jiosy sy nivavaka tamin’Andriamanitra. Teo no nahitan’izy ireo an’Andriamanitra, satria tao ny tranony manokana, dia ny tempoly. Fa isika kristiana dia tsy tonga teo amin’ny Tendrombohitra Ziona izay eto an-tany. Tsy tonga any amin’ny tanànan’i Jerosalema izay mijoro eo amin’io Tendrombohitra Ziona io koa isika. Ny mpanoratra dia manao sary hoso-doko amin’ny teny mba hampisehoana fa tonga any amin’ny toerana tena misy an’Andriamanitra isika, izany hoe any an-danitra. Tsy tonga amin'ny fampitahorana tahaka tany amin’ny tendrombohitra sinay isika fa amin'Andriamanitra velona. Niantso antsika hanatona AzyIzy noho ny nataon’i Jesosy ho antsika. Ao amin’io tanànan’Andriamanitra any an-danitra io isika no afaka miaraka amin’ireo anjely maro be izay mivavaka Aminy.

Andininy 23 Any an-danitra koa ny tena fiangonana.  Ny mino an’i Jesosy, na ny etỳ an-tany, na ny efa maty, dia samy anisan’ny fiangonana avokoa. Ny fiangonan’i Jesosy no olona voalohany nitsangana tamin’ny maty. Nosoratan’Andriamanitra any an-danitra ny anaran’izay rehetra mino an’i Jesosy. Nanatona an’Andriamanitra ho Mpitsara ambonin’ny zavatra rehetra isika. Any isika dia miaraka amin’ireo izay maty nefa tsy nivadika tamin’i Jesosy fony izy ireo teto an-tany. Navelan’Andriamanitra ho velona indray izy ireo ary nataony tonga lafatra. Mipetraka any miaraka amin’Andriamanitra izy ireo.Jiosy sy ny tso-drano avy amin’i Jesosy. Nomen’Andriamanitra ny lalàna teo an-tendrombohitra    Ziona. Ny andininy faha-18-21 dia milazany fa mampatahotra ny TendrombohitraSinay. Ny andininy 22-24 dia milaza ny fomba ahazoantsika zavatra tsara kokoa noho ny finoantsika.

Andininy 24 Ny antony ahafahantsika manatona an’Andriamanitra sy miara-miaina Aminy dia noho Jesosy eo. Ny tahotra mahatsiravina an'i Sinay dia noho ny fanekena taloha tamin'Andriamanitra. Fa Jesosy nanao fanekena vaovao tamin’Andriamanitra ho antsika. Izany no nanaisotra ny otantsika rehetra tamin’ny fahafatesany teo amin’ny hazo fijaliana. Ny rany izay nomeny teo no nanaovana ny fanekena vaovao ho antsika amin’Andriamanitra. Efa neken’Andriamanitra izany ra izany noho ny fahotantsika. Koa mendrika ny hiara-miaina amin’Andriamanitra masina isika. Ny ran’i Abela dia tsy afaka nanao izay nataon’ny ran’i Jesosy. Ny ran’i Abela ihany no hany natao dia ny nitaraina tamin’Andriamanitra mba hanafay an’i Kaina izay namono Azy.

Andininy faha-25 izao ny mpanoratra dia mampifanohitra ny fomba nitenenan’Andriamanitra tamin’izany andro izany sy ny fomba fiteniny ankehitriny. Ireo izay nandre an’Andriamanitra niteny tao  Sinay dia naniry ny hijanonany satria nampatahotra azy nyfeon'Andriamani-tra. Nilaza aza izy ireo fa tokony hiteny amin’i Mosesy ihany Andriamanitra avy eo Mosesy hilaza ny teny rehetra ho amin’ny zanak’Israely. Koa nampanantena izy ireo fa hankatò ny lalàn’Andriamanitra rehetra izay nomeny azy ireo tamin’ny alalan’i Mosesy. Tsy nitana izany fampanantenanaizany anefa izy ireo. Tsy nety nihaino izy ireo rehefa nampitandrina azy ireo Andriamanitra. Nosazin’Andriamanitra izy ireo tamin’ny farany. Ny mino an’i Jesosy, na ny etỳ

Tsy i Mosesy no iresahan’Andriamanitra amintsika ankehitriny, fa i Jesosy Zanany. Tsy miteny amintsika ety an-tany izy, fa avy any an-danitra no itenenany. Izay lazain’Andriamanitra ankehitriny amin’ny alalan’i Jesosy dia lehibe noho izay nolazainy tamin’ny alalan’i Mosesy. Nosazin’Andriamanitra izay tsy nankatò ny tenin’i Mosesy. Koa mainka fa hofaiziny izay tsy mankatò izay lazainy amin’ny alalan’i Jesosy Zanany! Iray ihany ny fomba ahafahantsika mandositra ny famaizan’Andriamanitra dia ny hanekentsika ny hafatra nomen’Andriamanitra tamin’ny alalan’ny Zanany.

 

Rehefa manozongozona ny zava-drehetra Andriamanitra 12:26-29

Andininy 26 Raha niteny tao Sinay Andriamanitra, dia nihozongozona ny tendrombohitra rehetra (Eksodosy 19:18). Nisy afo sy haizina be. Tena nahatsiravina izany ary natahotra mafy ireo izay nahita izany. Mampanantena Andriamanitra fa indray andro any dia hanozongozona ny tany indray izy. Tsy io tendrombohitra io ihany no hampihorohoroiny, fa ny tany manontolo koa. Tsy ny tany manontolo ihany no hampihorohoroiny, fa ny lanitra koa.Sinay dia naniry ny hijanonany satria nampatahotra azy nyfeon'Andriamani-tra. Nilaza aza izy ireo fa tokony hiteny amin’i Mosesy ihany Andriamanitra avy eo Mosesy hilaza ny teny rehetra ho amin’ny zanak’Israely. Koa nampanantena izy ireo fa hankatò ny lalàn’Andriamanitra rehetra izay nomeny azy ireo tamin’ny alalan’i Mosesy. Tsy nitana izany fampanantenanaizany anefa izy ireo. Tsy nety nihaino izy ireo rehefa nampitandrina azy ireo Andriamanitra. Nosazin’Andriamanitra izy ireo tamin’ny farany.

Andininy 27 Misy fotoana ho avy izay hampihorohoron’Andriamanitra izay rehetra misy. Esorin’Andriamanitra amin’izany andro izany izay rehetra mihorohoro. Hozongozoniny avokoa izay rehetra nataon’Andriamanitra, ny tontolo hita rehetra sy ny lanitra. Hesorin’Andriamanitra izy rehetra. Taorian’izay, dia nampanantena Andriama-nitra fa hanao lanitra vaovao sy tany vaovao.

Rehefa manozongozona ny zavatra hita rehetra Andriamanitra, dia misy zavatra izay haharitra mandrakizay. Ireo no zavatra tsy mbola hitantsika, fa tena misy. Hitoetra ireo ary tsy hifarana mandrakizay. Ny mpanoratra dia tsy milaza amintsika hoe inona izany rehetra izany.

Andininy 28-29 Ny zavatra iray sisa tavela dia ny toerana misy an’Andriamanitra ho mpanjaka. Tsy hihozongozona na hihetsika izany toerana izany ary tsy misy farany. Andriamanitra dia manome trano ho antsika Kristianina eto amin'ity toerana ity. Tsy afaka mahazo izany amin'ny zavatra ataontsika isika. Fanomezana maimaim-poana raisintsika avy amin’Andriamanitra izany. Manaiky izany fanomezana lehibe sy mahatalanjona izany isika ary misaotra an’Andriamanitra noho izany. Aoka isika hanolo-tena ho an’Andriamanitra mba ho mpanompony. Te hampifaly Azy isika amin’izay rehetra ataontsika. Tokony hidera Azy sy hanaja Azy isika. Tokony hatahotra sy hanaja an’Andriamanitra isika. Mila mitandrina ny fomba fanatonana an’Andriamanitra isika. Izy no Andriamanitra manana ny hery rehetra, izay nanao izay rehetra any an-danitra sy etỳ an-tany. Izy no Andriamanitra izay hitsara ny zavatra rehetra. Hofaiziny izay rehetra tsy mankatò ny teniny. Toy ny afo mandoro ny fako rehetra Izy. Mila mahazo antoka isika fa tena Kristianina. Ny fahatokiana an’i Jesosy ihany no ahafahantsika manatona an’Andriamanitra. Hanaiky antsika Izy satria an’i Jesosy isika. Efa nanefa ny fahotantsika rehetra Izy.

 

TOKO 13

Ny lalan’ny fitiavana sy ny fanaovana izay sitrapon’Andriamanitra 13:1-25

Fitiavana kristiana 13:1-6

Andininy 1Mitovy Ray avokoa ny Kristianina rehetra dia Andriamanitra Izay any an-danitra. Zanak’Andriamanitra avokoa isika rehetra. Raha tia an’Andriamanitra isika, dia tokony ho tia ny zanany koa. Tsy maintsy mifankatia sy mifanampy àry isika satria mpirahalahy sy mpianabavy ao amin’ny Tompo.

Andininy 2 Tokony hiitatra amin’ireo izay tsy fantatsika izany fitiavana izany. Raha misy vahiny tonga eo amintsika, dia tokony horaisintsika ao an-tranontsika ireny. Tokony hikarakara azy ireo isika raha mbola miaraka amintsika eo izy ireo. Tokony hanao izany isika satria Kristianina sy tia an’i Tompo. Nisy anjely nanatona azy ireo anefa, nefa tsy fantany. Ohatra,  tonga tao amin’i Abrahama ny anjely (jereo Genesisy 18) ary nankany antranon’i Lota koa izy ireo (Genesisy 19).

Andininy 3 Tamin’izany fotoana izany dia maro no nigadra noho ny maha Kristianina azy. Fantatry ny mpamaky ity taratasy ity izany (jereo ny 10:32–34). Tsy nanome sakafo na fanampiana hafa ho an’ny olona nigadra tao am-ponja ny olona nikarakara ny fonja tamin’izany. Tsy maintsy niantehitra tamin’ny namany izy ireo mba hanomezana izay nilainy. Any amin’ny faritra maro amin’izao tontolo izao dia misy Kristianina mijaly toy izany. Raha mahafantatra Kristianina migadra isika, dia tokony haneho ny fitiavantsika azy ireo. Tokony hiezaka hahatakatra ny zavatra ianjadian’izy ireo isika, toy ny hoe niara-nigadra aminy. Tokony hizara amin’izy ireoizay ilainy isika ary hanao izay azontsika atao mba ho fanampiana azy ireo.

Andininy 4 Tsara ny fanambadiana ary tokony hanaja izany isika. Fifanarahana eo amin’ny lehilahy sy ny vehivavy izany. Ny firaisana amin'ny fanambadiana toy izany dia madio sy tsara. Tsy mety anefa ny manao firaisana amin’olon-kafa ankoatry ny tena vady. Tsy mety raha misy olon-kafa manao firaisana aminy. Ny firaisana rehetra, ankoatra ny fanambadiana, dia fahotana. Hotsarain’Andriamanitra izay rehetra manao firaisana amin’olon-kafa.

Andininy 5Afaka mifehy antsika mora foana ny harena rehefa maniry mafy loatra te hanan-karena isika. Kanefa tsy afaka ny ho tia vola sy ho tia an’Andriamanitra isika. Ny iray amin'izy ireo dia tsy maintsy maka ny toerana voalohany eo amin'ny fiainantsika. Ny fitiavam-bola no mahatonga ny faharatsiana maro eto amin’izao tontolo izao. Na dia mila vola aza isika, dia dia tokony hila an’Andriamanitra bebe kokoa, ary fantany izay mahasoa antsika. Nampanantena antsika Izy fa tsy handao antsika mihitsy. Tia antsika Izy ary afaka miantehitra aminy isika mba hikarakara antsika. Izay ananantsika dia tokony hanome fahafaham-po antsika ary tokony hatoky an’Andriamanitra amin’izay ilaintsika isika. Mety tsy maintsy miasa ho amin’izany isika, fa raha tia an’Andriamanitra aloha isika, dia tsy hifehy antsika ny vola. (Niresaka momba izany i Jesosy, jereo ny Matio 6:25-34 ).

