TILIKAMBON'I BABELA GENESISY 11 : 1 - 8

TILIKAMBON'NY BABELA (GENESISY 11 : 1 - 8)

Tapitra ny safodrano. Voadio izao tontolo izao. Ny herisetra, ny kolikoly, ary ny fikomiana izay nanenika ny tany dia nanjavona tao ambanin'ny rano avokoa. Fianakaviana iray no sisa tavela—valo no tafavoaka velona: i Noa, ny vadiny, ny zanany lahy telo, ary ny vadin'izy ireo avy—izay fiandohana vaovao indray.

Nitso-drano an'i Noa sy ireo zanany lahy Andriamanitra, avy eo dia nanome didy an’olombelona hamolavola ny hoavin'izao tontolo izao. Hoy Andriamanitra: “Maroa fara sy mihabetsaha ary mamenoa ny tany” (Genesisy 9 : 1). Mazava ny tsodrano eto; tsy namorona ny olombelona hijanona amin'ny toerana iray Andriamanitra, fa niantso azy ireo hameno ny tany. Saingy ny mifanohitra amin'izany no nataon'ny olombelona: tsy niely eran'ny tany izy ireo fa nivory tamin’ny toerana iray (Genesisy 11 : 1). Mba handimby ny fitokisana an'Andriamanitra dia izy samy izy ihany no nanorenany ny fitokisany. Nandeha nifindrafindra niantsinanana izy ireo mandra-pahitany lemaka midadasika tany amin'ny tany Sinara (Genesisy 11 : 2).

Tao izy ireo no nipetraka—vahoaka iray, fiteny iray, ary tanjona iray. Ny firaisankina izay nifanaovany dia lasa fikomiana tamin’Andriamanitra, amin'ny fiheverana fa afaka manorina hoavy tsy misy an'Andriamanitra izy ireo. Izany fanapahan-kevitra izany no nanova ny zavatra rehetra: ny firenena, ny fiteny, ary ny sivilizasiona rehetra.

Ary toy izao ny tantaran’ny Tilikambon’i Babela izay naorin’ny zanak’olombelona mba hanehoany ny fahendreny izay nanjary fikomiana tamin’Andriamanitra.

Ny Fihavian'i Nimroda sy ny Drafitry ny Olombelona

Rehefa nandeha ny taona dia nitombo hatrany ny mponina tao Sinara, ary teo amin'izy ireo no nipoiran’ny lehilahy iray niavaka: Nimroda. Milaza ny Soratra Masina fa lehilahy mahery ambonin'ny tany izy, mpihaza mahery teo anatrehan'i Jehovah. Babela no niandohan'ny fanjakany (1 Tantarana 1 : 10 ; Genesisy 10 : 8). Nanomboka niangona tao amin'ny toerana iray ny fahefana, ary niaraka tamin'izany ny faniriana lehibe.

Dia nifampilaza ny olona hoe: "Andeha isika hanao biriky ka handotra (handoro) azy tsara." (Genesisy 11 : 3). Vitsy ny vato teny amin'ny lemaka, ka nanao biriky avy amin'ny tanimanga izy ireo. Nodorany tamin'ny afo ireo ary nofonosiny godorao mba hampaharitra ny zavatra hataony. Dia hoy izy ireo avy teo:

“Andeha isika hanao tanàna sy tilikambo ho antsika, ka ny tampony hahatakatra ny lanitra, dia hanao izay hahazoantsika ny laza, fandrao hiely eny ambonin’ny tany rehetra isika.”

Nasehon'izy ireo ny tao am-pony. Tsy hoe "Inona no irin'Andriamanitra?", na "Ahoana no hanomezantsika voninahitra ny Mpamorona antsika?", fa hoe "Inona no haorintsika? Inona no hotanterahintsika? Anarana inona no hataontsika ho an'ny tenantsika?" Efa hadino ny didin'Andriamanitra; ny voninahitry ny olombelona no naka ny toerany.

Ny Fitomboan'ny ahavon'ny TILIKAMBO sy ny avonavon'olombelona

Isan'andro dia nitohy niakatra ny tanàna sady nihalehibe. An'arivony no niara-niasa. Ny feo rehetra dia tamin’ny fiteny iray ihany, ny tànana rehetra nifantoka tamin’ny tanjona iray, ary ny fo rehetra nitempo tamin'ny faniriana iray. Tsy nitsahatra ny afo ary lasa biriky ny tanimanga; ny biriky lasa rindrina, ary ny rindrina lasa tilikambo avo noho ny zavatra rehetra teto an-tany. Isaky ny biriky napetrany dia nitombo ny fahatokisany sy ny avonavony.