Andininy faha-6 Nampiasa andininy iray ao amin’ny Salamo (118:6) ny mpanoratra. Afaka matoky izay lazainy isika. Ny Tompo Andriamanitra no Mpamonjy antsika. Efa nanao zavatra be dia be ho antsika Izy ary nampanantena ny hiaraka amintsika. Amin’ny mpanampy toy izany dia tsy ho lavo isika, raha tia sy matoky Azy. Dia tsy hatahotra na inona na inona isika. Iza no hatahotra rehefa manana Andriamanitra mahery toy izany izy? Ny fitiavana an’Andriamanitra dia manala ny tahotran’ny zavatra hafa rehetra. Na dia manohitra antsika aza ny olona, dia tsy hahavita hanimba antsika izy ireo. Eo ambany fiahian'ny Andriamanitsika ny fiainantsika. Fantatsika fa miara-mipetraka aminy isika ary tsy hifarana mihitsy ny fiainantsika miaraka aminy. Koa aoka isika ho sahy hilaza hoe: Ny Tompo no Mpamonjy ahy.

 

Ny ohatry ny mpitarika 13:7-8

Andininy faha-7 dia nampianatra ireo Hebreo ireo momba an’i Jesosy ny Kristianina. Nasehon’izy ireo tao amin’ny Baiboly fa i Jesosy no Kristy. Tsy ny zavatra nolazainy ihany no nampianarany azy. Ohatra azo ampiharina koa izy ireo teo amin’ny fomba fiainany. Toa efa maty izy ireo izao. Angamba noho ny finoany an’i Jesosy no nahafatesany. Tokony hahatsiaro ny olona toy izany isika ary hijery ny fomba fiainany. Nametraka ny fitokisany tamin’i Jesosy izy ireo ary nankatò an’Andriamanitra hatramin’ny faran’ny androny. Tokony hanaraka ny ohatra tsara nasehon’izy ireo amin’ny finoana isika ka hiaina tahaka ny nataony.

Andininy 8 Ny mpitondra olombelona dia teraka ary maty, fa i Jesosy kosa eto foana. Ny hoe “Omaly” dia midika hoe lasa, ary efa teo i Kristy, na dia talohan’ny nanaovan’Andriamanitra izao tontolo izao aza. 'Anio' no ankehitriny, ary velona i Jesosy ary eto ankehitriny. 'Mandrakizay' no ho avy, ary ho eo foana Izy. Maty indray mandeha noho ny fahotantsika Izy, fa ankehitriny tsy ho faty intsony. Tsy miova mihitsy Izy, toy ny teo aloha, dia hisy foana. Afaka matoky Azy àry isika amin’ny fahatokiana tanteraka ny amin’ny fiainantsika ankehitriny sy amin’ny hoavy.

 

Antsoina mba hanao sorona 13:9-16

Andininy faha-9 Efa nisy foana ny mampianatra zavatra hafahafa izay tsy avy amin’Andriamanitra hatry ny taloha. Mety ho avy amin’ny fivavahana hafa na avy amin’ny antokon’olona milaza azy ho Kristianina ireny mpampianatra ireny. Toa mampianatra izy ireo fa tsy maintsy manao izay lazainy isika vao handray antsika Andriamanitra. Milaza izy ireo fa tsy maintsy miasa isika mba ho mendrika ho an’Andriamanitra. Fantatsika Kristianina anefa fa tsy afaka mampifaly an’Andriamanitra amin’izay ataontsika isika. Noho izay nataon’i Kristy ihany no ahafahantsika manatona an’Andriamanitra. Maty noho ny fahotantsika Izy, mba hankasitrahan'Andriamanitra antsika. Mila matanjaka amin’ny finoana an’i Jesosy isika, satria izany no angatahan’Andriamanitra amintsika. Eo amin’ny ankamaroan’ireo fivavahana sy vondrona hafa ireo, dia misy fitsipika tsy maintsy ankatoavin’ny olona. Misy ny lanonana tsy maintsy ho tonga amin'ny rehetra. Tsy afaka mihinana sakafo sasany fotsiny izy ireo na tsy maintsy manomana ny sakafony amin'ny fomba manokana. Lasa toy izany koa ny fivavahan’ny Jiosy. Tsy nanampy an’ireo nanao izany hanatona an’Andriamanitra ny fanaovana izany. Ny fahatokiantsika dia tsy tokony ho amin’izay vitantsika, fa amin’izay nataon’i Jesosy ho antsika.

Andininy 10 Ny hoe mihinana eo amin’ny alitara dia midika hoe mandray anjara amin’ny  sorona nataon’ny mpisorona teo amboniny. Ireo izay manompo eo amin’ny alitara amin’ny fanekena taloha dia tsy mahazo mandray anjara amin’ny soron’i Jesosy. Isika kristiana noho ny fahatokiantsika an’i Jesosy dia mizara izay nataony tamin’ny nahafatesany teo amin’ny hazo fijaliana. Ny fanatiny dia ho antsika ary Andriamanitra dia mandray antsika ao Aminy. Izay miantehitra amin’izay ataony eo amin’ny alitarany dia tsy miombona amin’izay nataon’i Jesosy.tonga tao amin’i Abrahama ny anjely (jereo Genesisy 18) ary nankany antranon’i Lota koa izy ireo (Genesisy 19).

Andininy 11-12 efapolo taona taona tany an-tany efitra ny Hebreo. Nomen’Andriamanitra azy ireo ny lalàna sy ny fitsipika momba ny sorona, raha tany izy ireo. Indray andro dia nitondran’ny lohan'ny mpisorona ran'ny biby ho ao amin'ny fitoerana masina indrindra. Nodoran’izy ireo tany ivelan’ny toby ny faty. Izany no fanatitra noho ny ota tao amin’ny fanekena taloha. Nanao ireny sorona ireny isan-taona izy ireo noho ny fahotan’ny Jiosy. Tsy maintsy nanao izany izy ireo mandra-pahatongan’i Jesosy nanao ny fanatitra lehibe iray. Izy no sady lehiben’ny mpisorona no iray amin’ny sorona lehibe. Maty noho ny  fahotan’ny olona rehetra Izy. Indray mandeha monja Izy no maty ary ampy ho an’ny olona rehetra sy ho an’ny fotoana rehetra izany. Ary raha nandoro ny fatin'ny fanatitra tany ivelan'ny toby izy ireo, dia namono an'i Jesosy tany ivelan'ny tanàna ( Jerosalema).sorona nataon’ny mpisorona teo amboniny. Ireo izay manompo eo amin’ny alitara amin’ny fanekena taloha dia tsy mahazo mandray anjara amin’ny soron’i Jesosy. Isika kristiana noho ny fahatokiantsika an’i Jesosy dia mizara izay nataony tamin’ny nahafatesany teo amin’ny hazo fijaliana. Ny fanatiny dia ho antsika ary Andriamanitra dia mandray antsika ao Aminy. Izay miantehitra amin’izay ataony eo amin’ny alitarany dia tsy miombona amin’izay nataon’i Jesosy.

Andininy 13 Ny nahafatesan’i Jesosy tao dia mampiseho fa nanda Azy ny olona. Izy no Kristy, nefa tsy nety nandray Azyizy ireo. Nanozona Azy sy namono AzyIzy ireo, toy ny hoe mpanao heloka bevava. Izay nataon’izy ireo tamin’i Jesosy tamin’izany, dia mety hanao toy izany koa ny olona amin’izay manaraka Azy ankehitriny. Aoka isika ho sahy hilaza fa an’i Jesosy isika. Aoka isika ho vonona hijaly ho Azy. Aoka tsy handà mihitsy isika fa Azy, na dia tsy maintsy maty ho Azy aza.

Andininy 14 Tsy misy na inona na inona eto amin’ity fiainana ity haharitra mandrakizay. Toy ny vahiny eto antany isika Kristianina. Tsy mananatrano eto isika. Hody any amin’ny Tompontsika any an-danitra isika indray andro any. Toa an’i Abrahama, dia mitady ny tanàna ho avy isika. Izany no toerana hipetrahantsika sy hisy antsika.

Andininy 15 Tsy mila manao sorona rà ho an’Andriamanitra isika ankehitriny. Tsy mila an’ireo mpisorona taloha intsony isika hanatona Azy ho antsika. I Jesosy no Lohan’ny Mpisorona tokana ary miaraka amin’Andriamanitra mandrakariva. Ny hany fanatitra azontsika aterina ho an’Andriamanitra dia ny fiderana Azy. Afaka midera Azy amin’ny fotoana rehetra isika fa tsy amin’ny fotoana manokana amin’ireo sorona taloha ihany. Ny ‘vokatry ny molotra’ dia midika izay lazaintsika momba an’Andriamanitra. Midera Azy isika rehefa mitantara ny halehibeny,ny heriny, ny fahefany ary ny fitiavany. Midera Azy isika rehefa misaotra Azy noho ny maha-IzyAzy sy ny zavatra nataony. Midera Azy isika rehefa manolotra ny tenantsika ho Azy. Midera Azy amin’ny alalan’i Jesosy isika, satria tsy misy lalana hafa hanatonantsika an’ Andriamanitra.

Andininy faha-16, raha midera an’Andriamanitra isika, dia tsy tokony hanadino izay ilain’ny hafa. Faly Andriamanitra rehefa mizara izay ananantsika amin’ireo sahirana isika.

 

Mankatò ary araho izay marina 13:17

Andininy faha-17 Andriamanitra dia nanome antsika mpitarika ao amin’ny fiangonana. Anjaran’izy ireo ny manampy antsika hitombo amin’ny maha-Kristianina antsika. Indray andro izy ireo dia tsy maintsy hampamoahin’Andriamanitra ny amin’ny fomba nanaovany izany. Tokony hankatò izay ampianarin’izy ireo isika ary arahintsika rehefa mitarika izy ireo. Raha manao izany isika, dia ho fifaliana ho azy ireo ny asany. Raha tsy manao izany kosa isika, dia hankasarotra ny asany izany ary hampalahelo azy ireo. Raha ataontsika mafy toy izany ny asan’ny mpitondra dia tsy hitondra soa ho antsika izany ary hijaly ny fiangonana. Jesosy no mpitarika antsika mihoatra noho ny hafa rehetra. Tsy maintsy mankatò sy manaraka Azy mandrakariva isika.

 

Mivavaha ho anay 13:18-19

Andininy faha-18-19 Ny mpanoratra dia mampirisika ny mpamaky azy hivavaka ho azy sy ho an’izay miaraka aminy. Tsy natao ho an'ny vavaka iray fotsiny izany. Nangataka izy ireo mba hanohy hivavaka. Tiany hivavaka manokana amin’Andriamanitra izy ireo mba hanampy azy amin’ny toe-javatra misy azy. Miezaka manao ny tsara foana izy. Azony antoka fa manana feon’ny fieritreretana tsara izy. Midika izany fa tsy fantany izay fahotana teo amin’ny fiainany izay tsy nangatahany famelan-keloka tamin’Andriamanitra. Tena te ho avy hijery azy ireo izy. Kanefa misy antony no mahatonga azy tsy mbola tonga. Mino izy fa afaka manao izany Andriamanitra, rehefa mivavaka ho azyizy ireo.

 

Ny faran’ny taratasy 13:20-25

Andininy 20-21Amin’izao, rehefa tonga eo amin’ny faran’ny taratasy ny mpanoratra, dia mivavaka ho an’ny mpamaky azy. Mivavaka amin’ilay Andriamanitry ny fo mangina. Mety hisy olana amintsika tsirairay. Mety hanana olana eo amin’ny fiainantsika isika. Kanefa ao anatin’ny fahasahiranantsika rehetra, Andriamanitra dia afaka manome antsika izany fo mangina izany. Andriamanitra dia nanao izany ho antsika ao amin’i Jesosy. Izy no nanangana an’i Jesosy tamin’ny maty. Jesosy no Mpitarika ny ondry (Jaona 10:1-5). Sarin’ny olony ny ‘ondry’. Tamin’ny rany, izany hoe tamin’ny fahafatesany, no nanaovan’i Jesosy ny fanekena vaovao ho antsika. Amin’izany fifanarahana izany, izay rehetra an’i Jesosy dia hahazo ny fiainana tsy mety maty. Andriamanitra dia hanome azy ireo fo tony izay haharitra mandrakizay sy mandrakizay. Ny vavaka nataon’ny mpanoratra dia ny mba hampanaovin’Andriamanitra azy ireo hanao ny sitrapony, raha mbola velona eto an-tany. Mivavaka Izy mba hataon’Andriamanitra izay rehetra tiany hatao eo amin’ny fiainan’izy ireo. Hanao izany ho antsika amin’ny alalan’iJesosy Kristy Andriama-nitra, rehefa mankatò sy manaraka Azy isika. Ny dera sy ny haja rehetra dia an'i Jesosy mandrakizay.

Andininy 22 Ao amin’io taratasy io dia misy torohevitra be dia be momba ny fomba fiaina kristiana. Mampitandrina antsika amin’ny zavatra maro mety hitarika antsika ho amin’ny fahotana izany. Manga-taka antsika handray fanapahan-kevitra izy io ary mampiseho amintsika ny valiny marina. Nanoratra ny taratasiny ny mpanoratra mba hanampiana antsika. Mangataka antsika izy mba hanaiky izany sy hianatra avy amin’izany.

Andininy faha-23 I Timoty dia lehilahy niara-dia tamin’ny apostoly Paoly. Mpitarika tao amin’ireo fiangonana izy. Fantatry ny mpamaky fa tany am-ponja izy. Nolazain’ny mpanoratra tamin’izy ireo fa efa nivoaka ny fonja i Timoty izao. Nampanantena izy fa raha tonga haingana i Timoty, dia hitondra azy hamangy azy ireo.

Andininy 24 Ny mpanoratra dia miarahaba ny mpamaky azy, avy amin'ny tenany sy avy amin'ny 'Italiana namantsika'.

Andininy 25 Vavaka farany ho an’ny mpamaky Azy rehetra izao.

            1 Iza no nanoratra ity boky ity?

            2 Iza no namaky voalohany an’io boky io?

            3 Taiza no nandefasan’ny mpanoratra ilay boky?

            4 Oviana ny mpanoratra no nanoratra ilay boky?

            5 Nahoana ny mpanoratra no nanoratra an’ilay boky?

            6 Karazana boky inona no nosoratan’ny mpanoratra?

 

3- Taiza no nandefasan’ny mpanoratra ilay boky?

Nahafantatra an’io taratasy io ny evekan’i Roma antsoina hoe  Clément ary nampiasa izany tamin’ny asa sorany. Nanoratra izy tamin’ny taona 96 tany ho any. Ny mpanoratra ny taratasy ho an’ny Hebreo dia nanoratra ny taratasiny talohan’izay. Avy amin’ny zavatra ao amin’ilay boky isika dia afaka miady hevitra fa ny  Jiosy dia mbola nanao ny  fombafomba tao amin’ny tempoly tao  Jerosalema. Fantatsika fa ny  Romana no nandrava ny  tempoly tamin’ny taona 70 taorian’i Kristy. Raha taty aorian’ny daty nanoratana, dia ho voamariky ny mpanoratra izany zava-nitranga izany. Mety ho talohan’ny taona 70 àry ny datin’ilay taratasy. (Tsy tao amin’ny tempoly mihitsy no nitrangan’ireo fombafomba resahiny, raha ny marina, fa ilay tranolay manokana nampiasaina talohan’ny nanorenan’ny Jiosy  ny tempoly.Clément ary nampiasa izany tamin’ny asa sorany. Nanoratra izy tamin’ny taona 96 tany ho any. Ny mpanoratra ny taratasy ho an’ny Hebreo dia nanoratra ny taratasiny talohan’izay. Avy amin’ny zavatra ao amin’ilay boky isika dia afaka miady hevitra fa ny    fombafomba tao amin’ny tempoly taoJerosalema. Fantatsika fa ny    tempoly tamin’ny taona 70 taorian’i Kristy. Raha taty aorian’ny daty nanoratana, dia ho voamariky ny mpanoratra izany zava-nitranga izany. Mety ho talohan’ny taona 70 àry ny datin’ilay taratasy. (Tsy tao amin’ny tempoly mihitsy no nitrangan’ireo fombafomba resahiny, raha ny marina, fa ilay tranolay manokana nampiasaina talohan’ny nanorenan’ny Jiosyny tempoly.

 

 

 

3- Ny Mpisoronabe Indrindra 4:14-7:28

Fifanarahana vaovao sy tsara kokoa 8:1-13

Fomba vaovao hiderana an’Andriamanitra 9:1-28

Sorona vaovao sy lalana mankany amin’ny fiainana 10:1-39

 

Andininy 1 Amin’ny fanombohan’ny mpanoratra ny taratasiny, dia asehony fa tena misy Andriamanitra sady miasa. Matetika Andriamanitra no niresaka tamin’ny Hebreo fahiny. Niresaka tamin’izy ireo tamin’ny fomba samihafa Izy : Nomen’Andriamanitra nofy izy ireo, naniraka anjely hitondra ny teniny Andriamanitra ary nampiasa zava-nitranga hampianarana ny olony. Nomeny azy ireo ny lalàna izay nampianariny azy ireo tamin’ny alalan’ny mpaminany. Niteny tamin’ny karazana olona rehetra Izy. Ohatra, Andriamanitra niantso an’i Mosesy avy tao amin’ny roimemy nirehitra (Eksodosy 3). Elia  mpaminany, izay nandositra ny mpanjakavavy tezitra, dia nandre an’Andriamanitra tamin’ny feo malemy( 1 Mpanjaka 19:12 ). Nandre ny feon’Andriamanitra i Isaia rehefa nahita Azy nipetraka tambon’ny seza fiandrianany tany amin’ny avo manerinerina( Isaia 6:1-8 ). Tsy niteny mandrakariva Andriamanitra ary tsy nampiseho ny tena toetrany na oviana na oviana. Nifidy lehilahy sy vehivavy sasany Izy mba hampiseho amin’izy ireo ny momba Azy mba hampitany amintsika. Efa ela no niresahan’Andriamanitra tamin’ireo olona ireo ary ao amin’ny Testamenta Taloha no nanehoany izany. Ny boky farany ao amin’ny Testamenta Taloha dia efa 400 taona teo ho eo talohan’i Kristy.mpaminany, izay nandositra ny mpanjakavavy tezitra, dia nandre an’Andriamanitra tamin’ny feo malemy( 1 Mpanjaka 19:12 ). Nandre ny feon’Andriamanitra i Isaia rehefa nahita Azy nipetraka tambon’ny seza fiandrianany tany amin’ny avo manerinerina( Isaia 6:1-8 ). Tsy niteny mandrakariva Andriamanitra ary tsy nampiseho ny tena toetrany na oviana na oviana. Nifidy lehilahy sy vehivavy sasany Izy mba hampiseho amin’izy ireo ny momba Azy mba hampitany amintsika. Efa ela no niresahan’Andriamanitra tamin’ireo olona ireo ary ao amin’ny Testamenta Taloha no nanehoany izany. Ny boky farany ao amin’ny Testamenta Taloha dia efa 400 taona teo ho eo talohan’i Kristy.

2. Andriamanitra no namorona ny zava-drehetra eny amin’ny habakabaka tamin’ny alalan’ny Zanany.

 6. Jesosy Zanaka nanolotra ny ainy hanadio antsika ho afaka amin'ny ota rehetra. Samy nanao ny tsy nety avokoa ny lehilahy sy ny vehivavy. Tsy misy olona marina eo anatrehan’Andriamanitra ( Romana 3:23 ). Masina tokoa Andriamanitra ka tsy misy ratsy afaka miara-mitoetra aminy. Midika izany fa tsy misy olona afaka miara-miaina amin’Andriamanitra. Tonga i Jesosy, Zanak’Andriamanitra, ary tonga olombelona  tanteraka. Nandritra izany fotoana izany dia Andriamanitra tao amin'ny vatan'olombelona Izy. Nanana tanjona roa i Jesosy tamin’ny nahatongavany teto amin’izao tontolo izao tamin’ny maha-olombelona  Azy. Ny voalohany dia ny nampiseho antsika hoe manao ahoana Andriamanitra. Ny faharoa dia ny hanaisotra ny ota rehetra (izany hoe ny ratsy rehetra eo amin'ny fiainantsika). Izy no nanaisotra ny otantsika rehetra ary nanaiky ny famaizana ho azy ireo tamin’ny nahafatesany teo amin’ny hazo fijaliana. Noporofoin’i Jesosy fa nanao izany Izy tamin’ny nitsanganany tamin’ny maty. Ankehitriny, raha mino Azy isika, dia hanadio antsika ho afaka amin’ny ratsy rehetra Izy. Izany no mahatonga an’i Jesosy ho mendrika ny hiara-miaina amin’ Andriamanitra.  Azy. Ny voalohany dia ny nampiseho antsika hoe manao ahoana Andriamanitra. Ny faharoa dia ny hanaisotra ny ota rehetra (izany hoe ny ratsy rehetra eo amin'ny fiainantsika). Izy no nanaisotra ny otantsika rehetra ary nanaiky ny famaizana ho azy ireo tamin’ny nahafatesany teo amin’ny hazo fijaliana. Noporofoin’i Jesosy fa nanao izany Izy tamin’ny nitsanganany tamin’ny maty. Ankehitriny, raha mino Azy isika, dia hanadio antsika ho afaka amin’ny ratsy rehetra Izy. Izany no mahatonga an’i Jesosy ho mendrika ny hiara-miaina amin’ Andriamanitra.

Jesosy Zanak’Andriamanitra 1:4-5

 

Jesosy no lahimatoan'Andriamanitra satria Zanaka lahitokan' Andriamanitra ary Izy ka nitsangana voalohany tamin'ny maty. Rehefa nentin’Andriamanitra ho amin’izao tontolo izao ny Lahimatoany, dia nilaza tamin’ny anjeliny rehetra Izy mba hanome voninahitra sy hidera an’i Jesosy. Izany dia mampiseho fa i Jesosy dia ambony lavitra noho ny  anjely tahaka an’Andriamanitra.

Jesosy dia tsy miova mandrakizay 1:10-12

Tsy miova Izy. Tsy hiova mandrakizay i Jesosy. Ny hafa rehetra dia hiova, fa i Jesoa Kristy dia tsy miova.

 Andininy faha-14 Inona no andraikitry ny  anjely?  Tsy manapaka ny anjely. Ny andraikitr'izy ireo dia ny manompo. Mpanompon’Andriamanitra izy ireo. Naniraka azy ireo koa Andriamanitra mba hanampy ny olona matoky an’i Jesosy. Ny mino dia izay manaiky ny famonjena ary indray andro any, dia hiaina any an-danitra miaraka amin’Andriamanitra.anjely? 

Andininy 1 Ny Zanak’Andriamanitra dia lehibe lavitra noho ny anjely. Mila mitandrina tsara àry isika rehefa mihaino izay lazainy. Tsy maintsy mandray ny hafany isika ary mankatò izany. Ny tenin’ Andriamanitra dia zava-dehibe kokoa amintsika raha oharina amin’ izay rehetra lazain’ny anjely na olona. Raha tsy manaiky ny famelan-keloka omen’Andriamanitra isika, dia ho tandindomin-doza tokoa. Tsy maintsy matoky Azy foana isika amin’ny fiainantsika, na ankehitriny na ho avy. Nisy loza mety hivilian’ireo Hebreo ireo tamin’ny fahamarinana. Nisy loza mety hiverenan’ izy ireo tamin’ny fanaony taloha ka hialany amin’ny korontana nateraky ny Jiosy. Mila mitandrina koa isika mba tsy ho very izay ananantsika ao amin’i Jesosy.