Nino izy ireo fa tsy hisy hahasakana azy, ka nifampresaka hoe: "Jereo ange ny haavon'fiakarany! Tsy ho ela dia hahita ny fahalehibeazantsika ny firenena rehetra! Hitoetra mandrakizay ny anarantsika!" Kanefa hadinon'izy ireo ny lesona azo avy tamin'ny safodrano. An'Andriamanitra ny tany, ny aina, ary na dia ny fofonaina aza.

Dia nidina Jehovah mba hijery ny asan'olombelona

Niakatra hatrany ny tilikambo, saingy efa ampy ho an’ny lanitra ny zavatra hitany. Mirakitra fotoana niavaka indrindra ny Soratra Masina:

“Dia nidina Jehovah hizaha ny tanàna sy ny tilikambo izay nataon'ny zanak'olombelona.” (Genesisy 11 : 5)

Ny tilikambo izay toa tsy hay refesina tamin'ny olombelona dia teo ambanin'ny mason'Andriamanitra. Ny asan'ny tanan'olombelona dia tsy afaka mifaninana amin'ny voninahitry ny Mpamorona.

Hoy Andriamanitra: “Indro, iray foko ny olona, sady iray fanononana izy rehetra; ary ity vao fiandohan’ny hataony koa izao dia tsy hisy azo sakanana na inona na inona izay saintsainany hatao. Aoka Isika hidina, ka eny no hanorokoroantsika ny fiteniny, mba tsy hifankahalala teny izy.”

Tsy natahotra ny tilikambony Andriamanitra; nanohitra ny avonavon'izy ireo Izy. Ny firaisankina raha tsy misy an'Andriamanitra dia vao mainka hampitombo ny fikomiana. Ilay nandidy ny olombelona hameno ny tany dia hiantoka fa haharitra ny fikasany.

Ny nataon'Andriamanitra manoloana ny zava-nisy

Tsy nisy fampitandremana fa nizara roa ireo feo izay niray hina taloha. Tampoka teo dia nanjavona ilay fiteny iray nampiray azy ireo.

Rehefa nisy niteny hoe "Ento aty amiko ireo biriky!", dia tsy nifankahazo intsony izy ireo. Ny tsy fahalalana ny hevitry ny teny dia lasa tahotra, ary ny tahotra nanova ny fisaratsarahana. Nangina ny fikapokapoka ny biriky sy ny feon'ny maritao. Nitohy nirehitra ny afo, saingy tsy afaka nanorina intsony izy ireo—tsy noho ny tsy fahampian'ny hery na fahaizana, fa satria tsy afaka nifankahazo intsony.

Nivory araka ny fiteniny avy ny olona. Nisaraka ireo foko, teraka ireo firenena. Ny tanàna izay natao hampiray ny olombelona dia lasa toerana nizarazarana azy ireo. Dia nampiely azy ho eny ambonin'ny tany rehetra Jehovah, ka nitsahatra tsy nanao ny tanàna intsony izy ireo. Koa izany no nanaovana ny anarany hoe Babela.

Lesona ho Antsika Ankehitriny

Tsy noho ny nanorenana ny Tilikambon'i Babela no nampijanona azy, fa najanona izany noho ny fomba tsy mety tamin'ny fanorenana. Tsy misy maharatsy ny fanorenana sy ny zava-bitan'ny olombelona, fa rehefa mitady hanandratra ny tenany ambonin'Andriamanitra ny fanirian'ny olombelona, dia tsy maintsy mirodana izany amin'ny farany.

Naniry anarana tsy hohadinoina ireo mpanao trano, nefa ankehitriny dia lasa ny anarany; ny fampitandremana sisa no mitoetra. Ny taranaka tsirairay dia manorina ny tilikambony manokana, ary tsy maintsy manapa-kevitra na hikatsaka ny voninahitr'Andriamanitra na ny azy manokana.

Mbola tsy vita ilay tilikambo, saingy vao nanomboka ny drafitr'Andriamanitra. Lavitra ny tanànan'olombelona, dia nanomana lehilahy iray Andriamanitra—tsy mpanjaka na mpanao tsangambato, fa lehilahy nino Azy fotsiny: Abrama. Amin'ny alalany no hanombohan'ny fampanantenana hitahy ny firenena rehetra.

Raha nahaliana anao ity tantara sy fampianarana ity, aza adino ny mizara (share) izany ary mametraka ny hevitrao na izay noraisinao tao amin'ny kaomantera! Hampio koa ny hafa tia mandalina ny Soratra Masina hahita ity fampianarana ity.