Andininy 4 Rehefa nitory ny vaovao tsara tamin’ny hafa ny mpino voalohany, dia Andriamanitra mihitsy no naneho tamin’Izy ireo fa marina izany. Niresaka momba izay nataon’i Jesosy Izy ireo ary noporofoin’ Andriamanitra fa marina izany tamin'ny alalan’ny famantarana mano-kana sy ny asa mahagaga ary nyfahagagana no nanaovany izany. Nomeny Azy ireo koa ny fanomezana ny Fanahy Masina. Nampiasa ireo fanomezam-pahasoavana ireo araka ny nitarihan’Andriamanitra Azy ireo Izy ireo. Izany rehetra izany dia nampiseho tamin’izay nandre fa avy amin’Andriamanitra ny hafatra (jereo ny Asan’ny Apostoly 2:22 ). Tsy misy olombelona  afaka manao toy izany.afaka manao toy izany.

Andininy 6-8 Ny fikasan’Andriamanitra ho amin’izao tontolo izao ho avy dia ny hanapaka Azy, fa tsy ny anjely. Mampianatra izany mazava tsara ny Testamenta Taloha ao amin’ny Salamo 8:4-7 . Ireo andininy ireo dia mampiseho amintsika ny fahakely sy ny halehiben'ny  olombelona. Kely dia kely Izy ireny raha oharina amin’ny zavatra nataon’Andria-manitra sy manodidina antsika. Lehibe Izy ireo satria manana fikasana manokana ho Azy ireo Andriamanitra. Izany tanjona izany dia ny  tokony hananan’ny olombelona fahefana amin’ny tontolo ho avy. Andriamanitra no ao an-tsainy mandrakariva ary miahy Azy ireo. Izy ireo dia miavaka amin’Andriamanitra raha ohariny amin’izay rehetra nataon’Andriamanitra.olombelona. Kely dia kely Izy ireny raha oharina amin’ny zavatra nataon’Andria-manitra sy manodidina antsika. Lehibe Izy ireo satria manana fikasana manokana ho Azy ireo Andriamanitra. Izany tanjona izany dia ny 

Andininy faha-10 Andriamanitra nanao ny zavatra rehetra. Nataony ho Azyny zavatra rehetra. Ao amin’ny Baiboly dia milaza fa nanao ny zava-drehetra i Jesosy ary natao ho an’ny sitrapony ny zava-drehetra. Tsy misy olana eto. Andriamanitra Ray sy Andriamanitra Zanaka dia samy Andriamanitra. Niara-nanao ny lanitra sy ny tany Izy ireo. Ao amin’i Jesosy irery ihany no ahitana ny zava-drehetra. Mba hanadiovana antsika ho afaka amin’ny ota, dia tsy maintsy nisy  sorona nataony. Rariny ny nahatongavan’i Jesosy teto an-tany mba ho tonga hiray na hitovy amintsika. Afaka nijaly ho antsika rehetra Izy avy eo. Maty tamin’ny fahafatesana mahatsiravina sy mahafa-baraka teo amin’ny hazo fijaliana Izy. Izany fahafatesana izany dia tsy noho ny fahotana rehetra izay nataony, fa noho ny nataontsika satria lavorary Izy. Izany hoe Izy ihany no tian’Andriamanitra hahatongavany. Rehefa maty Izy, dia nanaiky ny fahotantsika rehetra Andriamanitra. Noho izany dia afaka manome antsika fiainam-baovao Izy dia Jesosy Kristy. Afaka mitondra zanakalahy sy zanakavavy maro hiaraka amin’Andriamanitra any an-danitra Izy. Lasa zanakalahy sy zanakavavin’Andriamanitra isika rehefa matoky an’i Jesosy sy ny asany ho antsika. Tamin’ny fahafatesany ho antsika no nahafahany nanadio antsika ho afaka amin’ny ota. Noho izany, dia afaka mandeha miaraka amin’Andriamanitra isika izao.sorona nataony. Rariny ny nahatongavan’i Jesosy teto an-tany mba ho tonga hiray na hitovy amintsika. Afaka nijaly ho antsika rehetra Izy avy eo. Maty tamin’ny fahafatesana mahatsiravina sy mahafa-baraka teo amin’ny hazo fijaliana Izy. Izany fahafatesana izany dia tsy noho ny fahotana rehetra izay nataony, fa noho ny nataontsika satria lavorary Izy. Izany hoe Izy ihany no tian’Andriamanitra hahatongavany. Rehefa maty Izy, dia nanaiky ny fahotantsika rehetra Andriamanitra. Noho izany dia afaka manome antsika fiainam-baovao Izy dia Jesosy Kristy. Afaka mitondra zanakalahy sy zanakavavy maro hiaraka amin’Andriamanitra any an-danitra Izy. Lasa zanakalahy sy zanakavavin’Andriamanitra isika rehefa matoky an’i Jesosy sy ny asany ho antsika. Tamin’ny fahafatesany ho antsika no nahafahany nanadio antsika ho afaka amin’ny ota. Noho izany, dia afaka mandeha miaraka amin’Andriamanitra isika izao.

Andininy 14-15 Manana vatana olombelona hatrany am-bohoka isika. Mba hanampiana antsika Jesosy dia tsy maintsy nitovy tamintsika olombelona. Tsy maintsy naka vatana sy ra olombelona Izy mba ho tena  olombelona. Satria isika olombelona, dia samy nanao ny tsy mety avokoa. Ny famaizana noho ny fahotantsika dia fahafatesana, na ny amin’ny tena, na ny an’ny fanahy. Mba hanampian’i Jesosy antsika, dia tsy maintsy nitondra ny otantsika teo amin’ny tenany Izy amin’ny maha-tena  olombelona Azy. Fa ny tenany kosa velona tsy nanota. Koa tamin’ny fahafatesany dia afaka nanaiky ny sazintsika Izy. Teo amin’ny hazo fijaliana no nanaovany izany. Tamin’ny fahafatesany ho antsika dia nandresy ny devoly izay nanana ny herin’ny fahafatesana Izy. Ny fahafatesana resahin’i Jesosy dia mihoatra noho ny fahafatesan’ny vatantsika. Fahafatesan'ny fanahintsika koa izany. Midika izany fa ho avy tsy misy an’Andriamanitra ny halehan’izay rehetra manao ratsy. Ho an’izay manaiky an’i Kristy, ny fahafatesan’ny vatana dia tsy farany. Izany no lalana mankany amin’ny fiainana vaovao izay tsy ho faty mandrakizay. Izany no fiainana ho an’ny  fanahy ao amin’ny vatana vaovao mandrakizay miaraka amin’Andriamanitra.olombelona. Satria isika olombelona, dia samy nanao ny tsy mety avokoa. Ny famaizana noho ny fahotantsika dia fahafatesana, na ny amin’ny tena, na ny an’ny fanahy. Mba hanampian’i Jesosy antsika, dia tsy maintsy nitondra ny otantsika teo amin’ny tenany Izy amin’ny maha-tena    fanahy ao amin’ny vatana vaovao mandrakizay miaraka amin’Andriamanitra.

Tsy maintsy nitovy tamin’ireo rahalahiny sy anabaviny Izy tamin’ny zava-drehetra. Midika izany fa tsy maintsy niaina tamin’ny maha-tena lehilahy AzyIzy. Tsy maintsy niatrika olana nitovy tamintsika koa Izy. Nitsapa toetra Azy ny devoly ary nijaly teo amin’ny fiainana tahaka antsika, nefa mihoatra lavitra noho izay tokony hiaretantsika. Mbola tsy nitovy tamintsika Izy tamin’ny zavatra sasany. Niavaka Izy tamin’ny nahaterahany. Tsy nanao firaisana tamin-dehilahy ny reniny. Andriamanitra ny Rainy fa tsy olombelona. Hafa ny fiainany, satria tsy nanao ratsy mihitsy. Hafa ny amin’ny fahafatesany, satria tsy nila ho faty ho an’ny tenany Izy satria tsy nanana ota. Nisafidy ny ho faty Izy ary nanolotra ny tenany tamin’ireo lehilahy te hamono Azy. Maty noho ny ota rehetra nataontsika Izy.

TOKO 3

Ny teny hoe ‘apostoly’ dia midika hoe olona nirahin’Andria-manitra. Ny apostoly dia tonga amin'ny olona amin'ny maha-solontenan'Andriamanitra azy. Nirahin’Andriamanitra ho any amin’ny Hebreo àry i Mosesy, fony izy ireo andevo tany amin’ny tany  Egypta. Tonga izy hanafaka sy hitarika azy hiala amin’izany tany izany. Mba hanaovana izany, dia tsy maintsy nankany amin’ny mpanjakan’i Egypta izy, ary nandresy lahatra azy mba handefa azy ireo. Tsy nety anefa ny mpanjaka tamin’ny voalohany. Rehefa nanao asa lehibe maro anefa Andriamanitra, dia nalefany izy ireo. Naniraka an’i Jesosy Andriamanitra mba hitarika ny olona hiala amin’ny fitondran’ny devoly sy hitondra azy ho amin’Andriamanitra. Tonga teto amintsika Jesosy mba hampiseho amintsika hoe manao ahoana Andriamanitra. Nandresy ny devoly Izy ka nanafaka antsika tamin’ny heriny.Egypta. Tonga izy hanafaka sy hitarika azy hiala amin’izany tany izany. Mba hanaovana izany, dia tsy maintsy nankany amin’ny mpanjakan’i Egypta izy, ary nandresy lahatra azy mba handefa azy ireo. Tsy nety anefa ny mpanjaka tamin’ny voalohany. Rehefa nanao asa lehibe maro anefa Andriamanitra, dia nalefany izy ireo. Naniraka an’i Jesosy Andriamanitra mba hitarika ny olona hiala amin’ny fitondran’ny devoly sy hitondra azy ho amin’Andriamanitra. Tonga teto amintsika Jesosy mba hampiseho amintsika hoe manao ahoana Andriamanitra. Nandresy ny devoly Izy ka nanafaka antsika tamin’ny heriny.

Andininy 3 Na i Mosesy na i Jesosy dia samy mendrika ny voninahitra rehetra azontsika omena Azy. Fa voninahitra lehibe lavitra noho i Mosesy no an’i Jesosy. Nahatoky tamin’Andriamanitra i Mosesy tamin’ny nahampanompo tao an-tranon’Andriamanitra azy. Jesosy no nanorina an’io trano io ary Izy no tompony. Ny mpanao trano sy ny tompony dia manana voninahitra bebe kokoa noho ny trano. Io trano io dia ny olon’Andriamanitra. Ny mpanompo, izay anisan’ny trano amin’ity sary ity, dia tsy maintsy kely noho ny mpanao trano. Lehilahy lehibe teo anivon’ny vahoakan’Andriamanitra i Mosesy. Lehibe lavitra i Jesosy satria ny olon’Andriamanitra no tranony.

 

Ny sisa amin'Andriamanitra dia manondro ny hoavin'ny fiadanana sy ny fahavokarana. Toerana hitahiana sy hitahian’ Andriamanitra ny olony mandrakizay izy io. Izy io no tany nampanantenaina, izay hanjakan’i Mesia  Mpanjaka. Io no toerana honenan’izay rehetra matoky an’i Jesosy. ( Ny andininy 7-11 dia ao amin’ny Salamo 95:7-11 ).Mpanjaka. Io no toerana honenan’izay rehetra matoky an’i Jesosy. ( Ny andininy 7-11 dia ao amin’ny Salamo 95:7-11 ).

Andininy 15 Tany an-tany efitra ny Hebreo dia nanamafy ny fony. Niala tamin’Andriamanitra izy ireo. Tsy navelan’Andriamanitra ho any amin’ny tany nampanantenaina àry Izy ireo. Fampitandremana ho antsika izany. Amin’izao androntsika izao rehefa mandre ny tenin’Andriamanitra isika dia tokony hankatò izany. Tsy tokony hanahaka Azy ireo isika ka tsy hihaino an’Andriamanitra.

Andininy 19 Tsy nety nandray an’Andriamanitra ho mpitarika AzyIzy ireo. Nanao izay fantany fa tsy mety izy ireo. Tsy nankatò an’Andriamanitra izy ireo, ary nanao izay tiany hatao. Tsy nametraka ny fitokisany tamin’Andriamanitra izy ireo. Tsy afaka niditra tao amin’ny tany misy fitahiana izay homen’Andriamanitra azy ireo izy ireo. Fampitandremana ho antsika izy ireny. Tsy maintsy mametraka ny fitokiantsika amin’Andriamanitra isika ary manao izay tiany hataontsika. Rehefa mino an’i Jesosy isika, dia afaka matoky fa hitondra antsika ho any amin’ny tany nampanantenainy Andriamanitra. Raha tsy matoky sy tsy mankatò Azy isika, dia tsy ho afaka hiditra.

Andininy 1 Andriamanitra dia nampanantena toeram-pitsaharana haharitra mandrakizay. Ity toerana ity dia misokatra ho an’izay rehetra mandeha amin’ny lalan’Andriamanitra. Ny tany nampanantenain’ny Hebreo dia sarin’io toeram-pitsaharana io ho antsika. Ny olon-dehibe nivoaka avy tany Egypta dia tsy afaka niditra satria tsy natoky an’Andriamanitra. Ny fampanantenana fitsaharana mandrakizay miaraka amin’Andriamanitra dia mbola mitoetra ary ho antsika. Mila mitandrina isika mba tsy ho diso anjara amin’ny fidirana amin’io toerampitsaharana io. Tsy maintsy ataontsika antoka fa eo amin’ny lalana mitondra antsika any isika. Rehefa maty isika, dia hitsara antsika Andriamanitra, ary raha tsy mandeha amin’ny lalany isika, dia ho tara loatra.

 

Andininy 6 Nataon’Andriamanitra ho fonenan’ny  olombelona io toeram-pitsaharana io. Tsy misy mahasakana an’Andriamanitra tsy hanatanteraka ny teny fikasany. Mety ho antsika Izy ireny, fa raha ataontsika amim-pinoana izany. Tsy nankatò Azy ny olona nampana-ntenain’Andriamanitra tamin’ny voalohany. Nandre ny vaovao tsara izy ireo, nefa tsy niditra. Efa sitrapon’Andriamanitra ny hidiran’ny olona sasany. Ka ny fampanantenana dia ho ekentsika ankehitriny.olombelona io toeram-pitsaharana io. Tsy misy mahasakana an’Andriamanitra tsy hanatanteraka ny teny fikasany. Mety ho antsika Izy ireny, fa raha ataontsika amim-pinoana izany. Tsy nankatò Azy ny olona nampana-ntenain’Andriamanitra tamin’ny voalohany. Nandre ny vaovao tsara izy ireo, nefa tsy niditra. Efa sitrapon’Andriamanitra ny hidiran’ny olona sasany. Ka ny fampanantenana dia ho ekentsika ankehitriny.

Andininy 10 Rehefa nanao ny tany sy ny lanitra Andriamanitra, dia nitsahatra tamin’ny asany Izy. Rehefa miditra ao amin’ny toeram-pitsaharan’Andriamanitra ny olona iray, dia tsy manao ny asany intsony izy. Ao no miaramiaina amin’Andriamanitra ny lehilahy sy ny vehivavy ary mifaly.

 

Andininy faha-15, rehefa tonga teto an-tany i Jesosy, dia tonga tena olombelona. Niaina tamin'ny mahaolombelona Azy tamin'ny zavatra niainany rehetra Izy, mitovy amin'ny olona rehetra. Tsy nanao ratsy anefa Izy, fa nalainy ho Azy ny fahotantsika rehetra. Maty tamin'ny fahafatesana nahatsiravina noho ny fanaintainana mafy dia mafy. Noho Izy tonga olombelona tahaka antsika dia mahafantatra ny fihetsempo rehetra sy ny ady ara-batana sy ara-tsaina ary ny faka-panahy rehetra mihatra amintsika olombelona ; noho izany, dia fantany ny fahalemen-tsika, ary rehefa mijaly isika, dia miara-mijaly amintsika koaIzy.

Fitsipika ho an’ny lohan’ny mpisorona 5:1-4

 

Andininy faha-8 Tafiditra ao anatin’ny fifehezan’ny olombelona foana ny fijaliana. Zanak’Andriamanitra i Jesosy. Tsy maintsy nianatra anefa Izy, tamin’ny maha-olombelona ny dikan’ny hoe mankatò tanteraka an’Andriamanitra, amin’ny toe-javatra rehetra. Tsy hoe nisy fotoana tsy nankatòavany an’Andriamanitra anefa. Niray tamin’Andriamanitra foana Izy, ka tsy nisy nilana ny fankatoavana raha tsy tonga teto an-tany. Tsy maintsy nijaly i Jesosy, raha te hanao izay sitrapon’Andriamanitra. Rehefa nanao izany Izy, dia fantany hoe inona no atao hoe mankatò ny Rainy araka ny safidiny. Nifidy ny hijaly sy ho faty Izy, satria izany no nasain’Andriamanitra Azy hataony.

 

Andininy 14 Ny Kristianina matotra dia toy ny olona afaka mihinana ventin-kanina. Midika izany fa afaka mahatakatra ny zavatry ny fanahy izy. Mianatra ny tenin’Andriamanitra izy ary mivavaka. Ianarany ny mahita ny tsara sy ny ratsy amin’ny toe-javatra tsirairay, ary inona no tian’Andriamanitra hataony. Rehefa manao izany izy, dia mihamatanjaka ny  finoany. Tsy ny fampiasana ny saina fotsiny izany fa fampiasana ny saina sy ny  fanahy. Dia manao ny tsara izy fa tsy ny ratsy. Amin’izany no ianarany mitombo eo amin’ny fiainana kristianina.finoany. Tsy ny fampiasana ny saina fotsiny izany fa fampiasana ny saina sy ny 

Andininy 1-2 Efa nianatra fahamarinana fototra momba ny fiainana kristianina ny mpamaky, nefa tsy nandroso. Ireto fahamarinana fototra ireto dia ahitana:

Andriamanitra manangana ny maty

Momba ny hoavy ny nananganan’Andriamanitra ny olona tamin’ny maty sy ny fitsarana ho avy. Ireo izay matoky an’i Jesosy dia ho velona indray aorian’ny fahafatesana. Homba an’i Jesosy mandrakizay izy ireo amin’izay. Izay tsy matoky an’Andriamanitra dia ho velona indray ( Jaona 5:28-29 ). Dia tsy maintsy manatona an’Andriamanitra koa izy ireo. Andriamanitra no hitsara azy ireo, ary tsy maintsy handoa ny fahotany izy ireo.

Tsy misy anjara faharoa intsony 6:4-8

Mila mandinika izay rehetra ampianariny isika, raha te hahalala ny Baiboly. Ny tena  mpino dia olona niova. Manana fiainam-baovao ao amin’i Jesosy izy. Izany fiainana vaovao izany dia hiaraka amin’i Jesosy mandrakizay. Tsy mety maty na ho potika mihitsy izany fiainana izany. Noho izany, ny tena Kristianina dia voaro ao amin’i Jesosy. Tsy afa-miala amin’ny  finoana Izy. Tsy azony atao ny miverina amin’ny fiainany tsy nanana an’i Kristy teo aloha. Ka tsy miresaka momba ny tena  mpino ireo andininy ireo.mpino dia olona niova. Manana fiainam-baovao ao amin’i Jesosy izy. Izany fiainana vaovao izany dia hiaraka amin’i Jesosy mandrakizay. Tsy mety maty na ho potika mihitsy izany fiainana izany. Noho izany, ny tena Kristianina dia voaro ao amin’i Jesosy. Tsy afa-miala amin’ny    mpino ireo andininy ireo.

 

Andininy faha-11 Ny fanirian’ny mpanoratra dia ny hahatonga ny kristiana mpamaky azy ho mazoto hiaina ho an’Andriamanitra mandra-pahatapitry ny androm-piainany. Amin’izany fomba izany no hahazoany antoka kokoa ny fanantenana ananany ao amin’i Kristy. Ny fanantenana hoavy dia azo antoka miaraka amin'Andriamanitra. Rehefa mandeha miaraka amin’i Jesosy isika dia matoky kokoa an’izany fanantenana ny ho avy izany. Ny zavatra antenaintsika dia hitranga indray andro any. Rehefa miala amin’ity tany ity isika dia ho velona sy ho sambatra mandrakizay miaraka amin’Andriamanitra.

Andininy 13 Abrahama no ohatra tsara indrindra amin’ny fahatokiana sy ny fanantenana an’Andriamanitra. Nantsoin’Andriama-nitra izymba handao ny tranony ka ho any an-tany lavitra. Nanomboka teo dia nandeha tany amin’izay nitondran’Andriamanitra azy i Abrahama. Noraisin’Andriamanitra ho marina izy, satria natoky sy nankatò ny teniny. Izany no nahatonga an’Andriamanitra nanao fampanantenana taminy. Mba hampisehoana fa azo antoka ny fampanantenana, dia nampidirin’Andriamanitra voady tamin’ny anarany. Nampiasa ny anarany Izy satria tsy misy anarana lehibe noho ny anarany. Ny fampiasana ny voady dia mampiseho fa ny fampanan-tenana dia ho amin'ny fotoana ho avy. Tsy maintsy niaina sy niandry tamim-panantenana sy fahatokiana àry i Abrahama.

Andininy 17 Tsy nila nivoady mihitsy Andriamanitra. Hanao izay lazainy foana Izy, satria marina Izy. Izany no toetrany. Kanefa nanao voady na fampanantenana anefa Izy tamin’io fotoana io, mba tsy hisalasalan’i Abrahama fa hataon’Andriamanitra izany. Tsy miova ny fikasan’Andriamanitra. Hanao izay kasainy hatao Izy, ka izany no nolazain’ny  voady na fampanantenany. Tsy ho an’i Abrahama ihany ilay voady fa ho an’ireo mpandova ny teny fikasana koa. Izy ireo no olona manaraka Azy na tamin’ny fahaterahany sy tamin’ny  finoany. Izay rehetra mino an’i Jesosy dia isain’Andriamanitra ho zanak’i Abrahama. Isika izay matoky an’Andriamanitra no mpandova ny teny fikasan’Andriamanitra.voady na fampanantenany. Tsy ho an’i Abrahama ihany ilay voady fa ho an’ireo mpandova ny teny fikasana koa. Izy ireo no olona manaraka Azy na tamin’ny fahaterahany sy tamin’ny 

Ny Genesisy toko faha-14 dia milaza ny fomba nahatongavan’ny mpanjaka 5 ka nanafika ny mpanjakan’ny tany. Lasan’izy ireo ny olona maro sy ny entany. Anisan’izany i Lota, izay zanak’anabavin’i Abrahama. Dia nandeha nanaraka azy i Abrahama ka niady tamin’ireo mpanjaka dimy lahy. Nandresy azy ireo izy ka nampody ny olona rehetra mbamin’ny fananana. Ary Melkizedeka, mpisoron'Andriamanitra Avo Indrindra, nitsena azy ka namoaka mofo sy divay. Nitso-drano an’i Abrahama tamin’ny anaran’Andriamanitra Avo Indrindra izy.

Nanaiky ny ampahafolon’izay rehetra nalain’i Abrahama tamin’ireo mpanjaka izy (andininy 4-5).

 Ny fomba taloha, dia tena fanao ny manome an’andriamanitra ny ampahan’ny zavatra azo avy tamin’ny ady. Izany no nataon’ny olona mba hanomezana hasina azy noho ny fitahiany tamin’ny ady izay natao. Araka ny marina moa, dia ilay mandray fanomezana no lehibe indrindra noho ilay nanolotra. Izany hoe, ny mpisorona izay nandray ny fanomezana dia ho ambony kokoa noho ilay nanome izany. Koa eto dia nomen’i Abrahama an’i Melkizedeka ny ampahafolon’ny zavatra tsara izay azony avy tany amin’ny adynoho ny amin’ny maha-mpisoron’Andriamanitra Avo Indrindra an’i Melkizedeka. Nanaiky ireo fanomezana ireo i Melkizedeka ary izany dia mampiseho fa ambony noho i Abrahama izy.

Andininy 9-10 Avy amin'ny taranak'i Levy no nihavian'ny mpisorona. Zanakalahin’i Jakoba i Levy. Zanakalahin’i Isaka i Jakoba. Isaka dia zanak’i Abrahama. Avy amin’i Abrahama àry i Levy. Rehefa nomen’i Abrahama an’i Melkizedeka ny ampahafolon’ny zavatra zaony, dia mbola tsy teraka i Levy. Ny hevitra dia hoe mbola tao amin'ny ray amandreniny i Levy, ary mbola tao amin'ny ray aman-dreniny izy ireo. Amin’izany fomba izany dia azo lazaina fa efa nandoa ny ampahafolony tamin’ny alalan’i Abrahama ny mpisorona tao amin’ny fianakavian’i Levy. Izany indray dia mampiseho fa i Melkizedeka dia lehibe noho i Levy. Ary satria mpisorona toa an'i Melkizedeka Jesosy, dia lehibe noho ny mpisoron'ny Jiosy koa Izy.

Andininy 12 Ny lalàn’i Mosesy no nanendry ny mpisorona avy amin’ny taranak’i Levy ihany. Koa nisy karazana mpisorona hafa nitaky fanovana ny amin’ny lalàn’i Mosesy momba ny  fanatitra.fanatitra.

Lehibe i Kristy, satria velona mandrakizay 7:15-19

 

 

 

Andininy 28 Ny lalàn’i Mosesy dia nanangana olona ho lohan’ny mpisorona. Nalemy toy ny lehilahy rehetra ireo olona ireo. Samy manao ny tsy mety isika ary maty avokoa. Avy amin’Andriamanitra ny lalàna, nefa tsy maintsy niasa tamin’ny lehilahy sy vehivavy malemy ka tsy afaka nanome fahafaham-po ny filan’izy ireo mihitsy. Mifanohitra amin’izany kosa, Andriamanitra dia nanao an’i Jesosy ho lehiben’ny mpisorona tamin’ny teniny. Tsy malemy toa antsika i Jesosy. Tsy nanao ratsy Izy ary nitsangana tamin’ny maty sady manana fiainana lavorary ary tsy ho faty mihitsy. Izy no afaka manadio antsika ho afaka amin’ny ota rehetra, mba ho ao amin’Andriamanitra.

Andininy 1 Izao no lazaintsika. Manana Mpisoronabeizay mipetraka eo ankavanan'Andriamanitra isika. Ny tanana ankavanan’Andriamanitra no toerana ambony indrindra any an-danitra. Ny fipetrahan’i Jesosy eo dia mampiseho fa nahavita ny asa izay nahatongavany teto an-tany Izy. Tamin’ny nahafatesany ho antsika, dia nanao izay hahatonga antsika ho afaka hiaraka amin’Andriamanitra i Jesosy.

Andininy 5 Ny lay manokana dia modely na kopia fotsiny. Nanao ny lay manokana sy ny zavatra rehetra tao i Mosesy, araka izay nolazain’Andriamanitra taminy ( Eksodosy 25:40; 26:30 ). Io lay mano-kana io dia natao hampianatra ny olona ny amin’ny toerana tena  fivavahana any an-danitra. Eo amin’io toerana any an-danitra io no misy an’ny Mpisoronabentsika dia iJesosy Kristy.fivavahana any an-danitra. Eo amin’io toerana any an-danitra io no misy an’ny Mpisoronabentsika dia iJesosy Kristy.

Ny fifanarahana vaovao dia manolo ny fifanarahana taloha 8:8-13

Andininy 10Noho ny tsy fahombiazana teo aloha no hitodihan’i Jeremia amin’ny ho avy. Nisy fisarahana teo amin’ny firenen’Israely. Tamin’ireo foko roa ambin’ny folo  tany am-boalohany, dia 10 no lasa firenena vaovaon’ny  Israely. Ny foko roa hafa kosa no namorona ny firenen’i Joda. Tamin’ny andron’i Jeremia,  tsy nisy intsony ny Israely satria ratsy loatra izy ireo, ka nampielezan’Andriamanitra tany amin’ny hafa firenena.  Ratsy fanahy tokoa i Joda, ary efa saika hampihahaka azy koa Andriamanitra. Hitan’i Jeremia ny fotoana hampodian’Andria-manitra ny Israely sy ny Joda ho any amin’ny taniny. Ka hanao fanekena vaovao amin’Izy ireo Andriamanitra.tany am-boalohany, dia 10 no lasa firenena vaovaon’ny    tsy nisy intsony ny Israely satria ratsy loatra izy ireo, ka nampielezan’Andriamanitra tany amin’ny hafa firenena.Ratsy fanahy tokoa i Joda, ary efa saika hampihahaka azy koa Andriamanitra. Hitan’i Jeremia ny fotoana hampodian’Andria-manitra ny Israely sy ny Joda ho any amin’ny taniny. Ka hanao fanekena vaovao amin’Izy ireo Andriamanitra.

Andininy faha-13 amin’ny filazana fa vaovao ny fanekena, dia nataon’Andriamanitra ho tonta ny fanekena teo aloha. Ny vaovao dia manolo ny taloha ary ny taloha dia mifarany. Tsy misy vokany ny fifanarahana taloha, satria tsy misy ilana azy intsony amin’izao fahatongavan’ilay vaovao izao.

Andininy 1 Mba hampisehoana fa tsara kokoa ny fifanarahana vaovao, ny mpanoratra dia nanoratra voalohany momba ny fifanarahana taloha. Tafiditra tao amin’ilay fifanarahana taloha ny fitsipika momba ny  fivavahana, izany hoe ny fiderana sy ny fanomezam-boninahitra an’Andriamanitra. Tao amin’ny toerana masina manokana no nanaovana izany. Teto an-tany ihany no nampiasana azy fa tsy tany an-danitra.

Ny vata manokana nisy ny fifanekena dia boaty lehibe vita amin’ny hazo, ary nisy volamena teo amboniny ( Eksodosy 25:10-22 ). Tao anatin'ity boaty manokana ity dia nisy zavatra telo.

Andininy 5 Ary nisy sarin’ny kerobima teo amin’ny tendrony roa amin’ny saron’ny vata misy ny fanekena. Ny kerobima dia anjely  manokana izay tokony hampiseho fa teo Andriamanitra tamin’ny voninahiny rehetra. Nasain’Andriamanitra nanao sariolona volamena i Mosesy. Nifanatrika teo amin’ny saron’ilay vata izy ireo. Nivelatra teo ambonin’ilay boaty ny elany. Ny sarony dia volamena tsara; izany no toerana tsy maintsy nandatsahan’ny mpisoronabe ny ran’ny  fanatitra noho ny ota. Isan-taona, rehefa nanao izany izy, dia nilaza Andriamanitra fa hamela ny fahotan’ny  mpisorona sy ny vahoaka.teo amboniny isan’andro ny mpisorona.

Andininy 8 Ny Fanahy Masina dia nampiasa ny tranolay manokana mba hampianarana antsika fahamarinana manan-danja iray. Tsy nisy fomba ahafahan’ny olona manatona mivantana an’Andria-manitra. Ny mpisorona ihany no afaka niditra tao amin’ny toerana masina. Na izy ireo aza tsy afaka nihoatra izany. Ny lohan’ny mpisorona irery ihany no afaka nankany amin’Andriamanitra tao amin’ny toerana masina indrindra. Indray andro ao anatin’ny taona iray ihany no nahazoany lalana nankany (Levitikosy 16).

 

Andininy 13 Ary ny ran’osy sy ny ran’omby ary ny lavenonany dia nanadio ny ivelany. Tsy mahaisotra ny fahotan’ny olona izany, satria ao anaty ny fahotana. Tsy afaka manao ny olona ho marina eo anatrehan’Andriamanitrakoa izany zavatra izany. Ny ran’i Jesosy ihany no afaka manadio ny feon’ny fieritreretana. Ny ran’i Kristy ihany no afaka manala ny ota.

 

Andininy 18 Andriamanitra dia nanao ny fanekena taloha sy ny fanekena vaovao. Tao amin’ilay fifanarahana taloha, Andriamanitra dia nilaza tamin’ny olona izay tokony hataony. Nampanantena fiainana ho azy ireo Izy, raha mitandrina ny lalàny rehetra. Fa na dia io fanekena voalohany io aza dia tsy nisy antony na tsy nanan-kery raha tsy nisy ran'ny fanatitra.

Andininy 22 Rehefa nilaza ny mpanoratra fa ny ra dia saika nanadiovana ny zavatra rehetra, dia nisy zavatra tsy nila rà. Mety hanadio zavatra metaly ny afo. Ireo izay mahantra loatra ka tsy nitondra na dia vorona kely ho fanatitra  aza dia afaka nitondra koba ( Levitikosy 5:11-13 ). Kanefa mba hanadiovana ny olona amin’ny ota dia tsy maintsy nisy ra. Ho an’ireo izay mahantra loatra ka tsy afaka nanao sorona biby, dia mbola nisy ny ran’ny sorona izay nampiasain’ny mpisorona
ho an’ny vahoaka rehetra. Tsy maintsy nisy fanatitra rà ho an’Andria-manitra mba hamelana  fahotana. Raha tsy misy rà, dia tsy hamela ny ota Andriamanitra.

Andininy faha-24 Ny asan’i Jesosy dia tsy tao amin’ilay tranolay manokana nataon’ny olona teto an-tany. Io lay manokana io dia dika mitovy amin’ilay tena misy any an-danitra. Jesosy dia nanao sorona  tonga lafatra iray teto an-tany. Nody tany an-danitra Izy avy eo. Nody tany amin’ny Rainy Izy, ho solon’ny vahoakany. Mijoro eo anatrehan’Andriamanitra foana Izy izao mba hivavaka ho an’izay matoky Azy.

 

 

Andininy 1 Ny 'lalàna' eto dia midika hoe ny fivavahana tranainy rehetran'ny  Jiosy. Tsy inona izany fa aloky ny tena fivavahana ho izay avy. Tsy midika akory izany hoe tsy nisy valera ny fivavahana taloha. Ary tamin'ny lafiny rehetra dia nanondro izay ho avy izy io. Tamin’izany no nahafantaran’ny olona fa masina Andriamanitra. Nilaza tamin’izy ireo izany fa tsy afaka manatona an’Andriamanitra masina ny olona  miaraka amin’ny fahotany. Nisy fanatitra noho ny ota, nefa tsy nahafaka ota izy ireny. Tsy afaka nanadio ny olona teo imason’Andriamanitra ny fanatitra. Mbola tsy afaka nanatona mivantana an’Andriamanitra tamin’ny alalan’ny sorona biby ny olona.

Ny hany sorona  ho an’ny  ota 10:5-18

Tsy afaka nampifaly an’Andriamanitra ny lalàna taloha mbami-n’ny fanomezana sy ny sorona. Tsy afaka nanao izay nikasainy hatao ny lalàna. Tonga hanao ny asan’Andriamanitra i Jesosy. Izany asa izany dia ny handoa ny vidim-pahotana, mba hamelan’Andriamanitra ny helotsika.

Andininy 13 Ao amin’ny Salamo 110:1 Andriamanitra dia miteny amin’i Kristy hoe: ‘Mipetraha eo an-tanako ankavanana. Mipetraha eo mandra-panaoko ny fahavalonao ho fitoeran-tongotrao'. Hatramin’ny nitsanganany tamin’ny maty dia efa niandry an’Andriamanitra hanao izany i Jesosy. Efa naharesy ny fahavalony rehetra Izy, nefa tsy mbola hitantsika teo ambaniny izy ireo. Hoy ny apostoly Paoly ( 1 Korintiana 15:24-28 ).

 

Andininy 21 Anjaran’ny lohan’ny mpisorona ny manatona an’Andriamanitra ho an’ny vahoaka. Ao amin’i Jesosy no ananantsika ny lohan’ny mpisorona lehibe. Izy no tompon'ny tranon'Andriamanitra. Midika izany fa Izy no tompon’ny vahoakan’Andriamanitra sy mitondra azy. Tsy miditra ho antsika fotsiny Izy. Izy mihitsy no hitondra antsika ho amin’Andriamanitra.

Andininy 25 Nisy Kristianina sasany dia nitsahatra tsy niaraka tamin’ny sisa. Tsy tsara ho azy ireo izany. Sarotra amintsika ny hatanjaka samirery raha tsy misy ny fanampian’ny Kristianina hafa sy ny fanohanan’ny hafa. Rehefa manatona an’i Jesosy isika dia tokony hiditra ao amin’ny fiangonana ary hihaona amin’ny Kristianina hafa. Mila mifanampy isika amin’ny finoana kristianina  sy ny fomba fiainana amin’ny maha-Kristianina antsika. Tokony hifampahery kokoa isika satria efa manakaiky ny andro hiverenan’i Jesosy (jereo ny andininy 37).ny ota. Ny tena zava-dehibe dia ny mahafantatra sy mino fa marina izany. Izay rehetra matoky an’i Jesosy dia hohamasinin’Andriamanitra. Nataon’i Jesosy lavorary izay rehetra nokasain’Andria-manitra hataony. Jesosy dia nanao izay rehetra nolazain’Andriamanitra fa ilaina.

Andininy 28-29Ny tsy fankatoavana ny lalàn’i Mosesy dia azahoana azy henjana tamin’ny andron’Israely satria mitovy amin’ny fandavana an’Andriamanitra ny fanaovana tsinotsinona azy. Ilay nanao izany dia tsy maintsy nandoa ny vidiny. Tsy maintsy maty izy. Zava-dehibe loatra izany ka tsy maintsy ilana porofo fa meloka izy ireo. Ary tsy ampy ny vavolombelona iray. Tsy maintsy vavolombelona roa na telo ( Deoteronomia 17:6 ). Ary niainga avy tamin’izany no anambaran’ny mpanoratra eto hoe, sarotra toy izany koa ny mandà an’i Jesosy sy izay nataony. Ny sazy amin'izany dia tsy maintsy ho ratsy kokoa noho ny fandavana ny lalàna. Tsy maintsy ho mafy kokoa izany satria lehibe lavitra noho i Mosesy i Jesosy. Tsy maintsy henjana kokoa izany satria ny fifanarahana vaovao dia tsara lavitra noho ny taloha.

Fanevatevana ny Fanahy Masin’Andriamanitra izany.

Andininy 32 Matoky ny mpanoratra fa tsy hiala amin’ny finoany an’i Jesosy ny mpamaky azy. Nangataka azy ireo izy mba hahatsiaro ny andro voalohany (tsy hoe andro voalohany amin’ny herinandro) izay andro voalohany nanatonany an’ny Tompo. Toy ny hazavana ho azy ireo ny fahamarinan’Andriamanitra. Namirapiratra tao am-pony sy tao an-tsainy izany ka nanova ny fiainany. Avy eo dia tsymaintsy nijaly mafy izy ireo satria Kristianina. Ady ara-nofo izay nihatra tamin’izy ireo izany. Ary tokony hatanjaka amin’ny finoany izy ireomba hahatonga ny finoany tsy levona.

Andininy 37-38 Ireo andininy roa ireo dia mampiasa teny avy ao amin’ny Isaia 26:20 sy Habakoka 2:3-4 . Milaza amintsika izy ireo fa ho avy tsy ho ela i Jesosy ary tsy hanemotra ny fiaviany. Tsy maintsy matoky tena isika satria matoky fa hiverina Izy. Rehefa miverina Izy, dia hamarana ny adintsika eto amin’ity fiainana ity ary hitondra ny fitahiana nampanantenainy momba ny fiainana miaraka amin’Andriamanitra.

TOKO 11

Ny fiainan'ny  finoana, izany hoe ny fomba hampifaliantsika an’Andriamanitra dia tsy misy ankoatry ny fametrahantsika ny fiainantsika eo am-pelatanany. Tena zava-dehibe ny fitokiantsika an’Andriamanitra. Izany, ohatra, no ahafantarantsika fa Izy no nanao izao tontolo izao sy izay rehetra eo aminy. Nanome baiko Andriamanitra ao amin’ny Genesisy 1:3, tamin’Izy nilaza hoe: ‘Misia mazava’. Dia nisy tokoa izany. Izy no nanao izay tsy nisy taloha. Afaka mahafantatra ireo zava-misy ireo isika, satria Andriamanitra no milaza amintsika. Tsy maintsy matoky isika fa marina izay lazainy.

Andininy 5 dia lehilahy tsara fanahy i Enoka. Nanana finoana natanjaka no sady niara-nandeha tamin’Andriamanitra izy( Genesisy 5:24 ). Tena akaiky an’Andriamanitra izy ka nahafaly an’Andriamanitra.  Noho ny finoany, dia nentin’Andriamanitra nankany an-danitra izy avy eo. Na dia nitady azy aza ny olona, dia tsy nahita azy satria nentin’Andriamanitra tany an-danitra tsy maty.fanatitra ho an’Andriamanitra izy ireo. Neken’Andriamanitra ny soron’i Abela, fa tsy noho ny zavatra natolony. Satria hitan’Andriamanitra fa nanampinoana i Abela. Tsy nahafaly an’Andriamanitra kosa ny soron’i Kaina. Tsy noho ny zavatra natolony no nahatonga izany. Satria tsy marina tamin’Andriamanitra ny fon’i Kaina. Tsy maintsy nandresy izany   anefa Andriamanitra. Tsy nitovy tamin’ny fahafatesan’i Jesosy izany (jereo 12:24).

 

Andininy faha-10 Abrahama dia afa-po tamin’ny nivahinianany teo amin’ilay tany. Fantany fa indray andro any dia hataon’Andriamanitra izay rehetra nolazainy fa hataony. Nibanjina ny tena fonenany any an-danitra i Abrahama, taorian’ny nahafatesany. Tsy ho vahiny intsony izy, fa ho any.  Finoana no nahitany tanàna izay nokasain'Andriamanitra haoriny satria Andriamanitra no nanao ny fototra iorenany, ka fantatsika fa tsy ho levona mandrakizay izy ireny. Tsy ho toy ny mipetraka an-day izy io, fa ho fonenana maharitra ho an’ny olon’Andriamanitra.finoana. Nantsoin’Andriamanitra izy handao ny tany nipetrahany ( Genesisy 12:1 ). Tsy maintsy nandao ny namany sy ny mpiara-monina taminy ary ny fianakaviany Izy. Tsy nolazain’Andriama-nitra tamin’i Abrahama izay halehany. Izao fotsiny no nolazainy: ‘Mandehana any amin’ny tany izay hasehoko anao’. Dia lasa Abrahama, satria fantany fa afaka mitoky an’Andriamanitra izy. Tiantsika ny mahafantatra ary misafidy ny izay lalana halehantsika. Nankatò ny didin’Andriamanitra i Abrahama, na dia mbola tsy fantany aza izay halehany. Fantany fa mety ny matoky amin’Andriamanitra sy mankatò Azy. Ny handao ny fiainana izay fantatsika ka handeha ho any amin'ny ho avy tsy fantatra, satria Andriamanitra no miantso antsika hanao izany, izany noatao hoe finoana.

Andininy 16 Tsia, ny olona toa an’i Abrahama, izay matoky tanteraka an’Andriamanitra, dia maniry ny hankany amin’ny toerana tsara lavitra izay nomanin’Andriamanitra ho azy any an-danitra. Andriamanitra no nanorina ny tanàna notadiavin’i Abrahama (and 10). Tsy menatra ny ho Andriamanitry ny olona tahaka ireny Andriamanitra. Manaja ny finoan’izy ireoIzy ary mandray azy ho Azy. Antsoin’Andriamanitra isika mba hanana finoana mitovy amin’izany  sy hananany fiainana toa Azy ireo. Omeny antsika ny fahafahana hiaraka aminy ao amin’io tanàna io.Finoana no nahitany tanàna izay nokasain'Andriamanitra haoriny satria Andriamanitra no nanao ny fototra iorenany, ka fantatsika fa tsy ho levona mandrakizay izy ireny. Tsy ho toy ny mipetraka an-day izy io, fa ho fonenana maharitra ho an’ny olon’Andriamanitra.

Ohatra hafa momba ny finoana 11:20-38

Andininy 23 Taona maro taorian’ny nahafatesan’i Josefa, dia nisy mpanjaka vaovao tany  Egypta. Natahotra izy sao ho marobe ny Hebreo, ka haka ny tany (Eksodosy 1). Koa nataony andevo izy ireo. Ary avy eo dia nanome baiko izy mba hamono ny zazalahy hebreo rehetra rehefa teraka. Hitan’ny ray aman-drenin’i Mosesy fa zaza tsy mahazatra i Mosesy. Ary noho ny fahatokiany an’Andriamanitra dia nafeniny ny zaza ary tsy natahorany ny lalàna navoakan’ny mpanjakan’ny Egypta. Dia nanafina an’i Mosesy telo volana izy ireo. Ary rehefa tsy azony nafenina intsony izy, dia nataony tao anaty harona. Napetrany teo anelanelan’ny zavamaniry teo amoron’ny ony ny harona. Nahita azy teo ny zanakavavin'ny mpanjaka. Nentiny tany an-trano izy ary notezainy ho zanany tahaka ny zanany naterany.tany nampanantenaina azy ireo( Genesisy 50:24-25 ).

Nandritra ny fotoana ela ny mpanjaka dia tsy nety nandefa ny Hebreo ( Eksodosy, toko 7-11 ). Nandritra ireo andro sarotra rehetra ireo dia natanjaka i Mosesy. Toy ny hoe nahita an’Andriamanitra iqzy, izay tsy hitan’olona. Natanjaka be Izy satria natoky an’Andriamanitra. Toy ny hoe niara-nandeha tamin’Andriamanitra Izy. Milaza ny Baiboly fa niresaka nifanatrika tamin’i Mosesy Andriamanitra, toy ny olona miresaka amin’ny namany ( Eksodosy 33:11 ).

Andininy 31 Talohan’ny nanafihan’ny Hebreo an’i Jeriko, dia naniraka olona tany izy mba hijery ny tanàna sy hanao tatitra tamin’ny lehibeny. Nony tonga ireo iraka, dia nampidirin-dRahaba tao an-tranony. Nanao ny fomba rehetra tsy ahafaty ireo iraka roa lahy ireo i Rahaba satria fantany fa hatolotr’Andriamanitra ho eo an-tanan’ Israely tokoa ny taniny. Dia nalefany tamin'ny lalana azo antoka izy ireo. Ratsy ny fiainany taloha, nefa nanampy an’ireo lehilahy ireo izy, satria  nanam-pinoana an’Andriamanitra. Rehefa nianjera i Jeriko, dia namonjy ny ainy ireo lehilahy ireo (Josoa 2).atao hoe Jeriko nyJiosy. Tsy maintsy nanafika sy nandrava azy izy ireo noho ny faharatsian’ny olona tao. Nasain’Andriamanitra nandehandeha manodidina azy indray mandeha isan’andro nandritra ny 6andro Izy ireo. Tamin'ny andro fahafito dia nilazan'Andriamanitra azy ireo mba hihodidina azy impito. Nino an’Andriamanitra izy ireo ary nanao izay nandidiany azy. Ary tamin’ny andro fahafito dia nianjera ny mandan’ny tanàna dia Jeriko izany (Josoa 2).

• Nandresy mpanjaka mpanjaka maro . Mpitondra tsy miangatra izy ireo ka nahazo izay nampanantenain’Andriamanitra azy.
• Ireo izay naharesy ny mpanjaka dia mety ahitana ireo izay antsointsika hoe Mpitsara (ao amin’ny bokin’ny Mpitsara). Izy ireo no lehiben’ny Hebreo, rehefa niditra ny tany nampanantenaina. Nandresy ny Midianita, ohatra, i Gideona, izay niaraka tamin’ny lehilahy vitsivitsy monja ( Mpitsara 6:11-8:32 ). Afaka nandresy ny Kananita i Baraka ( Mpitsara 4:6-5:31 ). Niady tamin’ny  Filisti-nina i Samsona ( Mpitsara 13:2–16:31 ). Namonjy ny  Jiosy tamin’ny tanan’ny  Amonita i Jefta ( Mpitsara 11:1–12:7 ).
• Nanakombona ny vavan’ny liona izy ireo mba tsy hanaikitra azy. Tsy nahavoa azy ireo ny lelafo. Nandositra ny sabatra izy ireo.

Maro no nijaly sy maty noho ny finoany. Afaka ny ho namonjy ny tenany tamin’ny fialany hitoky amin’Andriamanitra anefa izy ireo. Kanefa naleon’izy ireo nitsinjo ny fiainana tsara lavitra izay any an-danitra toy izay ho afaka amin’ny fahorian’ny vatana ao anatin’ny fotoana fohy hiainana eto an-tany. Isika koa dia tsy tokony hiala amin’ny fitokiantsika amin’Andriamanitra, na inona na inona hihatra amintsika.

Ny fampanantenan’Andriamanitra ho an’izay matoky Azy 11:39-40

TOKO 12

Toy ny mpihazakazaka amin'ny hazakazaka isika. Ny hazakazaka dia ny fiainantsika ary isika rehetra dia tsy maintsy mihazakazaka, toy ny mpihazakazaka mifaninana amin'ny hazakazaka isika. Manao fanazaran-tena ny mpihazakazaka mba hahatonga azy ho matanjaka tsara, aryataony izay mba hahatonga azy tsy ho mavesatra loatra mba hahatonga azy ho matanjaka tsara. Rehefa mihazakazaka izy, dia tsy mitondra na mitafy izay zavatra tsy ilainy satria manao izay tokony hahatonga azy ho mpandresy izy.

 

Andininy 8 Tsy maintsy mianatra miaina ny ankIzy rehetra. Tsy maintsy mampianatra sy mampiofana Azy ireo ny ray aman-dreniny. Noho izany dia hanitsy sy hanafay AzyIzy ireo rehefa manao ny tsy marina. Raha tsy manana famaizana avy amin’Andriamanitra isika, dia tsy ho tena zanany. Fa Andriamanitra dia ray tsara izay mampianatra ny zanany rehetra.

 

Andininy 14 Miaina ao anatin’ny tontolo iray misy tsy fitovian-kevitra be dia be isika. Na any am-piangonana aza matetika dia misy ny fifandirana. Adidintsika ny miezaka miaina tsy misy fifandirana na fitokotokoana. Tokony hiezaka ny hiray hina amin’ny olona rehetra koa isika. Midika izany na amin’ireo izay matoky an’Andriamanitra, toa antsika, na amin’ireo izay tsy mino. Mety tsy ho tanteraka foana izany, saingy tsy tokony ho isika no mahatonga ny olana. Ny mpanoratra dia milaza amintsika mba ho masina koa. Ny hevitry ny teny hoe 'masina' dia manana ny fototry ny hoe an'Andriamanitra irery ihany isika. Izy no Tompon’izay rehetra ataontsika. Tokony hiaina araka izay tian’Andria-manitra hiainantsika mandrakariva isika. Izay masina ihany no hahita an’Andriamanitra. Tsy misy olona afaka manao ny tenany ho masina. Andriamanitra no mahamasina antsika, rehefa mankatò Azy sy matoky an’i Jesosy isika.

 

Tsy manana traikefa mahatsiravina toy izany isika Kristianina. Tonga teny an-tendrombohitra koa isika. Hafa mihitsy anefa ilay izy.

Andininy faha-25 izao ny mpanoratra dia mampifanohitra ny fomba nitenenan’Andriamanitra tamin’izany andro izany sy ny fomba fiteniny ankehitriny. Ireo izay nandre an’Andriamanitra niteny tao  Sinay dia naniry ny hijanonany satria nampatahotra azy nyfeon'Andriamani-tra. Nilaza aza izy ireo fa tokony hiteny amin’i Mosesy ihany Andriamanitra avy eo Mosesy hilaza ny teny rehetra ho amin’ny zanak’Israely. Koa nampanantena izy ireo fa hankatò ny lalàn’Andriamanitra rehetra izay nomeny azy ireo tamin’ny alalan’i Mosesy. Tsy nitana izany fampanantenanaizany anefa izy ireo. Tsy nety nihaino izy ireo rehefa nampitandrina azy ireo Andriamanitra. Nosazin’Andriamanitra izy ireo tamin’ny farany. Ny mino an’i Jesosy, na ny etỳ

Andininy 26 Raha niteny tao Sinay Andriamanitra, dia nihozongozona ny tendrombohitra rehetra (Eksodosy 19:18). Nisy afo sy haizina be. Tena nahatsiravina izany ary natahotra mafy ireo izay nahita izany. Mampanantena Andriamanitra fa indray andro any dia hanozongozona ny tany indray izy. Tsy io tendrombohitra io ihany no hampihorohoroiny, fa ny tany manontolo koa. Tsy ny tany manontolo ihany no hampihorohoroiny, fa ny lanitra koa.Sinay dia naniry ny hijanonany satria nampatahotra azy nyfeon'Andriamani-tra. Nilaza aza izy ireo fa tokony hiteny amin’i Mosesy ihany Andriamanitra avy eo Mosesy hilaza ny teny rehetra ho amin’ny zanak’Israely. Koa nampanantena izy ireo fa hankatò ny lalàn’Andriamanitra rehetra izay nomeny azy ireo tamin’ny alalan’i Mosesy. Tsy nitana izany fampanantenanaizany anefa izy ireo. Tsy nety nihaino izy ireo rehefa nampitandrina azy ireo Andriamanitra. Nosazin’Andriamanitra izy ireo tamin’ny farany.

 

Andininy 1Mitovy Ray avokoa ny Kristianina rehetra dia Andriamanitra Izay any an-danitra. Zanak’Andriamanitra avokoa isika rehetra. Raha tia an’Andriamanitra isika, dia tokony ho tia ny zanany koa. Tsy maintsy mifankatia sy mifanampy àry isika satria mpirahalahy sy mpianabavy ao amin’ny Tompo.

Andininy 5Afaka mifehy antsika mora foana ny harena rehefa maniry mafy loatra te hanan-karena isika. Kanefa tsy afaka ny ho tia vola sy ho tia an’Andriamanitra isika. Ny iray amin'izy ireo dia tsy maintsy maka ny toerana voalohany eo amin'ny fiainantsika. Ny fitiavam-bola no mahatonga ny faharatsiana maro eto amin’izao tontolo izao. Na dia mila vola aza isika, dia dia tokony hila an’Andriamanitra bebe kokoa, ary fantany izay mahasoa antsika. Nampanantena antsika Izy fa tsy handao antsika mihitsy. Tia antsika Izy ary afaka miantehitra aminy isika mba hikarakara antsika. Izay ananantsika dia tokony hanome fahafaham-po antsika ary tokony hatoky an’Andriamanitra amin’izay ilaintsika isika. Mety tsy maintsy miasa ho amin’izany isika, fa raha tia an’Andriamanitra aloha isika, dia tsy hifehy antsika ny vola. (Niresaka momba izany i Jesosy, jereo ny Matio 6:25-34 ).

Andininy faha-7 dia nampianatra ireo Hebreo ireo momba an’i Jesosy ny Kristianina. Nasehon’izy ireo tao amin’ny Baiboly fa i Jesosy no Kristy. Tsy ny zavatra nolazainy ihany no nampianarany azy. Ohatra azo ampiharina koa izy ireo teo amin’ny fomba fiainany. Toa efa maty izy ireo izao. Angamba noho ny finoany an’i Jesosy no nahafatesany. Tokony hahatsiaro ny olona toy izany isika ary hijery ny fomba fiainany. Nametraka ny fitokisany tamin’i Jesosy izy ireo ary nankatò an’Andriamanitra hatramin’ny faran’ny androny. Tokony hanaraka ny ohatra tsara nasehon’izy ireo amin’ny finoana isika ka hiaina tahaka ny nataony.

Andininy faha-9 Efa nisy foana ny mampianatra zavatra hafahafa izay tsy avy amin’Andriamanitra hatry ny taloha. Mety ho avy amin’ny fivavahana hafa na avy amin’ny antokon’olona milaza azy ho Kristianina ireny mpampianatra ireny. Toa mampianatra izy ireo fa tsy maintsy manao izay lazainy isika vao handray antsika Andriamanitra. Milaza izy ireo fa tsy maintsy miasa isika mba ho mendrika ho an’Andriamanitra. Fantatsika Kristianina anefa fa tsy afaka mampifaly an’Andriamanitra amin’izay ataontsika isika. Noho izay nataon’i Kristy ihany no ahafahantsika manatona an’Andriamanitra. Maty noho ny fahotantsika Izy, mba hankasitrahan'Andriamanitra antsika. Mila matanjaka amin’ny finoana an’i Jesosy isika, satria izany no angatahan’Andriamanitra amintsika. Eo amin’ny ankamaroan’ireo fivavahana sy vondrona hafa ireo, dia misy fitsipika tsy maintsy ankatoavin’ny olona. Misy ny lanonana tsy maintsy ho tonga amin'ny rehetra. Tsy afaka mihinana sakafo sasany fotsiny izy ireo na tsy maintsy manomana ny sakafony amin'ny fomba manokana. Lasa toy izany koa ny fivavahan’ny Jiosy. Tsy nanampy an’ireo nanao izany hanatona an’Andriamanitra ny fanaovana izany. Ny fahatokiantsika dia tsy tokony ho amin’izay vitantsika, fa amin’izay nataon’i Jesosy ho antsika.

Andininy 14 Tsy misy na inona na inona eto amin’ity fiainana ity haharitra mandrakizay. Toy ny vahiny eto antany isika Kristianina. Tsy mananatrano eto isika. Hody any amin’ny Tompontsika any an-danitra isika indray andro any. Toa an’i Abrahama, dia mitady ny tanàna ho avy isika. Izany no toerana hipetrahantsika sy hisy antsika.

Mankatò ary araho izay marina 13:17

Andininy faha-18-19 Ny mpanoratra dia mampirisika ny mpamaky azy hivavaka ho azy sy ho an’izay miaraka aminy. Tsy natao ho an'ny vavaka iray fotsiny izany. Nangataka izy ireo mba hanohy hivavaka. Tiany hivavaka manokana amin’Andriamanitra izy ireo mba hanampy azy amin’ny toe-javatra misy azy. Miezaka manao ny tsara foana izy. Azony antoka fa manana feon’ny fieritreretana tsara izy. Midika izany fa tsy fantany izay fahotana teo amin’ny fiainany izay tsy nangatahany famelan-keloka tamin’Andriamanitra. Tena te ho avy hijery azy ireo izy. Kanefa misy antony no mahatonga azy tsy mbola tonga. Mino izy fa afaka manao izany Andriamanitra, rehefa mivavaka ho azyizy ireo.

Andininy 22 Ao amin’io taratasy io dia misy torohevitra be dia be momba ny fomba fiaina kristiana. Mampitandrina antsika amin’ny zavatra maro mety hitarika antsika ho amin’ny fahotana izany. Manga-taka antsika handray fanapahan-kevitra izy io ary mampiseho amintsika ny valiny marina. Nanoratra ny taratasiny ny mpanoratra mba hanampiana antsika. Mangataka antsika izy mba hanaiky izany sy hianatra avy amin’izany.